Vers en ongerijmd

.

 

Steeds weer, al dagenlang
de tranen die drukken achter de oogbol
als ik wel weet dat ze me bevrijden willen
maar bang ben dat het nooit meer op houdt.
Dus ik houd ze tegen.
Is het dan zo erg?
Durf ik dat juist, juist dat
niet aan te zien?

De obsessie van het kwaad
leidde me tot het filmpje en het moment
dat die Britse vent wel even
Foley´s strot door zou snijden
…PAUZE!

Wat is dit voor een wereld?
Nadat ik deze avond een tekst
over vrede en geweld had afgerond
hoorde ik gedonder buiten,
stevig handgemeen tussen twee gozers,
niet erg ongewoon tegenwoordig.
Je hebt er geen You Tube voor nodig.

Zag gisteren weer een fragment
van een concert voor Afrika
waarin David Bowie naar voren trad
en het Onze Vader bad voor een vol stadion;
daar kreeg ik rillingen van.

Waarom toch moest de oorsprong
tot de duistere verdeeldheden leiden,
van wie kwam het idee dat ieder volk
ook een eigen god moest hebben?

Tis moeilijk te accepteren
maar de beul is ook uit de bron,
hoezeer ook geldt:
iedere moord is altijd onder vals vaandel,
van oorsprong allang afgedwaald.

En na al het nieuws gedenk ik mij,
wie ik niet meer zie om welk geschil
als mijn dochter haar verjaardag viert
en ik wel wat te repareren weet.

Het kwaad begint altijd klein, onopvallend
maar als het medestanders vindt
loop je al snel in je eigen val
en trekt een wereld van ellende open.

Ieder mens kent een innerlijk kompas
dat precies laat voelen als je van Hart afwijkt;
meteen is stress in het lijf een feit.
Een kleine afwijking toestaan
is nu een millimeter wat lijkt mee te vallen,
verderop de koers echter kilometers breed
en voelbaar als lijden.

Tis vooral de pijn die spreekt
omdat ie weet dat ie helemaal niet hoeft
en wel kan janken om alle domheid,
met name in mij, maar ook weet
te vergeven en zo kan blijven kijken
naar hoe de ingewikkelde waanzin
zich vrijelijk ontwikkelen mag.

Dan is het ongerijmde geen gevaar
heerlijk speelgoed van de kunstenaar
met meest verse strategieloze streken
die de levenslust beschrijven.

Dan komt je krankjoremheid wellicht
niet in een boek van hoogleraren
en hun gekkenetiketten, maar word je
zomaar geëerd als talentvol en uniek!
Zou ik zeker de voorkeur aan geven!

Iedere boreling verdient de hoofdprijs.
Tis nogal wat om in deze wereld op te groeien.
Tis weliswaar gratis maar je werkt je te barsten.
Dat moet toch anders kunnen?

Wat hebben we geleerd sinds mensenheugenis?
Allemaal zaken die later niet bleken te kloppen.
Een zekere bescheidenheid lijkt hier zeer gepast.

Ik flipflapflater het er maar uit zoals het komt
want ik heb mijn mond vol gif dat spuwen wil
en dan liefst zo veilig mogelijk
want ik wil de lezer niet bezeren.
Bukken helpt niet.

Ja, ik weet, er wordt gezegd:
sinds Picasso is de wereld anders,
sinds Einstein begrijpen we de realiteit beter
maar echt, ik geloof er nul komma niks van.
Picasso is net als ieder ander een optie van zien
en meer niet; tis nooit verplichte kost.
Dat je geboren bent is de enige verplichte kost
en je sterft er ook nog aan, nou ja zeg!

Ja, ik zag Foley, maar ik keek naar mezelf
en keek de film niet af…pauze…
Ik zag Kali, de Boze Godin, aan het werk,
geef het wat namen, hier noemen we het Satan
en mijn idee is dat je dat krijgt als je God denkt.
Alleen in het denken bestaat die tegenstelling.
Gebed is niet in die tegenstelling gaan.
Gebed voert geen oorlog.
Gebed is zelfrealisatie.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s