Jeder ist ein Künstler

.

De nacht is zo stil dat het geraas in de computerkast nadrukkelijk opvalt. Het ouwe beestje doet het nog naar behoren en das sinds 6 augustus 2004, toen ik deze aanschafte. Heb ik voor de gelegenheid even nagekeken; ik heb ´m dus al ruim 10 jaar. Brom, brom, zoem zoem doet ie. Bij zwaardere programma´s moet ie er soms hard aan trekken, dan gebeurt er van alles in die kast. Soms geeft ie het op, dan moet ik ´m herstarten. Het blijft een wonderlijk bezit zo een apparaat. Die me ook nog eens aan het wereldwijde web verbindt. Welk een ander identiteitsgevoel geeft dat dan in de tijd dat internet nog niet bestond. Acties hebben onmiddellijke consequenties. En als je niet inlogt besta je even niet. Heb het al vaker genoemd: de eerste keer dat ik hier aansluiting op het internet realiseerde schrok ik me kapot. Het was alsof ik het scherm in gezogen werd toen ik de eerste surftochtjes maakte, een voorgevoel die later goed is uitgekomen. Zeker sinds ik werkloos ben gaat er veel tijd naar internet en als ik dan afsluit kan ik me wel eens voelen als iemand die drie uur in de bioscoop heeft gezeten en weer tot de werkelijkheid moet komen. En tegelijk maakt internet natuurlijk deel van die werkelijkheid uit en niet zo een beetje ook. In alle tijden was het verandering dat de klok sloeg en moest de mens zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden.

Leef veel ´s nachts; er zijn geen specifieke verplichtingen die me aan de dag binden. Ik leef dan wel in de weldadige rust als alle mensen slapen, maar ook veel in het donker met kunstlicht. Relatief weinig daglicht gezien en dat laat zich toch voelen. In landen waar het ´s midwinters hoogstens twee uren per etmaal licht is is het percentage zelfmoorden schrikbarend hoog; dat zegt wel wat. Mijn stemming afgelopen etmaal was ook niet om over naar huis te schrijven: voelde matheid, geen zin. Dus veel daglicht lijkt hier uitstekend voorschrift voor een goed gemoed.

Zondag, straks worden de mensen weer wakker. Tis een aansprekend idee weer meer onder de mensen te zijn. Internetcontacten zijn chatmatig en zonder gezicht ook al heet het Facebook. Echte mensen in real life, daar gaat het nu even om. Op pad en drinkholen vermijden please. Wandelen en museumkaart benutten, bibliotheek bezoeken, een mooi concert. Effe die luiwammes aan de gang krijgen. Inspiratie op doen, genieten van de alledaagse interacties in winkels, straten en natuur. In feite, bedacht ik me vandaag, moet ik geen illusies opruimen maar me niet met illusies bezig houden in the first place! Och mocht ik toch altijd over die helderheid beschikken! Maar dat is vooralsnog niet zo.

Afgelopen dag werd ik wakker met ontstemde gevoelens en het bleef de hele avond bij me. Een nare droom had oud zeer gewekt dat me na het ontwaken bepaald humeurig maakte. Dan kost het blijkbaar zoveel tijd om van dat verhaal weer los te komen. Te vergelijken met het beeldscherm: zolang ik schrijf zit ik in het beeldscherm, tijdens een pauze besef ik het scherm zelf weer. Zo is de verhouding tussen bewustzijn en het denken ook: bewustzijn kan het denken in en uit en is er dus per definitie vrij van; je moet dit steeds wel effe zien. Dus ik had mijn dip eenvoudig te incasseren en keek ondertussen naar mogelijkheden om de situatie met deze en deze en deze stap de goede kant op te draaien. De oplossing is niet moeilijk, er consequent in zijn is dat. Voor mij althans. Ik sta me afleidingen toe die nergens toe leiden dan lijden; ze een voor een bestrijden lijkt zo dwaas! Liever bij de wortel die afhankelijke junk van gewoonten bevragen, ieder moment opnieuw!

De herfst is al enige tijd flink om zich heen aan het grijpen en ik heb de camera al die tijd niet in de rugzak gestopt om naar ondertussen geelbruine bossen te gaan; die mogelijkheid lonkt voor komende dag. Ga zien wat het wordt. Blijf ik wakker, ga ik nog liggen? Als ik eenmaal pit lig ik altijd wel erg lekker en is opstaan weer niet vanzelfsprekend. Ik leef tegen de keer in, als ik dat nu eens omkeer? En consequent vol hou; mijn ervaring is dat ik dan veel productiever ben en dat maakt happy. Want productief betekent creatief en creativiteit laat indrukken de vrije loop, terug in de vaart der volkeren zodat de flow onbelemmerd blijft. Inertie werkt overduidelijk een verzwaard zelfbewustzijn in de hand, er koekt oud spul aan de oevers, de stroom wordt vergeten en het was toch om verlichting te doen? In de vrije creatieve daad wordt het zelfbewustzijn overstegen, tis een fantastische mogelijkheid om met dynamisch bestaan om te gaan. En er met passie ook uitdrukking aan te geven. Dus kom maar tevoorschijn met die pennen en penselen, de muziekinstrumenten en camera´s, de spitzen, mimiek en gebaren, de beitels en linialen en open dat theater! Jeder is ein Künstler.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Jeder ist ein Künstler

  1. basstarter zegt:

    zo is het maar net, dan zien we de foto’s wel verschijnen. Ik neig ook tot inertie maar blijkbaar heb ik mijn ding gevonden. De bas roept mij altijd en uiteindelijk kom ik dan wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s