Lieve God,

.

Laat me dan nog maar eens het gebed tot U richten, zoals ik dat deed, vroeger, als kind. Of is dit al een arrogant begin? Denk het wel, want ik wilde U bedanken en heb het alweer over mezelf. En weet U god, we zijn niet met ons tweeën als toen, maar online! Das wel even anders! Ik begin opnieuw. U heeft er vast geen probleem mee dat ik tegelijkertijd ook voor de man die me vanmiddag belde bid.

Lieve God, ik huil zo makkelijk de laatste tijd. Ik kan die tranen zelden nog duiden, alsof er steeds vaker geen geschiedenis meer aan hangt en toch komen ze. Het probleem wordt langzaam weggesnoept. Mag ik alles zeggen wat ik denk God? Natuurlijk mag ik dat, dat is juist waar ik U voor bedanken wil. Ik voelde me als kind nog enigszins onschuldig als ik in stilte mijn woorden tot U dacht en vandaag, welke dagen niet?, na al mijn gezoek, geklungel en gestuntel, voel ik U weer, ook al zeggen velen dat U niet bestaat. Ik voel nooit behoefte U te bewijzen zoals in mijn jeugd al niet; ik meen steeds te spreken van Uw evidentie als ik mijn aardse en met Uw Wil gevleugelde woorden spreek die verder gaan dan mijn egoïsche doelstellingen. Voor mij bent U het Wonder dat voor alle verdelende namen al bestaat. Ik vind het niet moeilijk om aan U te denken terwijl U ondenkbaar bent; daarom denk ik U zo graag want dan ben ik meteen gekalmeerd over mijn stommiteiten. Jezus heeft me daar bij geholpen.

De mensen zeggen dat ze U niet begrijpen omdat U heel veel leed toestaat, tot aan het onverdraaglijke aan toe, en eigenlijk ben ik het wel verregaand met die mensen eens, tegelijkertijd kan ik U dit niet aanrekenen. Ik denk dat de mensen het zelf doen door zich van het Wonder af te keren en zich te verliezen in namen en oordelen. Jezus wordt hier op aarde ¨Uw Zoon¨ genoemd maar dat was volgens mij in die tijd een manier van spreken want welk kind is niet altijd uit U? Ik vind de wereld dom en gemeen maar in mijn strijd er nog iets van te maken werd ik het zelf. Door U, de Stilte die alles draagt, te veronachtzamen voor mijn eigen plannetjes.

U bent voor mij de Vader niet. Ik heb U, met opzet, de Grote Moeder genoemd om in het patriarchale gekkenhuis waarin we resideren wat tegenwicht te bieden; ik hoop dat U dat niet erg vond. Maar ik denk dit niet want U laat me overal mijn gang gaan. Overal kwam ik: in kerken en bij gurus, bij hoeren en in kroegen en ik voelde me nooit veroordeeld. Als ik me veroordeeld voelde was ik het niet met mezelf eens. U hebt niet ingegrepen en me de kans gegeven Zelf te zien.

Tis dan ook raar iets aan U te vragen, omdat U al mijn gedrag al steunt, zelfs al zou ik iemand vermoorden. Is dat laatste oordeel waar iedereen zo bang voor is dan waar? Hoe kan het dan, dat ik met al mijn zonden, die angst niet voel? Hmmm, Goddank ken ik het antwoord als Liefde. Nee, mijn uitvoering is vaak niet al te best en daar vallen mensen over heen ja. Ik bid dan graag tot U merk ik nu. Ik heb het gebed al vrij vroeg in mijn leven verloren. Ik zei, zoals U weet, tegen mijn ouders dat bidden een formaliteit is als ik al steeds met U bezig ben. Ze begrepen me. Maar later voelde ik me ernstig verdwaald. Omdat ik U zocht in specifieke mensen en de ander me achter liet of ik de ander. De ene keer zocht ik gezonde mensen en liet drank en drugs achter, dan weer zocht ik de zondaar en ging zelf de goot in. Ik hoef U niets te vertellen. U nam het me niet kwalijk en liet dat aan anderen over.

Ik weet helemaal niks maar een feit is bij mij onbetwijfelbaar: mijn spontane spreken is van U. Ik weet precies wanneer ik me ermee bemoei en het krampachtig wordt. Dat lezen anderen ook meteen. Daar heeft Jezus me vooral bij geholpen; Jezus hield ook meer van het Wonder dan van het protocol van de mensen voor of na hem, toen zijn offer voor de wereld werd gekruisigd. Maar wat er niet bij mij in gaat God, U moet me er echt bij helpen om dit te verstaan, is al die boekenschrijvers die de nadruk leggen op het lijden van Jezus, het bloeden, de voorspellingen van het Oude Testament die zo vervuld waren. Want dat laat mij over met de diepste vraag: als U het allemaal voorbestemd heeft, hoe kan er dan van vrije wil gesproken worden? Dan gaat Judas naar de hel bij door U gepredestineerde voorspraak? Dus, als ik geen protest of teken van U ontvang, gooi ik dit als waanzin in de prullenbak.

