Tagarchief: Philip Renard

Krakende sponningen, dank je Philip

. Met regelmaat hoor ik deze avond de sponningen van de ramen piepen en kraken, krrr! – de wind wil erdoor! Tis een prettig geluid, geeft een magisch sfeertje, net alsof Harry Potter ieder moment op een bezemsteel langs het … Lees verder

Geplaatst in Philip Renard, proza | Tags: , | Een reactie plaatsen

Philip Renard – Het Boek van Besef

. Prachtig zonnige dag, een verademing na al dat grijs. Nee, niks mis met dat grijs en die mist; zie veeleer de schoonheid door contrasten mogelijk gemaakt. Opgewonden als een klein jongetje dat eindelijk naar buiten mag schoot ik na … Lees verder

Geplaatst in fotografie, non-dualisme, Philip Renard, poëzie, proza | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen