Saneren is een feest, ik ben in de wolken!

P1110972

.

Nu dan, eindelijk twee boekjes verkocht via Marktplaats. Opbrengst: vijf euro. Als ik me bedenk hoeveel tijd het heeft gekost daar mijn winkeltje in te richten, plus de minuten die het inpakken en verzenden vroeg, kom ik op een zeer mager uurloon uit, maar hé!…dankbaarheid is ook wat waard! Bovendien heb ik vandaag weer geld van de gemeenschap via het UWV mogen incasseren, waarvoor dank allen. Als ik komende vier weken niet meer dan een tientje per dag uit geef is het saneren eindelijk begonnen, maar de sport is natuurlijk om het met nog minder te doen. En dat ik dat kan heb ik vaker bewezen, zoals in de tijd dat ik bij een parkeergarage in Haarlem werkte en lekker verdiende maar toen, wegens automatisering, ontslag kreeg aangezegd. Ik stond toen ruim 2000 gulden rood maar omdat ik het plotseling met een RWW, 1100 gulden, moest doen, vond de bank dat ik niet meer kredietwaardig was. Of ik even de rode cijfers weg wilde werken. Dat is me toen ook gelukt binnen een half jaar terwijl de consumptie van wijn en rook gewoon doorgang vond. Dat geeft wel aan wat er mogelijk is als ik dat ook wat vaker laat. Kortom, een optimistische gemoed begeleid mij deze dag en zelfs de zwaarste herfstregen krijgt de lach niet van mijn gezicht.

.

P1110974

.

In tijden van versobering ben ik altijd blij met de spullen die ik heb en die me plezier geven zonder dat het me nog een duit hoeft te kosten. De fotocamera´s, het Yamaha toetsenbord, de twee gitaren, alle teken- en verfspullen nog in voorraad, en ook de fiets, de wandel- en hardloopschoenen, ik noem nu zo maar wat dingen maar er is nog veel meer natuurlijk, zoals de boeken, de muziek, de computer en het fornuis om met goedkope doch gezonde ingrediënten de heerlijkste maaltijden te bereiden. Nu de meest machtige herfstluchten zich weer aandienen spring ik regelmatig van mijn stoel om snel wat plaatjes te schieten en hoor! nu klettert de regen weer tegen de straatklinkers, wat een heerlijkheid is dit toch! De woeste wolken afgezet tegen het laatste zonlicht geeft onherhaalbaar mooie gezichten die je soms onwillekeurig duidt, als je ergens een vorm in meent te herkennen. Pareidolie of pareidolia wordt dat genoemd. In de eerste foto zie ik de Nederlandse Leeuw met een klein olifantje op zijn nek.

Ik heb nog vier foto´s te tonen en mijn camera bevat alweer recentere imposante platen van vanavond. De serie die hier volgt vind ik geslaagd, hoewel de foto´s elkaar wat gelijken toon ik ze toch alle vier. Ik zag een aardig wolkenpaartje in de lucht. De Koele & de Vlam zou ik de serie kunnen noemen. Lijkt wel een uitbarsting van de zon, die rechtse, maar dan hier net boven aarde. Ik vergaap me weer als ik nu naar buiten kijk en Pinokkio op een wolk voorbij zie drijven, maar ja, ik kan wel aan het fotograferen blijven en jeetje, wat verheugd dit herfstweer me altijd…en ondertussen toch weer vier foto´s geschoten: een Hemels galeischip kwam voorbij; deze foto´s toon ik bij volgende gelegenheid.

P1110977P1110979P1110978P1110980

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s