Broodje kaas

.

Het was een geweldig feest geweest, in een bollenschuur in de buurt van de Zilk. Denk dat het 1978 of iets daaromtrent was. Verzoek aan iedereen was om geschminkt te komen maar daar had ik geen gehoor aan gegeven; als ik maar genoeg wijn zou nemen werd mijn tronie vanzelf wel rood. Ging er met een boezemvriend heen en we hadden de hele nacht doorgehaald om in de ochtend, rond een uur of tien, op de fiets huiswaarts te gaan. Aan onze jeugdige energie zat geen eind leek het, het feest wilde maar niet stoppen. We hadden flink alcohol ingenomen maar reden bekwaam in rechte lijn toen mijn maat opmerkte dat het geen gek idee was ergens wat eten te kopen. Prima, goed idee. Het was zondag, de winkels waren gesloten dus dat geen optie. Op zeker moment zagen we bij een parkeerplaats een kraam staan waar broodjes werden verkocht. Daar gingen onze speekselklieren van werken maar 2 gulden 50 voor een zacht wit bolletje met een plakje kaas vonden we wel asociaal duur en dit lieten we weten ook.
¨Waarom zijn die broodjes zo verrekte duur?¨ vroeg ik.
¨We zijn arme studenten; kan het niet voor de helft van de prijs?¨ vroeg mijn maat.
Nou, we hadden niet de meest vrolijke uitbaters getroffen; de man en de vrouw waren meteen ontstemd en dreigden zonder uitstel de politie te bellen als we niet meteen vertrokken. Wij schoten in de lach; wat een onverdraagzaamheid op de dag des Heren! Vertrekken deden we niet; de aanmatigende toon waarmee we werden aangesproken vergrootte onze balorigheid alleen maar. En ja hoor, de politie werd gebeld! Niet veel later kwam er een politiewagen over het grind aangereden met een snelheid die aan een spoedklus deed denken, de auto kwam slippend tot stilstand op een wijze die het vermoeden gaf dat wij enorm grote criminelen waren. We werden in de kraag gevat en weldra zaten we op de achterbank op weg naar het politiebureau. Er kwam een vraag in mij op.
¨Is het niet vervelend; werken op zondag?¨
Mijn maat gierde van de lol maar antwoord op de vraag kreeg ik niet; zag er naar uit dat mijn brutaliteit met getreiter van de functionarissen beloond zou gaan worden. Dat was ook zo. Op het bureau werden we gescheiden en ieder in een cel opgesloten. Mijn portemonnee en sleutels waren afgenomen, zodat ik geen zelfmoord kon plegen dacht ik. Daar zat je dan met je katerige kop en zonder enig idee hoe lang deze isolatie duren zou. Kwartier ging voorbij, half uur, uur; dit had vast als bedoeling spijt over gedane zonden op te wekken. Maar dat lukte toch niet. Na twee uur ging de celdeur open. Bij de balie van het bureau stond mijn maat met een brede glimlach.
¨Heb je je een beetje vermaakt?¨ vroeg ik hem.
Hij knikte instemmend. We mochten gaan. Nadat we het bureau waren uitgelopen gaf ik hem een broodje.
¨Hoe kom jij daar aan?!¨
¨Dit lunchpakketje lag op een tafeltje naast de balie; ik had wel trek¨, antwoordde ik.
Even keek hij me ongelovig aan totdat zijn lach doorbrak. Ik vroeg hem hoe het hem vergaan was. Hij vertelde dat ie zich tot op zijn slip uit had moeten kleden. Zo zo, geen half werk! En dat ze hem een uitgebreid proces verbaal hadden afgenomen nadat ze hashish in een van zijn broekzakken hadden gevonden. De dienstdoende smeris had hem vanachter de tikmachine gevraagd wat het gewicht van het stukje hasj was.
¨Geen idee, ik heb er al van gerookt.¨
¨Maar ik moet een gewicht invullen.¨
¨Oké, tis 0,676 gram¨ had hij geantwoord en later bleek dit inderdaad in het proces verbaal te zijn opgenomen. Geweldig niet, zo een trouwe diender? Het gratis broodje kaas smaakte heerlijk.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s