Printgeluk & overige zaken

.

Geweldig, de zojuist opgehaalde HP deskjet 720C doet het! De letters zijn alleen niet goed meer te lezen; er moet een nieuwe cartridge met zwarte inkt in. De Epson Stylus Photo RX420, het bakbeest dat ik vanmiddag ergens heb opgehaald, staat nu in de achterkamer verbonden met de notebook die de stuurprogramma´s uit zichzelf wist te vinden en installeren. Printen wilde ie nog niet, want een van de vier kleurcartridges, geel, wordt als leeg aangegeven. Die eventueel ook kopen en dan maar hopen dat ie wel lekker wil draaien. In ieder geval kan ik daarmee nu ook scannen; die mogelijkheid heeft de oude deskjet niet. Een, wellicht twee cartridges kopen en ik heb wie weet twee functionele printers: een hele mooie voor foto´s en een fraaie oude voor alleen tekstafdrukken. Voor noppes zit ik er zo weer lekker bij; die cartridges heb ik feitelijk al terugverdiend met de verkoop van de psalmenpomp en enkele boeken. Maar de zwarte inktcontainer heeft de eerste prioriteit.

Ben blij met mijn deskjetje; doelmatig en sierlijk. Veel printers hebben een opstaande papierlade en dan ontstaat er, bij weinig gebruik, papiermoeheid, zakt het spul in. Mijn deskjetje heeft daar geen last van; het papier ligt netjes in een onderlade en wordt bij het afdrukken over een rol naar boven getrokken en omgekeerd onder de printkop doorgevoerd. Tis een oud beestje. Het bijgaande handleidingsboekje is vergeeld maar verder in perfecte staat, de degelijkheid die ik ook zag in de man die mij het apparaat overhandigde. Het boekje komt uit 1997, dus de printer is al 17 jaar in bedrijf.

Dezelfde type printer was bij mijn laatste werkgever in gebruik. Totdat printen via een centraal punt moest gaan en je naar een kopieerapparaat moest lopen om met een inlogcode je laatste schrijfsels op te kunnen halen. Controlezucht waar ik afkeer tegen kende. Ik heb nu de printer uit de tijd dat vertrouwen in de werknemer in grotere mate bestond. De laatste jaren werd de protocollendwang van Nederland ook daar ernstig voelbaar; je kreeg het steeds drukker met niks.

De notebook stond voorheen op de slaapkamer; ik luister vaak graag naar spirituele sprekers voor ik ga slapen. Maar dat was meteen al goed vervangen toen voor mijn geestesoog een afbeelding van de kleine boxjes verscheen, luidsprekertjes die ik op mijn mp3-speler aan kan sluiten. Ook weer opgelost.

Sprak deze week met broer Erik over de gewenning aan nieuwe dingen als een grotere tv of een nieuwe fiets. Bij mij lijkt dit juist omgekeerd te gebeuren: ik geniet steeds meer van wat ik al lang heb. Vindt het geweldig dat mijn fiets het doet, er water uit de kraan komt, ik lekker warm douchen kan, ruim woon, tv kan kijken, muziek luisteren, internet bezoeken, schilderen, fotograferen, schrijven, eten, drinken, beschermd slapen en wat al niet meer? Ik dank de dag en groet de lezer.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s