Contrabas gespeeld, yeh!

.

Oei oei, mijn administratie was bepaald niet in orde. Zou met de bus naar Lisse afreizen om met twee broers muziek te maken toen ik nog even het banksaldo controleerde voor de ruimte die er nog was om de Ov-kaart op te laden en de komende 15 dagen te overleven. Auw, het deed pijn te zien dat ik nog slechts 20 euro op kon nemen; de Ov-kaart had net genoeg tegoed om heen en weer naar Lisse te kunnen reizen. En er komt nog een rekening van 75 euro; auw, auw, auw! Nou wordt het spannend; al mijn creativiteit gaat nu aangesproken worden. Ik besloot naar het station te wandelen en bemerkte dat mijn zorgen met iedere stap afnamen; ik zou dit eenvoudig gaan oplossen en al mijn kostbare consumptiegedrag in een klap amputeren. Het idee sprak me feitelijk heel erg aan; ik werd er zelfs vrolijk van! En wat een lekker busreisje! Bus 50 nam ik vaak in mijn jeugd; het was leuk langs bekende herinnering opwekkende plekken te rijden. Omdat de laatste bus terug tegen elf uur zou gaan zou ik extra vroeg bij Erik zijn en een heerlijk hapje mee-eten. Nico had ik een sms gezonden met de vraag of ie zo vroeg mogelijk kon komen. En dat deed ie, samen met een prachtige nieuw aangeschafte gitaar! Maar dat was niet het enige extra: Erik had van een zwager een basgitaar die het niet meer deed meegekregen met de woorden: kijk maar of je deze aan de praat krijgt. Draadje solderen was genoeg! Dus ik had voor het eerst in mijn leven een basgitaar met frets in handen en kon er redelijk mee overweg; de snaren kennen immers dezelfde stemming als de bovenste vier snaren van een gitaar. Maar hoe anders was dit met dat andere sieraad dat er stond: een fretloze contrabas! Op een gegeven moment moest ik deze toch pakken. Eerst zat ik bedremmeld op die dikke snaren te knoeien maar al snel ging ik heupwiegend een stukkie vrijer tekeer, dromend dat ik de sterren van de hemel speelde! Natuurlijk zaten de meeste noten er helemaal naast maar af en toe waren er dan toch opeens drie klanken meteen achter elkaar heel aardig in de richting; kicken was dat! Erik maakte verschillende opnamen van onze sessies waarvan er een prachtig eindigde met het verre gedonder van opkomend onweer! En even later tikte stevige hagel tegen de ramen; tijd om het balkon op te gaan. De eerste ijsbal van het jaar samengesteld en in Erik´s richting geworpen die revanche wou nemen maar net deed alsof ik te sterk voor hem was en hem tegen kon houden. Hij is altijd sterker geweest maar gewoon aardig! Wou me ook wel naar huis brengen zodat ik niet aan die vroege laatste bus gebonden was, maar aangezien Nico ook weer vroeg op moest braken we tegen kwart voor elf op na een heerlijk muzikaal samenzijn waarin bekende liedjes en improvisaties elkaar afwisselden. Dronk drie wijntjes en Erik gaf me de geopende fles mee dus onverwachts zit ik nu thuis nog met een glaasje. Ik proost op mijn goede broeders en de voortgang van ons samenspel waarin nog altijd een stijgende lijn waar te nemen is; moge we elkaar weer snel treffen!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in muziek, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s