Venus bij de bushalte II

.

Geloof het of niet, maar ik stond afgelopen middag om vijf uur dus wel mooi weer bij die bushalte. Ik zou deze dag toch weer de bus nemen om me bij het station te laten droppen en naar huis te wandelen, dus waarom niet op dat tijdstip om wie weet de Venus van de dag ervoor weer te treffen? Ik zit nu ik het opschrijf weer hinnikend te lachen als daar op het perron. Ik stond daar echt niet dood te gaan van verlangen; ik vond het eerder een leuk spel dat ik met mezelf speelde. Maar wel goed in de rondte gekeken, ook richting Fluor Daniël waar in de tijd dat ik er als klusjesman werkte olieraffinaderijen werden ontworpen; wie weet had mijn mooie Venus daar wel een betrekking! Maar ik zag vooral mannen mijn kant op lopen en een enkele dame; mijn schone zat er mooi niet bij. Zelfs vanuit de reeds rijdende bus bleef ik naar de ingang van dat bedrijf kijken want als ik haar daar alsnog uit zou zien komen lopen zou ik de volgende bus gewoon op het station opwachten. Zo een stalker betaamt. Maar nee hoor. Daar ergens ben ik haar vergeten.

Ik zat voorin de bus, als een kind in een kermisattractie. Ik had een OV-kermispas, dus kon zo mee. Genoot ook weer zeer van het vrouwelijk schoon. Op een prettige wijze, zonder de kleverige begeerte die de dag na veel alcoholgebrek zo tergend aanwezig kan zijn. Houden van is leuk; moeten hebben doet pijn. Zo simpel is het eigenlijk, zag ik in de bus. De attractie was ondertussen halverwege, maar ik zag meteen dat die gedachte niet meer van de attractie genoot dus ik liet deze onmiddellijk weer varen. Stapte een halte voor het station, op ´t Verwulft, al uit; een licht hongergevoel gaf me de ingeving van daar af reeds naar huis te wandelen. Dat werd aardappeltjes, licht gebakken, met een heerlijke gekookte prei. Smakelijk gegeten!

Heb het gevoel dat het schilderen een geheel nieuwe kant op zal gaan. Afgelopen dag kreeg ik bijval voor een simpel werkje van de Grote Moeder, opgezet in een blauwe achtergrond. Die eenvoud spreekt me aan. Dit werkje heb ik een spiritueel leraar geschonken. In het verleden maakte ik vaker werken met gekleurde vlakken waarop ik vervolgens met weer andere tinten kalligrafische nonsenstekens maakte. Die werken zijn bij een ex achtergebleven. In die richting wil ik opnieuw aan de slag gaan; ik heb er op een memo al een notitie van gemaakt. Ja, er zijn heel wat werken van mij verdwenen, ook omdat ik zelf spul heb vernietigd als beneden de maat. Mooie anekdote betreft de keer dat ik wel twintig werken, waaronder ook een op een enorm tafelblad, aan de straatkant had gezet voor het grof vuil. Komt er de volgende ochtend een jongetje van een jaar of twaalf met een trekkar langs en heeft het hele zooitje daarop geladen en meegenomen. Ik zag het vanaf mijn balkon aan en dacht lachend: welke toekomst gaan die tegemoet?!

DSCN1601

 .

Deze foto is zaterdag 18 oktober gemaakt in het Kenaupark, waar ik met een goede vriend weer zoveel van de rode wijn had genomen dat het verlangen om droog te staan weer stevig was gewekt. Onze laatste vier ontmoetingen waren terrasbezoekjes met wijn in plaats van wandelingen; nu hebben we besloten het op koffie en non-alcoholische drankjes te houden en de wandeling weer in te voeren. Waarbij dan de kater zal ontbreken die van een eenvoudige observatie van een mooie vrouw al snel een geil verhaal maakt. Tis veel rustiger zo en stemt me blij.

De gitaar is ook weer veel meer in de aandacht gekomen. Via email sturen broer Erik en ik elkaar opnamen toe; hier en daar speel ik wat bij en stuur het dan terug. Gisteren ontving ik van hem weer een fraaie improvisatie; mag ik ook weer een spoortje bijspelen. Tis allemaal niet perfect en toch wordt het steeds een stukje beter. Derde avond zonder wijn; het begint er eindelijk op te lijken. En de voordelen zijn groter dan de nadelen. Ik mag van Venus houden zonder dat ze hier is.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Venus bij de bushalte II

  1. AART zegt:

    Thee, koffie of water?……uw inspiratie leidt tot steeds meer en beter…..geweldig mooie verhalen weer. In ‘non alcohol’ gloort de grote kunstenaar…….zeker weten……..hou VOL! BLIJE groet van AART.

  2. Joost Lips zegt:

    Vierde avondje alweer Aart, koffie en zo over op de thee. Ben zeker van plan hierin te volharden; dank kunstbroeder!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s