Ik voelde lang protest; ik word nu diep stil van binnen als ik de in mij ontvangen en geziene waanzin via woorden eruit mag gooien. Ik ben een soort magneet voor die rotzooi en als ik dit niet hardop zeg word ik doodziek. Voor mij is schrijven bidden, ook als ik me vergis. Niet meer als ik lelijk doe zou je zeggen maar ik ken geen rancune van U. Daarom zie ik U ook niet als Schepper. Ook zie ik geen ´Goddelijk Plan´, ik zie U als de grond van al dat is, wat ze ergens anders in de wereld Tao noemen omdat het geen oorsprong met naam of specifieke eigenschappen feitelijk is. Bidden tot U is het danken van wat feitelijk niet los van me kan staan. Tis geen herdenken want ik denk U niet, tis simpel beseffen dat het Wonder ook in dit gekkenhuis bestaat.

Mij is vaak gezegd dat ik de tekenen niet lees. Misschien moet ik zeggen: ik dacht zelf, via duidingen van anderen, dat ik geen tekenen las. Zo gaat het verhaal over U dat U Uw redders al duizendmaal gezonden had maar dat ik het niet wilde zien. Maar feit is dat ik nooit autoriteit geduld heb dan in de bescheiden mate die voor bestaan en overleven nodig is, maar dit wel met een grens eraan. Waren die redders wel redders? Ik verloor zo iedereen altijd weer. En op mijn huidige leeftijd, dat is geweldig, zijn er een aantal mensen die mij nemen terwijl ze weten dat ik me morgen weer als een idioot gedragen zal. Het valt me wel op dat dat meestal mannen zijn; zijn alleen mannen van die idioten? O nee, vergis me alweer.

Nee God, U bent blij als ik in de lach schiet of huil bij traantrekkermuziek, dus dat is het niet, weet ik ook wel. Ik heb voor mij op het prikbord allemaal kernwoorden op twee A-4tjes hangen voor een boek en daar staan nogal wat vrouwen op met wie ik het bed mocht delen, dus U bent ruimhartig geweest. Punt is dat mijn begeerte nog altijd bestaat omdat genoegdoening op dit punt niet mogelijk is zodat ik porno in eenzaamheid voor de bijbel verkoos en U niets te verwijten valt. We gaan wel mondiaal God; gaat het nog een beetje? Ik denk dat ik Jezus nu nodig heb voor een lach; met Tao kun je geen streken uithalen.

Ik hou van U omdat je zonder spirituele dualiteit in deze wereld stomweg aansluit op het reeds duale gekkencircuit en daar kennen we het resultaat al van zodat U waarschijnlijk van de heilige drieëenheid bent gaan reppen. Daarom denk ik niet maar is mijn innerlijke zekerheid dat het circuit niks van U weet. Ze zeggen van alles, gooien met bommen en hopen dan te komen waar U bent alsof U niet alomtegenwoordig zou zijn. Ik hoef U niet het gekkenhuis te beschrijven.

Punt is wel natuurlijk, besef ik nu ook, dat Jezus alleen Jezus kon zijn en niet Pontius Pilatus ook al zou ie dat op dat moment hebben gewild. Ik denk dat andersom die wens Jezus te zijn ook wel bij Pontius Pilatus heeft kunnen bestaan dus die voorbestemming en vrije wil gaat wat mij betreft aan de kant. Ik kan niks anders dan mezelf zijn en zie in U geen ander belang. Liefde. De oorsprong van opperste liefde en lafste beul? De oorsprong niet zien is de zondeval die zonder de bijbel ook evident is. Ik heb geen letters meer nodig om U te verstaan. Ik hoefde de vriend niet te verstaan toen ie vijftien minuten in mijn oren sprak via een goedkoop storend telefoontje vanmiddag waarbij slechts twee minuten verstaanbaar waren, het was als praten in tongen. Ik heb hem verstaan waarin ie dankbaarheid zei en dat ik gezegend was. Daar heeft ie gelijk in maar wilt U hem even uitleggen dat hij het was? Dat hij me zegende? Dat accepteert ie toch niet en zo komt het vanzelf weer bij U terecht en zo is het cirkeltje weer rond.

Mijn cirkeltje is rond. Ik bedoel: ik zie dat ik mezelf beschadig als ik me niet overgeef en grijpen blijf naar middelen die niet Uw eerste belang dienen. Hiervoor vraag ik Uw allergrootste aandacht terwijl ik weet dat U mijn projectie bent. Maar zo gaan we het wel doen, amen! Zonder tweespraak en alleen als U het wilt.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Lieve God,

  1. joost tibosch sr zegt:

    In mijn langer geleden jeugd zijn gebedsherinneringen nog veel talrijker en bestrijken veel meer jaren. Ik heb ik er me met die niet tevoorschijn te toveren God ook zo lang tegen verzet, dat ik er eerlijk gezegd in mijn oude dagen geen behoefte meer aan heb.

