De toekomst en de dood

.

Dan toch maar de creditcard aangesproken, voor een klein bedrag waarmee het tot woensdag wel lukken moet. Morgen een tubetje solutie kopen, twee banden plakken en op de fiets naar zee. Er moet ook weer gesolliciteerd gaan worden, maar dat kan dinsdag ook nog. Ik bedacht me vandaag dat geldzorgen overbodig zijn als ik een goed saneringsplan componeer en me vervolgens iedere dag hou aan de voorschriften die daar uit voortvloeien. Staat voor morgen geagendeerd. En gisteren heb ik de bijna nooit gebruikte en indertijd nieuw gekochte meisjes kinderfiets uit de box naar boven gehaald om op te knappen en in de verkoop te doen. Ook al heeft mijn onlangs heropende Marktplaatswinkeltje onder de gebruikersnaam joostx nog geen cent opgeleverd, dat kan toch nog altijd een bron van meevallertjes worden. En ik heb nog wel meer spulletjes om er in de aanbieding te doen, waaronder veel spirituele boeken die hun functie voor mij wel vervuld hebben omdat de inhoud van die boeken al op mijn netvlies ligt. Wat me overigens niet ontslaat van de nodige neurotische trekken; daar oefen ik blijkbaar een magnetische kracht op uit.

Het wordt weer herfst, de balkondeur aan de voorkant staat open, ik hoor de wind die de bomen in het duister laat zwiepen. In de verte laat iemand een vuilnisbakdeksel dicht kletteren, kwak! Geluiden waar ik de beelden bij maak en het doet er niet toe wat er echt gebeurt, das pas van belang als er iemand verongelukt of anderszins om spoedige hulp verlegen zit. Het leven is zorgeloos als je je projecties ook tijdig kunt laten rusten om vanuit de zo gerealiseerde stilte opnieuw en probleemloos tot schepping te komen. Steeds weer verfrissen in het niet-weten van wat dan ook. Herfst, de bladeren van gisteren laten vallen. Daarom hou ik zo van dit jaargetijde: tis als een innerlijke verschoning. We kennen de voorjaarsschoonmaak maar die van het najaar is diepergaand op een of andere manier. Dat voelt zo omdat de lente leven brengt, terwijl de herfst inkeer inluidt, wat als opmaat tot en voorportaal van de dood kan worden gezien. Of je nu gelovig bent of niet, de natuur herbergt mystieke krachten waar geen mens omheen kan.

Geweldig, kreeg zojuist weer twee lay-outs van Tom binnen, met de teksten van deze avond! Net als ik het wou hebben over de toekomst en de dood. De toekomst, daar leeft de lente van, en de dood is een hap voor de herfst die winter worden wil. Wij mensen maken echter deze seizoenen keer op keer bewust mee, met aan het eind van al die cyclussen, toch, de dood. Daarom spreken we binnen een mensenleven ook over lente en de toekomst voor je hebben, en over de herfst van je nadagen als toekomst niet meer iets om te bereiken is. In mijn zoektocht binnen spirituele scholen was dit toch wel het verhaal: leven is ijdel, je kunt je maar beter meteen overgeven. Niemand kan dat natuurlijk in eerste instantie. Eerst zuipen, roken, neuken en muziek. Maar op een gegeven moment is de strijd voor genot en tegen overgave zo bitter geworden, met alle gevolgen die het in de kielzog meesleept, dat overgave aantrekkelijker is geworden dan gelijk hebben hahaha! Zei ik dat?

Mensen die mij vaker lezen kennen mijn warme belangstelling voor Eckhart Tolle en de wijze waarop hij de oorzaak van het menselijk lijden bespreekt. Sprekers als Tolle, of de door mij ook zeer gewaardeerde Jezuïet Anthony de Mello, hebben niet vooraf de vraag aan de luisteraar ze toch vooral te geloven, nee, het eigen oog van onderscheid wordt ieder moment opnieuw door hen gevraagd om juist niet in geloof te belanden! In de werken van Tom zie ik de erotiek vechten met culturele elementen, maar dat is volgens mij niet omdat Tom vecht, hij zet alleen neer wat ie ziet. Het is geen verhaal in de pen- of penseelpunt zelf; dit aanrakingspunt beweegt op de golven van de geest van de ziener in een ieder zoals ie gebekt is. Althans, zo lees ik wat Tom doet. Tis in ieder geval wat ik doe: komen met de beelden, zo ongecensureerd mogelijk, zodat alle neurosen van de vaart der volkeren ook hun stem hebben. Door alle clausules van de maatschappij heen het licht duiden.

.

Klik op afbeelding voor optimaal resultaat; daarna kun je de afbeelding van Tom vergroten.

landschap60 met tekst Joost

landschap50 met tekst Joost

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in kunst, poëzie, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s