Opluchting

.

Wat ik ook maar meen te weten
brengt mij in grootste moeilijkheden;
wat ik me ook maar verbeeld
kent intern een wond die nooit heelt.

Dus dit is de hel:
als een vis op het droge
pogen water te denken of
je handtekening schrijven
in de lucht!

In diepste krochten
zocht ik naar God tot
−uit deze droom geholpen−,
God zich toonde als wat al is.

Dus dit is de hemel?
Voorzichtig!
Niet aankomen!
Kijken is genoeg.
Kijken wordt vanzelf zien.

.

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s