Natte muziek en ´t parelmeisje

.

Ik loop veel dezelfde wandelroute.
Ik loop nooit dezelfde wandelroute.

.

Grijze hemel, goed gemoed! Er kwam wat regen uit de lucht maar te weinig om een paraplu mee te nemen. Een bijzondere lichtheid vergezelde me. Kan het wellicht nog het best beschrijven als de afwezigheid van een zwaar of zoekend gemoed. Ik liep daar gewoon en alles was lekker rustig. Verwondering dat verlangen naar een andere situatie ontbrak zodat ik helemaal hier liep. Het was bijna gek dat ik aan mezelf dacht, want waar had ik het over? Toen ik de Rustenburgerbrug over gegaan was en voor een rood voetgangerslicht even tegen een paal leunde met links van mij een rij wachtende auto´s, stond ik stomweg te vergeten dat ik daar tegen een paal stond te leunen! Ik dacht verdraaid dat ik in samadhi schoot, het bewustzijn verloor, maar, lachte ik achteraf, dan kan ik dat helemaal niet weten en zo liet ik de kwestie weer rusten.

De regen nam toe toen ik in de buurt van een school een verrassende vondst deed. Tussen drie vuilniszakken zag ik een oude map met een forse stapel door de tijd aangeslagen bladmuziek liggen; antiek spul dacht ik zo. Het was al aardig vochtig aan het worden; ik sloeg hier en daar een bundeltje open. Cowboyliedjes haha; ik had Bach verwacht. Maar toen vond ik toch ook Brahms. Het betrof allemaal pianomuziek en op sommige bladen zag ik zelfs diagrammen voor gitaarakkoorden staan. Das handig want ik kan èn geen piano spelen èn geen noten lezen, wel een beetje overweg met zes snaren. Maar prairieliedjes? Wat had ik er dan aan? Misschien was het wel goed geld waard. Toch was het teveel om te sjouwen vond ik; had nog aardig wat wandeling te gaan. Dus ik liep voort over het nat trottoir en toen opeens bedacht ik het me: de plastic tas in mijn linker jaszak! Ben meteen teruggelopen, heb het hele zaakje erin gedaan en mijn wandeling vervolgd. Droomde even dat ik op weg was naar het Concertgebouw! Maar dat was niet zo; de regen werd steeds pittiger en ik besloot de bus terug te nemen.

.

1
.

Bus 73 kwam als eerste, dat was prima. Ik had net plaatsgenomen links in de bus toen de chauffeuse luid in haar microfoon sprak en jongens bij de achterdeur sommeerde voor in te stappen.
¨Niet alleen jongelingen doen dat hoor, laatst nog een oudje van in de 70, mooi niet betaald!¨
De vrouw achter mij had me aangesproken; ik draaide me een kwartsslag naar haar toe en zei:
¨Ben benieuwd of we hun koppies nog bij de voordeur zien verschijnen.¨
Ze lachte, we keken samen en geen jongens meer te zien. De gehele reis zou ons gesprek voortduren, over triviale zaken als Sinterklaaskadootjes inpakken, druk, druk, druk, maar eigenlijk ook wel erg gezellig. Ik kreeg heel wat te horen over haar verhouding met haar zusters die maar niet begrepen dat ze haar verjaardag alleen wilde doorbrengen.
¨En dan komt de Kerst er weer aan¨ zei ik met milde glimlach.
¨O, maar daar doe ik niet aan hoor, nooit!¨ klonk het nu resoluut. Ze bracht en passant nog even de sociale vervuiling van die vreselijke mobiele telefoons te berde waarbij het mij geen enkele moeite kostte instemmend te knikken.
¨Ik moet bij de Engelandlaan zijn maar nou ben ik het nummer toch vergeten!¨ Ze lachte er ontspannen bij en leek het helemaal niet erg te vinden.
¨Mobieltje bij U?¨
¨Die laat ik altijd op de keukentafel liggen!¨, proestte ze nu uit. De blikken die we wisselden waren vertrouwd als van vrienden; was wel gezellig en een beetje jammer dat ze er een halte eerder dan ik al uit moest.

Nog altijd verhevigde de neerslag, een windje stak op. Je kon aan de gezichten van menig voetganger en fietser zien dat het geen best weer was momenteel. Ik had gedurende de wandeling op meest onverwachte momenten een diepe schater die dan opeens door de straten knalde. Stond er elke keer weer versteld van. Wat een geest! Zo speels en weinigzeggend meestentijds, zo dierbaar en gekoesterd ook. In vroeger dagen dacht ik altijd dat die geest plaats moest maken voor zuivere waarneming maar dat was een vergissing, ik heb immers toch die geest nodig om een waarneming te kunnen doen, nietwaar? Tis wel zo dat die geest zijn plaats moet kennen, en, ook niet onbelangrijk, luisteren naar de baas natuurlijk. De leegte waar ik vroeger bang voor kon zijn openbaart zich deze dagen vooral in haar helende, haar scheppende kracht. Radicaal helend omdat ze me niet uitnodigt iets aan de geest te repareren maar me er op voorhand al vrij van stelt; scheppend omdat zonder dit ingrijpen in de geest er spontaan nieuwe dingen gebeuren. Loop vaak dezelfde route maar nooit dezelfde wandeling.

Thuis heb ik met zeker ongeduld, gefascineerd door de vraag wat ik in die stapel bladmuziek zou vinden, de boel op de vloer gelegd. Tis werkelijk wel oud spul, zou niet verkeerd zijn als een liefhebber er nog wat voor over heeft in deze arme tijden. Er gebeuren bijzondere dingen; hoorde vandaag nog dat het ´Meisje met de parel´, het magnifieke schilderij van Johannes Vermeer, ooit voor een prikkie op een rommelmarkt is gekocht. Wellicht heb ik nu een fortuin in huis, maar als het niet zo is, is het toch zo.

2

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, muziek, proza, schilderij en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Natte muziek en ´t parelmeisje

  1. basstarter zegt:

    het leuke van noten is dat ze al heel lang hetzelfde betekenen en dat je ze nog steeds kan lezen dus

  2. Joost Lips zegt:

    Natuurlijk, ik kan ook nog Hebreeuws gaan leren, daar geldt hetzelfde voor, maar de behoefte ontbreekt.

  3. basstarter zegt:

    dat is ook een heel mooi handschrift, vind ik. dat de behoefte ontbreekt kan ik me voorstellen. Ik dacht dat je wel noten las, maar misschien vergis ik mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s