Herfststukjes

.

Gisteren, ik stond precies drie weken droog, had ik de eerste sterk aanhoudende overweging een flesje wijn te gaan halen. Met in de kielzog van die gedachte steeds weer de ingeving dat een flesje dan niet genoeg zou zijn hahaha! Meteen die junkenfilosofie erachteraan; tis werkelijk onverbeterlijk. Verslaving is een modus die niet te verbeteren lijkt; de enige optie is die modus niet meer in te gaan. Drie weken niet drinken brengt de gedachte aan drank gaandeweg naar de achtergrond, maar staat ie weer op en geef ik deze wat ruimte dan komt daar achter aan dat hele complex van zorgelijke overwegingen die een junk betaamt.

Maar oké, die aanval is ook weer het hoofd geboden, of moet ik zeggen het hart? In feite knijp ik de gedachte aan wijn niet af, ik doorvoel deze. Om dit doorvoelen de ruimte te geven maak ik graag wandelingen door veranderend decor; veranderend decor dat de activiteit schilderen ook zo kenmerkt. Schilderen is een geweldige manier om de opspelende gevoelens van een onbeloonde junk te kanaliseren. Er treden steeds korte shifts op: in eerste instantie de frustrerende suggestie dat ik wijn nodig zou hebben om me goed te voelen om vervolgens dat idee ook weer te zien gaan terwijl de kwast zijn werk doet en de geest geleidelijk aan weer tot rust komt. Afgelopen nacht gewerkt aan een herfststukje; schildering op een deurtje van een oude wandkast. Ga ik nog mee verder.

.

P1120291

.

¨Tis toch niet te geloven?!¨ Nee, geen uitspraak van verontwaardiging; ik hoor het me net weer spontaan roepen nadat ik een zojuist geschoten foto binnen een minuut op de computer had staan. Ik mag dan een arme donder zijn, tegenwoordig hoef je geen geld uit te geven aan foto´s ontwikkelen en afdrukken dus ik ben stinkend rijk met mijn spulletjes. Het is zo makkelijk gewend te raken aan luxe; tis zoveel leuker ieder ding te waarderen als gebruik je het voor de eerste keer. Toen ik vannacht een blogbericht plaatste ervoer ik opeens de reminiscentie uit de tijd dat ik net met bloggen was begonnen en het wonder zag dat tekst met afbeeldingen zo mooi geordend op het wereldwijde web verschenen. Ik wil hiervoor altijd gevoelig blijven; tis weer het beroemde en sympathieke advies: ´tel je zegeningen´.

Heb ooit een schildersdoek met een los doekje erin gekocht, een vierkant in een vierkant. Die heeft ook al vele gedaanten aangenomen en pas nu voel ik dat het werkelijk de goede kant op gaat. Ook afgelopen nacht flink mee in de weer geweest. Ik heb er nog geen titel voor en voel er ook de herfst in. Bladeren die vallen als afgedane weetjes zoals de woorden nu ook.

.

P1120294

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza, schilderij en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s