000

.

Tis maf maar het was straffen
toen ik wilde wat ik wilde
en dingen anders moesten zijn;
het deed mij en iedereen pijn
en hoe dit te stoppen wist ik niet.

Nu is het simpel: aandacht kan
per moment maar een kant op dus ik
volg begeerte niet meer in haar doel
maar zie in waaruit ze voort komt:
daar waar alles al vervuld is.

Verlangen is nu een zoete pijn,
een gloed die blij in me brandt
want wat zou er fout kunnen gaan
waar de bodemloosheid al thuis is?

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s