Communicatie en contact

.

Stond gisteren bij een bushalte waar een jongen en een meisje, beiden zo een achttien jaar, druk met hun mobieltjes in de weer waren terwijl ze ook af en toe met elkaar spraken. Uit de conversatie kon ik opmaken dat het meisje berichtjes uitwisselde met een vriend van hem. ¨Ja, het is jouw vriend, maar wat moet ik dan zeggen? Ik vind het gewoon niet leuk wat ie gedaan heeft!¨ Zijn antwoord vervloog met de wind, kon ik niet horen, maar het daaropvolgende wel, toen ze blijkbaar digitaal antwoord had ontvangen en hem het bericht toonde hardop vragend wat hier nu weer op te zeggen.¨Zeg hem gewoon dat jij het anders ziet dan hem¨ was zijn oordeel, waarop ie even stil viel om er aan toe te voegen: ¨en zeg hem dat het je eigen mening is¨.

Bovenstaand voorbeeld is geen zeldzaamheid in de moderne tijd. Om ons heen, en wellicht ook onder onze eigen vingers, wemelt het van illustraties die tonen dat toegenomen communicatiemogelijkheden niet noodzakelijkerwijs tot meer en beter menselijk contact leiden. Ik heb meest simpel mobieltje op zak als ik deze al niet vergeten ben; ik beleef de oppervlakkigheid van moderne media vooral op internet, reden waarom ik steeds minder op Facebook verkeer. Bovendien heb ik de afgelopen dagen niet geschreven vanwege een inzinking. Nee, niet zo een zwaar te moede episode, maar eenvoudig niet tot taal komen, op de bodem van niet-spreken verblijven, andere activiteiten kiezen dan schrijven. In die verstilling ook veel geschilderd.

Mijn weblog is een communicatiemiddel welke tot het hele gamma reacties van negatie tot bewondering en waardering van wat ik zoal schrijf kan leiden, en ook tot nieuwe contacten van aangezicht tot aangezicht. De meeste reacties zijn digitaal, onder mijn blog of achter een link van een mijner berichten op Facebook. Twee mensen die mij als schrijver waarderen en ook de kritische noot, zonder aanvallig te zijn, niet schuwen, hebben mij sterker bewust gemaakt van wat ik van mijn talent niet benut. In het ene geval werd ik als ´underperformer´ benoemd, wat ik eigenlijk meteen verstond. Ik heb een weblog and that´s it; ik maak vrijwel dagelijks een bericht en daar moet het volk het dan mee doen. De ambitie een groter project aan te vatten stuit steeds weer af op aangeboren inertie omdat alles toch ijdel is. Maar ik vond de kritiek, die in het andere geval als ´verspilling van talent´ werd aangeduid, welzeker terecht.

Ik heb twee schilderijen afgerond welke hier te zien zijn. Heb meteen ook maar de kijkdoos geplaatst die ik heel wat jaren terug eens heb gemaakt aan het begin van een afkick van de wijn. Had op tv gezien dat een kunstenaar voor zijn zwaar gehandicapte en immobiele broer kijkdozen was gaan maken. Dat ontroerde me toen zozeer, toen heb ik een oude ongebruikte lade gepakt en dit geval in elkaar geflanst met heel veel gespaarde kurken. Vlijtig niet?

.

Show-box

.

Ik ben zeer onhandig op Facebook als ik flink wijn op heb. Tenzij iemand dezelfde luim heeft als ik, dan loopt het als een trein in veel gevallen. Maar na wijn, als de geestdrift van het gif toeneemt, wordt ook mijn ongeduld groter en kom ik steeds uitdagender, niet zelden onbegrijpelijk, uit de hoek. Waar ik dan de volgende dag de schade van op moet nemen. Zoals ik eens in een gedicht schreef: ´als een detective/ op zoek naar de dader van zijn schaamte´. Facebook is hiermee niet fout maar het gebruik dat ik ervan maak deugt niet. Facebook zonder drank is meteen al een stuk aangenamer; dan negeer ik makkelijker wat ik onzinnig vind terwijl ik met drank op sneller reageer.

Hiermee lijkt de kwestie met Facebook opgelost maar ik zit in mijn maag met de bepalingen die per 1 januari het nieuwe jaar in gaan ( en die volgens anderen feitelijk al jaren van kracht zijn ): Facebook krijgt copyright over alles wat wie dan ook er plaatst. Tenzij je je account verwijdert. Als ik een link naar mijn blog plaats; valt mijn weblogbericht daar dan ook onder? Wie het weet mag het zeggen; Joost weet het in ieder geval ( nog ) niet.

