In diepe bewondering

.

Geboren met hart
had ik ook nog verstand
en het heeft me uitgewoond
maar ik leef nog.

Onderweg
was het moeilijkste:
als geen beeld meer klopt
waar richt ik me dan op?

Het ongerichte was geschift
en ik stond met de rug tegen
de muur van opvattingen
die me geleerd waren.

Ik haatte opeens altaren
en alle voorbeelden voor mensen
omdat ze verdeelden en dat
kon de bedoeling niet zijn.

Ik deed boeken weg,
beelden het huis uit,
verloor al mijn hang
en toen kwam ze langs.

Ze was een zucht van de wind,
ze was de Grote Moeder,
ze was stellig bekend met het verdriet,
anders maak je zulke mooi dingen niet.

Tis geen altaar, ik zei:
museum, omdat ik nog dacht
dat anderen via mijn ogen haar konden zien
maar dat kan ze zelf niet eens!

Vind haar heerlijk beeldenspel hier.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, poëzie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s