Kuifje viert feest & evalueert een en ander

P1120113

.

Tis feest vandaag en ik heb er geen goede reden, sterker nog, geen enkele reden voor nodig. Dat laatste doet ´t ´m juist. Vertik het nog langer voorwaarden te stellen aan mijn geluk. Weiger te stellen dat mijn leven pas geslaagd is als er van een fijne minnares, een leuke baan, een fors banksaldo of spirituele verlichting sprake is. De dingen nemen zoals ze al zijn is de enige vrijheid die ik ken; de veronderstelling dat vrijheid elders ligt betekent in zichzelf gebondenheid. Om deze reden zei mijn geliefde leermeester Nisargadatta Maharaj: ¨The desire for truth is the best of all desires, yet it is still a desire. All desires must be given up for the real to be¨.

P1120101Met deze kuif stond ik vanmorgen om 06.30 uur op. Dat vroege opstaan begint zowaar op een patroon te lijken en dit bevalt me goed. Door nachtbraken heb ik het vaak licht zien worden en dan moest ik nog slapen. Deze dagen ben ik net wakker als de dag aanbreekt, dat voelt veel beter. Zeker nu de dagen korter worden; het licht dat er is pak ik mooi mee. En hedenmorgen de prachtplaat boven deze tekst geschoten; was meteen goed, geen fotobewerking van node. Tevens twee composities met discobal gemaakt.

P1120107

P1120109

.

De wandeling naar de stad was een groot plezier. Had weer eens de mp4-speler mee en luisterde naar audio-opnamen van bijeenkomsten met Alexander Smit. Hij was een leerling van Nisargadatta. De mensen op straat moeten af en toe wel vreemd opgekeken hebben als ik plotsklaps in een enorme schaterlach uitbrak. Dit gebeurde veelvuldig want behalve wijze sprak Alexander ook zeer humorvolle woorden. Bijzonder genoeg maakt het niet uit dat ik de opnamen al zo vaak heb gehoord; juiste timing en de spontaniteit van zijn invallen maken het dat ik er lol aan blijf beleven. Tis net als een goed muziekstuk: je weet al wat er komt en toch wil je het steeds weer horen.

Komt hier beneden net weer zo een figuur met een bladblazer langs lopen voor een totaal zinloze actie: bladeren vanaf het gras naar de struiken blazen. Wat is er mis met bladeren op het gras? Houden we niet van herfsttapijten? Moet het weer proper en beschaafd? Ik begrijp de geciviliseerde mens vaak niet. Anti natuurlijk gedrag lijkt het credo. En wat een klerenherrie komt erbij los! Als het weer goed gewaaid heeft komt ie natuurlijk weer langs. Maar ik laat mijn feestje er niet door verknallen hoor; geloof dat maar niet. Als je in betonwijk woont moet je niet zeuren over een kabaaltje meer of minder. Och jee, nu is ie aan de straatkant bezig; toch maar even de balkondeur aan die kant dicht. Zag nog wel dat ie hier juist de bladeren, die straks compost voor de planten zouden kunnen zijn, tussen de flora vandaan blies! Mafkees in opdracht van de gemeente? Herfstirritatie nummer 1! Maar irritatie verpest de vrede niet; ik ben niet gek.

Nog even terugkomen op de spirituele verlichting die ik daarnet noemde. Ik was er lang naar op zoek, benoemde al mijn omstandigheden als beperkt en onverlicht daardoor; alles was het steeds net niet. Dat laatste concludeer ik nu niet meer maar er zijn nog genoeg neurotische patronen gaande; die ontken ik niet. Integendeel, omdat ze er helemaal mogen zijn is er een rust ingetreden die er niet was toen ik mezelf middels vele oordelen hierover verdeelde. Bovendien wordt de structuur van al die neurotische neigingen zo op een rustige sympathieke en niet afkeurende wijze duidelijk. Dit maakt de rijping mogelijk die de kwalen op een moment kan doen laten ( mooie paradox! ) vallen. Niet als eis, maar het kan zo makkelijker dan met eis en eisen niet meer te eisen lukt nooit. Vandaag voel ik geen voorwaarden voor geluk, morgen kan ik weer naar een liefje smachten; ik sleutel niet meer aan dit soort feiten.