Het alternatief Seen.is dat ik nu uitprobeer, maakt me niet werkelijk enthousiast en op Facebook bestaan vele contacten die ik waardeer. Bovendien heb ik vandaag, na een avond niet drinken, weer een prachtige ontmoeting gehad die via Facebook tot stand is gekomen. Ik besprak met haar vandaag in een koffiehuis aan het Spaarne wat mijn idee er nu over is: huidig Facebookaccount deactiveren en een nieuwe aanmaken waarmee ik wel al mijn contacten kan onderhouden zonder dat ik copyright weggeef omdat ik die diefstal zo niet meer mogelijk maak. Zomaar even alle content van mijn Facebook verwijderen, daar heeft Facebook immers niet een eenvoudige knop voor dus daar is goed over nagedacht toen het forum zich gratis beschikbaar maakte om de junkies te verzamelen. Nog maar eens goed de regeltjes lezen en dan tot besluit komen.

Morgen een goede vriend ontmoeten met wie de dranksessies de laatste paar keren extatisch waren, dat moet worden gezegd! Hij is van mijn sterrenbeeld en dat wil wel. Het mooie is, als ik net uit de goot kom en droog sta, onthoudt ook hij zich van alcoholische versnaperingen en hebben we net zo prima samen. Je kunt met mensen zijn die welbegaafd geen woord verkeerd, alles met perfecte grammatica en toch tegelijk niks zeggen; je kunt zijn met mensen die niks teveel zeggen waarbij ieder woord raak is. Dat laatste is een feest, altijd weer. Ook vandaag met de beminnelijke vrouw met wie in ruim twee uur een band van het hart is geklonken, geen twijfel over. Of de briefwisseling met een voormalig leraar die ik geen leraar meer kan noemen omdat ie dat niet meer is naar eigen zeggen, en het tasten naar nieuwe woorden voor onze verhouding via de communicatiemiddelen terwijl hij bij iedere overweging de spijker op mijn domme kop slaat! Zo mooi slaat! Staat me goed!

Ik heb ´m niet eens geantwoord nog. Jawel, kort even, dat ik blij was dat het contact hersteld is en het oude communicatiejargon nu niet geldt. Nu gelden de regels van de nieuwe, van the Operating System, waarin we tegen enen en nullen lullen zonder eigenlijk te weten tegen wie. Ik had hem nog gevraagd waar zijn volgende boek over zal gaan en feitelijk was zijn antwoord in prachtige lay-out zo rijk als altijd, nu met het losse dat binnen leraar-leerlingverhouding niet bestaat. De enorme humor die ik niet verklappen wil en me benieuwd maakt naar zijn nieuwe boek, Maar ik noem zijn naam niet want voor ik het weet staat ie op Facebook bij een groep napraters waar ie niet thuishoort; wat ik ten zeerste wil vermijden.

Daar had ik het over met de lieve vrouw die met me wilde zijn en ik met haar vandaag. Bij eerst oogcontact weet je het altijd meteen, zeggen de boeken, maar ´daar is geen boek voor nodig´, zegt ´dit boek´ dan weer. Een omslachtige manier van te zeggen dat ik het meteen zag. Natuurlijk, binnen Facebook zoek je dezelfde interessegroep en dan is het niet verbazingwekkend dat je veel van hetzelfde weet, maar wat geweldig is, is dat je elkaar, in het eerste ontmoeten, kunt vertellen wat altijd je motivatie was, waar je altijd twijfelde en dat je het nog steeds niet weet. Echt hoor, we hebben gelachen als oude vrienden. Bij de koffie. Dit helpt lieve vrouw!

Tijdens het ontmoeten, ik twijfel er niet aan, keken we beiden naar ons eigen interpretaties en vonden dan weer elkanders ogen. Verstaan, verstaan, verstaan! Niet wij elkander; gewoon verstaan dat samen kwam eigenlijk. Haar lieflijkheid deed me aan vriendinnen die ik gehad had denken, op verschillende momenten andere eigenschappen, verschillende associaties, en zo kwam ze steeds dieper in me volgens het DNA dat in mij geschreven staat en niet anders kan teruggegeven worden dan hoe het gebeurt. En we waren het over eens dat dat altijd goed en kwaad zal bevatten, dat de Bron de bron van werkelijk alles is, ook van blissloze torment. Dat de ware veiligheid altijd buiten de vorm als eerste is.

Eigenlijk is mijn denken het besturingssysteem dat me in de maling neemt dus als ik vraag wie je nog kunt vertrouwen wijs niet naar mij! Ik ben zo diep genadig gezegend met de mensen die ik ontmoet! Je afvragen wat je mist is het besturingssysteem met zijn gebruikelijke virussen. Ik ben geen koorts, ik van hou van iedereen.

.

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in plastiek, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Communicatie en contact

  1. Heeeeee beste kunstmakker…….het is eentonig wat ik schrijf, maar ik meen het ten zeerste……..wat een onvoorstelbaar groot schrijftalent ben je. Een echte woordkunstenaar! Ik hoop werkelijk dat er snel een moment komt van doorbraak…..naar meer…..naar meer mensen die hiervan kunnen genieten en leren. En…..ik moet je ook eerlijk zeggen dat ik FB niet echt mis.
    JOOST……voor nu weer een BLIJE dag morgen…..dag in dag uit.

  2. Joost Lips zegt:

    Hé Aart, onze kunststaart komt onder die waanzin steeds weer uit; je laat me me huilen Kunstmakker, dank je zeer! Altijd weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s