Vluchtoord en thuishaven

.

Als iets knelt zie ik altijd
een gedachte; die laat ik vallen.

Zo dacht ik net: zou heerlijk zijn
een flesje wijn of drie wellicht;
dat deed pijn dus die gedachte
liet ik achter.

Vroeger was mijn droom:
een visioen en voortaan besef ik
alles; ─nu lach ik daarom.

Het vlietend leven,
als mysterie gegeven, speelt
steeds weer verstoppertje
in de raadselen der geest.

Dit bezien met verwondering
zonder te peuteren aan verstand
kent zich als oog in niemandsland
zonder intrige of verwarring.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Vluchtoord en thuishaven

  1. AART zegt:

    Onvoorstelbaar MOOI……inderdaad Joost, ik blijf mij (ook) verwonderen…..BLIJE groet van AART

  2. Joost Lips zegt:

    Verwondering vraagt geen enorme mirakels; wie eenmaal het wonder ziet ziet het wonder nergens niet. Dank Aart; hartsgroet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s