Vliegende bladeren

.

Grote woorden wil ik spreken,
enorme woorden mijn mond voorbij,
waar geluidsgolven zwijgend
op neutraliserende trommen slaan,
open vallen in oorverdovende stilte.

Pak een herfstbloem van de straat,
begrijp het najaar als de nodige inkeer,
om te verteren, te vergeten en verfrissen,
ruimte te maken want het leven
heeft nog veel meer te geven.

Verlies is een optische illusie
waar louter energie van vorm verandert
en nooit iets van zijn plaats komt.

De melancholie om wat was
mag verregenen in de herfst als stormen
de versierselen van takken rukken
en alles nieuw geschreven zal worden.

Wandelen zal ik, over natte klinkers
als achtergelaten plastic tassen en blaren
over de straten jagen en dansen voor dit oog
van geen weet dan verwondering.

Soms wil ik het de mensen zeggen:
¨knijp niet je ogen toe; zie het stormwonder!¨
maar zo verlies ik zelf het genieten
en daarmee is niemand gediend.

Hou alle indrukken wel bij me
en dan thuis, bij een lekker groot glas thee,
spreek ik wat woorden die groot willen zijn
om het meest kleine mee aan te duiden.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s