    De enige menselijke ervaringen waarin bij mij het woord God in pure vorm echt naar boven komt zijn de ervaringen van onmacht en pure ellende zowel persoonlijk als in wereldbetrokkenheid. Dan komt die echte (vroeger mocht dat niet, maar dit zijn niet uit fatsoen te laten vloeken! Ze komen gewoon)) diepe grommende vloek, die eruit flapt en zich in tijd ook nog eens rekt “Godverdomme”.
    Naast ervaren van opluchting brengt die bij mij ook teweeg, dat ik dan niet in onmacht wegzak, maar nog alles uit de kast haal, wat me dan in alle onmacht nog mogelijk is.

    Gelukkig heb ik ook de ervaringen van puur vreugde, puur genieten en pure blijdschap..en dan komt ie ook vanzelfsprekend: de hoge uitbundige en weer gerekte “Godverdomme”. Op een of andere manier geniet ik dan dubbel, wordt er stil gelukkiig van en ga de menselijke stille medidatieve diepte in, die ons geluk vaak oproept.

    Bidden heeft in mijn leven nu met diepte- en hoogtepinten van leven te maken. In het zgn gewone leven heb ik niet meer de behoefte om daar persoonlijk telkens weer “God bij te halen”. Die vroegere jarenlange regelmaat ben ik kwijtgeraakt en mis ik eerlijk gezegd ook niet meer. Wat ik me vroeger afgebeden heb! En ik had er toen echt niet eens zo’n moeite mee.

    Ik heb nu genoeg aan mijn korte “vloekgerekte” bidden op de grote momenten van mijn leven.. Bij mijn overleden ouders en bij de meeste van mijn familieleden en gelovigen zou ik daar nu niet eens mee aan moeten komen. Er zijn maar enkele collega-theologen die ik dit niet uit hoef te leggen en die hiermee instemmen, De meeste, met name de kerkelijke,, vinden dit toch te simpel voor hun doen, beneden hun stand en fronsen de wenkbrauwen.. Zelf ben ik er al best tevreden mee en heb geen enkele moeite om bij jouw “gebedspoging” dit nu dan ook te melden, zoals ik dat als dat zo voorkomt, ook aan mijn eigen, ik denk nu even oude en even ongelovige Joost jr in alle vrijblijvendheid kwijt kan.

  2. basstarter zegt:

    hey je bent er weer!! Ik zeg maar niks maar ik lees het wel. Dit was wel een hele mooie. Dat wilde ik dan wel even kwijt, online.

  3. Joost Lips zegt:

    Versta dit prima; mooi verwoord Joost sr! Ik slaak vaak ´Jezus!´ uit, in zowel heilzame als hemeltergende momenten. Altijd fijn als je langs komt!

  4. Joost Lips zegt:

    Das oprecht fijn om te horen Basstarter, dank je; in het blog hierna leg ik nader uit waarom.

  5. basstarter zegt:

    dan ben ik wel heel nieuwsgierig. Het was ook heel oprecht gemeend. Het andere antwoord op je blog was ook heel mooi.

  6. joost tibosch sr zegt:

    Dat van “Jezus” overkomt mij met ons verleden ook. Itt tot een niet tevoorschijn te toveren God komt bij mij wrschl dank zij mijn historisch-literaire kennis dan wel een veelzeggende geweldige historische man naar voren. Ik zeg “geweldig”. toen zei men met de nodige “wonderverhalen”, dat hij een “nieuwe Adam, Mozes, David, Elia ” ën als zij “zoon van God” was, “profeet” en niet veel later als een romeinse keizer ook “Zoon van God” en dan een veel betere.
    Met die oude termen heeft dat verstand van mij nu de nodige moeite, en ik houd het bescheiden maar bij de term “geweldig”. Zoals toen, men ruimde hem al vlug uit de weg, zal men me dat niet altijd nazeggen. Maar met de eerste christenen. die hem kenden , blijf ik dat “geweldig” toch rustig zeggen. PS Mijn zoons noemen me dan ook plezierig plagend “onze Jezusfan”. De cadeauJezus die ik voor in mijn auto kan zetten gun ik ze lekker niet en die ligt nu ergens in een kast.

  7. Joost Lips zegt:

    Weet je Joost, de hele kerk bladderde af en Jezus bleef voor me staan. Omdat al zijn spreken van Liefde en wijsheid getuigt. Mensen die zeggen dat zijn bestaan historisch niet te bewijzen is, ook mensen die menen het wel te kunnen bewijzen, bezorgen me een glimlach want ik vind het niet belangrijk. Ik versta, Jezus is mijn man! Maar ja, mijn geboortenamen vroegen er dan ook een beetje om: Jozef Maria.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s