Anders aspect dat hierbij zichtbaar wordt is het inzicht waar Nisargadatta op doelde toen hij zei dat er geen weg naar de werkelijkheid leidt omdat alle wegen ervan af leiden. Typisch zo een uitspraak die mij heel vaak in herinnering is gekomen omdat ie de onzinnigheid van mijn zoeken in concepten steeds weer aantoonde. Een eye-opener, a wake up call. De ontspanning die het gevolg van dit inzien is aanvaardt de vorm van het huidige moment perfect en dan kan het vaker gebeuren dat je door iedere beperkte barrière breekt en vrij valt van welk conceptueel probleem dan ook. Waarbij je je dan verwondert waarom je eerder zo moeilijk over de kwestie deed. Ik was altijd al waar ik wezen moest, alleen mijn zoeken ging eraan voorbij. En ieder moment is dat weer zo, of ik nu verlichting, liefde, erkenning of materiële vooruitgang zoek. Het inzicht zelf is niet moeilijk; eraan getrouw leven kan dat wel lijken, maar dat is optisch bedrog, een veronderstelling die nergens op stoelt.

Het inzicht, tot hier verwoord, geeft een mate van vrijheidsgevoel omdat de zelfveroordeling meer en meer doorzien wordt als pure waanzin. Tegelijkertijd is het niet zo dat dit een laissez fair houding tot gevolg heeft omdat ´het allemaal toch niet uitmaakt´. Integendeel zou ik liever zeggen. Als het klopt wat ik stel en alle verslavingen die ik heb geplant vanuit een illusoire overtuiging zijn onstaan, dan is het interessant die valse overtuigingen te vinden eenvoudig door consequente onthouding van de verschillende junkiemiddelen. En die middelen kun je ruim zien: drank, drugs, tabak, erkenning verwerven, seks, geld, internet, noem maar op waar je dwangmatig mee bezig kunt zijn. Om die reden voel ik altijd een milde jaloezie als ik een monnik of kluizenaar hoor spreken over het eenvoudig leven van met zeer weinig genoegen nemen.

Maar oké, ik woon in Schalkwijk, Haarlem en ontbeer de rust van de monnik en de kluizenaar; wel kan ik naar de eenvoud toe. De drank en rook gaat na vandaag op nul; qua internet ga ik op dieet. Blogje plaatsen kost enkele minuten; op Facebook een uur per dag verkeren is wat ik nu aan wil houden. Dat kan ook twee keer een half uur zijn of vier keer een kwartier zou je zeggen maar dan blijft die afhankelijkheid een rode draad door de dag heen en dat patroon wil ik juist gebroken zien. Een uur per dag aaneengesloten en verder gewoon niet. Minder mag natuurlijk altijd, dat juicht God alleen maar toe.

Ik woon ik een flat waar een gezin met vier kinderen had kunnen huizen. In Haarlem bestaat de ´Woonswitch´ die bedoeld is voor een goede doorstroming in huurwoningland; via die instantie kun je tot woningruil komen zonder dat dit aan een wachtlijst is gebonden. Ik wil hier graag gebruik van maken mits dit niet tot een huurkostenstijging leidt waardoor ik straks voor hetzelfde geld veel kleiner woon; de kosten moeten echt omlaag. Ik heb dit op een memo genoteerd om morgen uit te zoeken. Het lijkt mij dat het de maatschappij dient als ik kleiner ga wonen en een woning voor vijf mensen beschikbaar heb gemaakt. Zou toch gek zijn als hier geen financieel voordeel tegenover zou staan. Relevante informatie en goede tips op dit gebied neem ik van harte in ontvangst.

Wie mij vaker lezen weten dat het mijn zoveelste voornemen beschrijft waar het mijn neurotische neigingen betreft. Er zijn mensen die me daarom niet zo serieus meer nemen en mensen die me begrijpen. Shunryu Suzuki, die prachtige zenleraar waarvan ik hier graag een filmpje plaats, noemde de ondertitel van het allereerste boekje dat ik ooit over zenboeddhisme las, ´eindeloos met zen beginnen´. Dat is dezelfde leraar die een boek ´Niets is zo´ noemde en verklaarde dat iedereen al verlicht is als ie de mond maar dicht houdt. En in dat laatste verstond ik ook de geestelijk mond, dat eeuwig commentaar over anderen en onszelf.

.

.

Ik heb de goden verzocht en gedaan wat niet past bij iemand die de ultieme waarheid het hoogst heeft zou je zeggen; dat dit lijf nog leeft mag een wonder genoemd worden. Het werd bewoond door een zoeker die het meende, al die jaren, en daarbij sloten alcohol verslond en zijn longen berookte met van alles en nog wat. Ik hou van de leraren des levens die de gegevens nemen zoals ze al zijn en hier starten. Dat zijn geen dogmatische lieden; die hebben geen leerboeken waardoorheen ze als door een filter kijken; ze beseffen wel de wijsheid die erin staat en lezen daarom het heden, de open baring voor hun neus, en niks anders meer. Wish me luck en bid voor me; ik ben niet bang meer om het te vragen. Ik bid graag voor jou. In dankbaarheid.

.

P1120115

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in film, fotografie, non-dualisme, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s