Gezichtsverlies

.

If you want to sin, sin wholeheartedly and openly. Sins too have their lessons to teach the earnest sinner, as virtues the earnest saint. It is the mixing up of the two that is so disastrous. Nothing can block you so effectively as compromise, for it shows lack of earnestness, without which nothing can be done.

Deze woorden van de Indiase leraar Nisargadatta Maharaj komen mij met regelmaat in gedachten, zo ook vandaag als ik weer de onzekerheid ervaar over mijn zonden en het openbaar erkennen ervan. Mijn weblog staat bij vele mensen bekend om de openheid die ik vertoon, waardoor mij wel eens gevraagd wordt of ik geen overwegingen van privacy ken. Jazeker, die ken ik wel, maar ik heb de neiging de grenzen van het betamelijke te overschrijden om steeds weer uit mijn comfort zone te komen. Deze hang naar het extreme wordt nog sterker als ik wijn heb genuttigd; dan benoem ik zaken waarvan ik op voorhand al weet dat ik me daar de volgende dag niet al te gemakkelijk onder zal voelen. Opzettelijk gegenereerd gezichtsverlies zou je kunnen zeggen. Als ik dan de volgende ochtend ontwaak besluip ik met schroom de computer, open het weblog en Facebook om te zien of er reacties zijn die mij vegen uit de pan verkopen. Dat is vanzelfsprekend vaker het geval geweest, maar het kan ook anders uitpakken en lof oogsten. Mijn openbaar gebed van gisteren is daar een voorbeeld van. Vandaag voelde ik weer een krachtige weerslag van mijn openheid en wilde ik wel de hele dag in bed blijven liggen om te ontkennen dat ik besta. Het is dan erg plezierig te ondervinden dat de tekst sympathieke reacties heeft opgeleverd.

Mijn escapades in woord en daad schoppen me telkens weer uit riante zelfbeelden die ik erop na kan houden; zet mezelf moedwillig te kijk om te zien wat er dan gebeurt. Dat was de reden dat ik in mijn jongere jaren, met mijn brave katholieke inborst, er vaker voor koos met mijn rode konen door de hoerenbuurt van Amsterdam te dwalen of een seksmagazine te kopen waarbij ik het tijdens het afrekenen zo warm kreeg dat mijn brillenglazen aan de binnenkant besloegen. Vandaag heb ik zomaar het idee gekregen dat ik nu wel eens genoeg variëteit in mijn dwaze streken heb gebracht; heb er geloof ik een beetje genoeg van. Wat me doet denken aan een uitspraak van Alexander Smit, die leerling van Nisargadatta en zelf later advaitaleraar was: ¨De hel is al af¨. We kunnen aan de hemel beginnen, verstond ik daaruit, maar ik was in die tijd duidelijk nog niet zover. Of dat nu wel het geval is, daarover zal ik me niet uitspreken, maar mijn gevoel meent van wel.

Ik heb vaker vernomen dat mensen met een extreme riskante levensstijl het zo dol konden maken dat ze op gegeven moment, als door het licht in duisternis getroffen, klaar waren met al hun fratsen en hun beschikbare energie, tot dan toe aan zonde en verval besteed, opeens konden wijden aan een opbouwend bestaan van lieve vrede en blijde creativiteit. Ja, zo voelt het. Ik heb mijn punt nu wel gemaakt: iedereen is op de hoogte dat ik een sufferd ben en het lijkt een geschikt moment eens uit een ander vaatje dan die van de slijter te tappen. Het idee dat de volslagen zondaar na bekering ook extreem gedrag de andere kant op vertoont geeft me momenteel een blij optimistisch gemoed! We gaan het beleven.

De Jezuïet Anthony de Mello ( kijk eens bij mijn links ) heeft uitgebreid en op velerlei wijzen besproken dat vrijheid betekent dat niemand je meer beledigen kan. Omdat het gevreesde gezichtsverlies feitelijk al volledig geleden is! Daar solliciteerde ik steeds weer naar maar, zoals gezegd, ik ben nog altijd gevoelig voor nare opmerkingen mijn kant op. Er zijn spirituele paden waarin dit gezichtsverlies ernstig wordt aangemoedigd, dan wordt je bijvoorbeeld voorgesteld in het plaatselijk winkelcentrum te gaan zitten met een dildo op je kop. Of ze zeggen je op een zomerdag, als je met korte mouwen loopt en aan iedere arm zichtbaar vijf horloges hebt, iemand te vragen hoe laat het is. Grensoverschrijdend gedrag voelt eng maar heeft juist zeer bevrijdende effecten, tegelijk loop je natuurlijk wel het risico dat iemand je op je bek komt timmeren, en dat is niet het gezichtsverlies waar we hier naar streven.

Een leuk voorbeeld uit mijn bestaan van het geestelijke gezichtsverlies vond alweer wat jaren terug plaats. Ik had die nacht weer eens flink doorgehaald met de wijn, wellicht ook wat psychedelische paddenstoelen erbij, toen het alweer licht was geworden en ik een vreemd plannetje opvatte, namelijk, om een vuilniszak te nemen en in mijn nakie naar de vuilcontainer aan de overkant van de straat te brengen. Aldus geschiedde; terwijl ik daar liep kwamen er twee auto´s voorbij en had ik de grootste schik. Veel spannender werd het toen ik weer het trappenhuis besteeg en een buurman in zijn deuropening me aan zag komen lopen. Met mijn meest droge smoelwerk, alsof niet ik maar hij gek was, zei ik ¨goedemorgen¨ en verdween snel weer in mijn woning. We hebben het er nooit meer over gehad en groeten elkaar nog altijd vriendelijk.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in nisargadatta, non-dualisme, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Gezichtsverlies

  1. basstarter zegt:

    ja wat zou ik daar eens op zeggen. Dat was in mijn gedachten. Er zijn heel veel mensen die zetten hun zonden online. En ik keek eens bij die Anthony de Mello en ja die heeft veel wijsheden. En waar zit dan het verschil met jouw “ding”. Nou bij mij is alles basgitaar. Een goede metafoor voor het leven (muziek). Er zijn bassisten die kunnen alles. Er zijn er die klungelen. En er zijn er ook die het proberen; steeds beter te worden. Die alleskunners die dagen me enigzins uit maar niet heus en er is zo’n bassist die lees ik graag. Hij vecht al zo’n jaartje of dertig met dat ding. En ik nog maar drie. Maar hij blijft het proberen. Die lees ik graag en die daagt mij uit om het ook niet op te geven. De uitdaging om het niet op te geven is misschien moeilijker als om perfect te worden (of zo) Dus dan denk ik, waar huilt Anthony de Mello ’s nachts over? Dat weten we niet. Van jou veel beter. Dat is toch wel dapper.

  2. Joost Lips zegt:

    Goh, dat is geweldig verwoord! Is het toevallig dat mijn laatste blog over muziek alleen gaat, en dan nog het meest de stem? Dank voor jouw moed en stem. Ik moet nu de tekst nalopen want er zitten altijd nog wat fouten in, maar dank je zeer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s