Ik zing

.

Als iemand me vraagt wat ik in het dagelijks leven doe zeg ik eigenlijk altijd meteen dat ik werkloos ben, maar dat is wel vreemd eigenlijk. Ik ben namelijk de hele dag met dingen bezig maar benoem dat niet als eerste, vanuit een arbeidsethos dat ik blijkbaar nog bij me draag. Eerst de schuldbekentenis dat ik van de gemeenschap leef, dan pas vertel ik wat ik werkelijk doe. Maf toch?

Als men mij vraagt wat ik ben of zou willen zijn, dan ben ik niet zo flauw met non-dualistische termen mijn bestaan te ontkennen en geef ik gewoon netjes antwoord. Meestal zeg ik dat mijn grootste belangstelling naar schrijven uitgaat. Als ze me vragen wat ik dan schrijf word ik altijd een beetje verlegen; ik zie er totaal geen patroon in. Ja, non-dualisme en alcoholisme komen geregeld aan bod maar dat is de essentie van mijn schrijven niet voor mij. Schrijven is voor mij een vorm van dansen, het onderwerp mag geheel op de tweede plaats komen als dat zo uit komt. Lekker swingen in de taal, daar hou ik van. Het lukt de ene keer beter dan de andere. Ik voel me het meest in mijn element als de klinkers en medeklinkers uit zichzelf met elkaar gaan reageren en interfereren tot in regionen die mindblowing zijn; ik hoor dat dan en hoef het alleen nog maar in te tikken. Dan gaat er iets zingen dat boven mijn vermogen uitstijgt en mij meeneemt naar ik weet nooit waar. Dit zingen kent een interne magie die als een zegen over me komt; het is bizar om daar verdienste aan te ontlenen. Ik noem me in die zin een zanger die, als de inspiratie vrij en ongestoord is, zingt van gronden die dieper zijn dan mijn vermogen tot bevatten of begrijpen.

Mijn gedoe in het leven is in feite mijn decor en doet er verder niet toe. De kunst is iets te creëren dat het mooiste van alle ervaringen samenbrengt in iets nieuws. In het boek dat ik wil schrijven hoeft in principe helemaal niet veel te gebeuren om het spannend te houden; taal kan verhaalloos en toch meeslepend zijn, zo de lezer naar regionen voerend die niet begrijpelijk maar wel voelbaar zijn. Poëzie legt irrationele verbanden die voor het brein niet te bevatten zijn maar door het hart direct worden verstaan. Dit is het gebied waar ik het liefste leef, dat ik met mijn taal voelbaar wil laten worden, ongeacht wat het onderwerp van gesprek is.

Liefst maak ik een wild manuscript, al la de Beatniks ( op niks slaan; geluid van een hand ) en gewoon door razen als de swing er maar in blijft. Ik leef me nog eenmaal uit met dit weblogbericht en ga de zaak hier dan voorlopig sluiten. Nu eerst het gedicht dat vanmiddag ontstond.

*

Zing van je welvende krullen,
je blonde steile haren, je lieflijke
pikzwarte paardenstaarten,
je machtige billen in alle maten die
mij steeds weer het nakijken lieten.

Chant van je ranke handen
waar ik eeuwen naar kon kijken
met stille vrees voor het voorbijgaan,
de vergankelijkheid die je andermaal,
onvermijdelijk, mee zou nemen.

Altijd weer, zolang ik nog leven mag,
zal ik je liefste lach weer laten fluisteren
in regels van aanbidding
die niet vergeten kunnen,
die niet vergeten willen.

Suprême gedaanten nam je aan,
om te komen, om ook weer te gaan en
steeds weer anders aan me te verschijnen,
met slanke en gevulde lijven en
al het heerlijks ertussen in.

De hete adem, het natte vlees,
je wilde haren in mijn snuit, och
mocht ik hier toch eeuwig wonen!
– Boeddha’s les van loslaten wil
er bij nog niet zo makkelijk in!

Daarom zing ik, ik kan niet anders,
van het onnoemelijk hart zoals alleen
een vrouw die in me bevrijden kan
waar alle tijden verslonden zijn
in passievol omhelzen.

Schier onverdraaglijk de kwetsbaarheid
waarmee je door de kamer liep, zo echt!
tegelijk zo droomachtig en machteloos
tegen de dood die eens moest komen
en we wisten niet wanneer.

In jonge meisjes loopt al de ouderdom
en in oude vrouwen woont nog steeds
het kind, het dartel hart dat leven wil,
beminnen van ontwaken tot de slaap;
wat doen we zo lang op kantoor?

Ik zal zingen van al je zegeningen
alle rottigheid vergeten; uit al je
gedaanten zal ik nemen wat ik vereer
als je vrouwelijke ontvankelijkheid,
–zalving voor de dwaas in mij.

Ben nog niet te oud maar
mijn pens is te bol, ik stink uit mijn bek,
tanden aangeslagen door wijn en rook;
als ik ga zingen
staat meteen de hele tent blauw!

Ja Schoonheid aller landen, Gij temt mijn
onbetamelijke betweterschap; want wat ik
ook over vrijheid beweer: ik zit compleet
aan U vast, wil zonder U
niet leven meer!

Behalve zingen moet ik nodig trimmen,
de vetcellen uithongeren opdat ze
hun opgeslagen geheimen eindelijk vrij geven
ter meerdere glorie van een goed gemoed
en lichtvoets door het leven stappen

op weg naar U.

*

Dat laatste is natuurlijk gejat van Gerard Reve, dat zie je zo. Beter openbaar gejat dan in het geniep, zeg ik altijd. ( O nee, stijlvorm; ik zei dit voor het eerst.) Wat je niet hoeft te verbergen kun je ook niet kwijtraken, zoiets? Waanzin, ik ben er gek op. Het kan me niet gek genoeg. Wat heb ik aan voorspelbare logica die zichzelf in anderen de hele dag gelijk geeft? Precies, helemaal geen fluit.

Ik wil wel alvast de conclusie van mijn nog te schrijven boek verklappen: alles dat je denkt bestaat zolang als je het denkt. Alles heeft zijn houdbaarheidsdatum. Dat dat voor Niets niet geldt, daar heb je tegen de tijd dat je Niets bent ook niks meer aan.

Dus ik zie mijn rol als zeer bescheiden, wat niet wegneemt dat ik er optimaal van geniet! Mensen springen van daken omdat het leven zinloos is maar ik zie er juist de mogelijkheid in er iets moois van te maken. Vrije wil of niet, ik ga gewoon mijn gang. Tis allemaal niet zo moeilijk meer als je gestopt bent het raadsel op te lossen. Massief eikenhout mag je van mij als verbeelding zien; geen enkel probleem mee. Ik vind alle theorieën wel leuk. Maar niet de hele dag door a u b!

Mijn gesukkel is eindeloos. Mijn gesukkel is zo eindeloos dat het steeds dieper graaft. Je zou het geschift kunnen noemen en dat is het ook. Het moest zo erg worden dat ik het zelf ook door had. Dank aan mijn lezers!

.

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s