Geploeter in imaginaire ruimte

.

De afgelopen twee etmalen behoren niet tot de roemrijkste uit mijn bestaan; er is gedurende die tijd stevig aan de fundamenten van mijn identiteit gezaagd. Ja, ik geloof dat ik dat zo goed zeg hoewel ik moet erkennen dat precies te duiden wat me nu overkwam me moeilijk valt. Ik kan slechts gissen over wat me bezielde, ervoer niet de grond voor duidelijke objectieve waarnemingen dus als ik hier en daar wat vaag formuleer weet de lezer de achtergrond daarvan. Diegene die zag werd zelf betwijfeld! Ik vertel wat ik denk dat er aan de hand was; hieraan kunnen geen rechten worden ontleend.

Ik spreek vaker over zelfonderzoek. Dit onderzoek stelt vragen als ´wie ben ik?´ of ´in wie komt dit op?´. Deze vragen verdwijnen in tijden naar de achtergrond; als ik bemerk dat ik niet helemaal meer bij de les en met gedachten en indrukken geïdentificeerd ben dan komen de vragen weer op en ben ik er vrij intens mee bezig. Zo ook deze dagen. Maar er kwam geen ´verlichting´ in mijn situatie, integendeel, ik leek steeds dieper in een moeras weg te zakken. Het was, met name als ik op bed lag, alsof ik bezocht werd door demonen die mijn hersenen opereerden op zo een wijze dat deze vooral herinneringen ophaalden die leken te bewijzen dat ik een grote sufferd ben. Gedachten aan weggelopen vrijers, mijn financiële situatie, noem al het negatieve maar op. Ik volhardde in het zelfonderzoek maar de zware bewolking nam niet af. Voelde me hierbij soms zo unheimisch, gedesoriënteerd en desolaat dat het leek of ik aan het voorportaal van een psychose stond. Maar echt geloven deed ik dat niet; daarvoor was ik te wakker en nuchter. De gevoelens die ondertussen door mijn mentale gedoe werden afgeleverd lieten me beseffen hoe ernstig zwaar mensen met een fikse depressie het hebben. Het perspectiefloze sloeg me om de oren en zin om iets aan de situatie te doen, bijvoorbeeld door een flinke fietstocht te maken of iemand te gaan ontmoeten, ontbrak ten ene male.

Gisteren besloot ik dan, na ruim drie weken droog staan, weer wijn te halen. Dat zou wel helpen dacht ik maar dat hielp ook al niet. Zelfonderzoek is niet hetzelfde als zelfverbetering. Zelfonderzoek grijpt niet in maar kijkt naar de structuren van het persoonlijk bestaan; zelfverbetering doet werkelijk functionele stappen. Nu was ik in de situatie beland waarin iedere poging mijzelf beter te maken, bijvoorbeeld door niet te drinken, een innerlijk conflict liet voelen dat me feitelijk steeds influisterde: al deze strategieën gaan je niet gelukkig maken! Dat voelde ik maandagmorgen: al dat zelfverbeteren is in feite een affirmatie van het idee dat ik niet deug! Toen gaf ik de pijp aan Maarten. Zowel het zelfonderzoek als de zelfverbeteringsstrategieën liet ik varen en ik besloot weer wijn te gaan halen. Dit was de ommekeer voor een langzaam herstel.

Ervaring uit het verleden leert dat, als ik eenmaal weer drink, ik binnen twee etmalen weer inneem als voor ik stopte: heel veel. Maar dat gebeurde niet. Ik vergat zelfs te drinken. Of zag me na een glas wijn opeens koffie zetten. Ook zorgen over hoeveel er in huis was speelden niet op; het leek geen onderwerp meer. Het op een zuipen zetten bleek totaal geen optie. Hierdoor dacht ik terug aan de laatste vaak zeer tergende 48 uren: mijn geest leek daarin op een veengrond dat vanaf de buitenkant dik in orde leek maar in het verborgene een langzaam maar gestaag doorvretende veenbrand had gloeien die onverminderd voort ging. Tijdens de 48 uur leek ik gek te worden en dacht ik dat de dood helemaal geen onwaarschijnlijke uitkomst zou kunnen zijn van het geestelijk geploeter; nu de rust weer is teruggekeerd vermoed ik dat er van een grote schoonmaak sprake is geweest.

Heb ik er nog iets van opgestoken? Jazeker, meerdere zaken. Allereerst is het goed te beseffen dat ik de hele treiterende episode lang mij voor ogen hield dat huidig zicht geen uiteindelijk zicht was en dat ik in principe geen perspectief als de ware hoefde aan te nemen. Zelfonderzoek slaat een hoop onzin weg maar maakt daarmee tegelijkertijd ruimte om ´diepere onzin´ vrij te laten komen. En dat gebeurde ook. Er kwamen, ik denk ook sterk beïnvloed door ISIS-berichtgeving, de meest afschuwelijke martelpraktijken in mijn zicht als ik in bed lag in de hoop te ontspannen. Zulke afschuwelijke voorbeelden dat ik ze hier niet noem; kwam dit allemaal uit mijn brein? Mijn vader heeft eens gezegd, toen er weer absurde geweldberichten in de krant stonden: ´als je het kunt bedenken bestaat het´. Dus wat ik op mijn matras bedacht werd ook echt uitgevoerd? Ja, ik geloofde het en de beelden, zeker als ik ze poogde in te leven, waren niet te harden! Je doet zelfonderzoek omdat je het Licht wilt innemen en alle demonen worden op je afgestuurd! Dan komt het er geheel op aan je eigen intentie volledig aan te spreken. Zo was het ongeveer.  Het spervuur is nu voorbij. Tijd voor opwekkender zaken.

.

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Geploeter in imaginaire ruimte

  1. fredvanderwal zegt:

    Goed verhaal

  2. Joost Lips zegt:

    Fred, ik herinner me zeker een keer dat ik lelijk tegen je deed en vond dat je je nachtmerries had verdiend door je houding. Dit spijt mij zeer want het is niet waar. Blij dat je me leest en ik heb je oordeel hoog zitten want jouw taalkunst is ongeëvenaard. Ik lees steeds minder bij je als je mensen af kat; ik vind je groots als je SM en andere ´duivelse´ praktijken vanuit je zicht beschrijft. Maar niet ten koste van anderen; dan ben ik weg.

    Ik meen dat wij zelfs, nadat we gebrouilleerd waren, elkaar hervonden om het eenvoudige feit dat we elkaar waarderen in de waarnemingen waartoe we, los van anderen, in staat zijn. Wanneer iets spel is en wanneer iets echt is, dat houdt me altijd al bezig zoals je weet. Ik verdedig je niet als je anderen af kat; ik verdedig je wel als je beschrijft wat je meemaakt. Dank Fred, mijn waardering heb je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s