Jezus en de meisjes

.

Wat is dat toch, ik zie de hele dag, keer op keer, weer dat meisje in wit overhemd en spijkerbroek in Utrecht lopen. Ik had het er enige tijd geleden over: dat ze prima in de tv-serie de Waltons zou passen. En ik wil nu wel met haar trouwen. Al die tijdelijke verkeringen brengen na enige lol des te meer leed, gatverdamme, dat ben ik zat. Ik wil een degelijk christelijk meisje met paardenstaarten, wit overhemd en spijkerbroek. Waar is ze in Godsnaam?

Met een goede vriend veel over Jezus gesproken. Hij is krachtig door Jezus geraakt en zeer expressief met prachtige beelden in zijn verhaal, vaak ondersteund door lichaamstaal als hij de gehele woonkamer benut. We hebben gisteren een gesprek van vijf uur gehad en in de nacht voelde ik meerdere ontladingen middels tranen zonder dat er beelden bij waren. Afgelopen dag sprak ik hem weer en hij zei dat het de Heilige Geest was. Ik beaamde dat want de gewaarwordingen waren zonder beelden en dus zonder twijfel. Het lichaam op de stoel of in bed was een mysterieuze tempel voor iets groters dan mijn kleine zelfopvatting. Dat was nu net de extase ervan; de verlossing van mezelf. Dat had zeker met ons intens gesprek die dag te maken. Omdat ik in het verleden soortgelijke openingen heb gekend via andere scholen en leraren kan ik niet zeggen dat Jezus de Enige Weg is, maar geraakt was ik zeker. In mijn fantasie gebeurde er echter nog iets: ik droomde ervan weer bij een club te horen, een leuke vrouw te ontmoeten met vlechten in haar haar, een wit overhemd en een spijkerbroek waarin de billetjes mooi omhoog staan. Maar ja, vroeg mijn geweten toen: wat wil je nou Lips, Jezus of neuken?

Even een regel overslaan want dit is nog geen makkelijke kwestie. Ik weet ook wel dat begeerte tot ellende leidt maar hoe zet je die zaak dan uit? Door me aan Jezus te geven? Maar ik wil een meissie! Kan Jezus daarmee instemmen? Dat was de vraag. Ik kwam er niet uit. Maar ik had Jezus nog niet formeel in me toegelaten, was dat het? Nee, zei ik tegen in de keuken tegen mijn broeder, nee, want mijn deur staat open en ik geloof niet dat formaliteit ertoe doet. Later in de woonkamer memoreerde ik dat ik in mijn jeugd tegen mijn vader had gezegd dat we weliswaar in Jezus geloven maar Hem niet volgen terwijl dat mijn inziens toch echt Zijn bedoeling was. Mijn vader respondeerde dat ik teveel hooi op mijn vork nam. Ik zei dat de hooi er al lag. Maar goed, daarna volgde ik niet Christus maar de mooie meisjes en dus had mijn vader eigenlijk groot gelijk.

Zo moet de jonge vrouw uit Utrecht in mijn geest teruggekomen zijn: een decent christelijk meisje zou mij op mijn wenken bedienen, voor altijd trouw zijn zodat ik nooit meer wat te klagen heb. Want klagen, dat kan ik best wel goed moet je weten. Ik klaag wat af. Mijn vader placht te zeggen: tel je zegeningen. Ik las een variatie daarvan onlangs op Facebook: tel niet je problemen maar je zegeningen. Toen ik die dag wat chagrijnig over straat sjokte dacht ik hier weer aan en besefte het feit dat ik een huis, gevulde ijskast en bij mijn weten goede gezondheid heb. Als ik aan dat christelijk vrouwtje dacht deed het echter direct verrekte pijn; vergat ik haar dan was er niks aan de hand. Maar o wee als er dan zo een prachtig exemplaar van het andere geslacht in wit overhemd en spijkerbroek langs kwam, dan was ik meteen weer van de kaart!

Filosofisch gezien zegt Advaita Vedanta dat er geen vrije wil bestaat en Jezus stelt dat er wel een is: kies voor mij. Zonder Jezus zou er geen vrije wil zijn, maar door zijn komst is die wil gekomen, zo begrijp ik het, want Jezus is de Weg en die kun je sinds zijn geboorte kiezen. Maar ik voel veeleer dat Genade mij kiest of niet. Met overgave aan Jezus voel ik een claustrofobie die ik juist met al die non-dualistische fora had achtergelaten; als ik dat moet doen schep ik toekomst en dat is waanzin. Mijn gewaarwording is dan ook dat de Heilige Geest altijd beschikbaar is en dat een weg erheen in de war is, ook als die weg naar Jezus leidt. Tis onmiddellijkheid of verwarring. Interpretatie kent die directheid niet en is om over te strijden niets waard. Dat is de periferie van wat Jezus wezenlijk voor me is. Tis ik en Jezus en niet wat er over Jezus wordt beweerd door anderen. Zo beschouwd ervaar ik Jezus als stilte waarin ik fysiek-geestelijk gedij op mijn best omdat ik niet meer in de weg sta. Binnen het sociale bestaan is het volgen van Jezus een ieder als de Ene te herkennen of anders te zwijgen totdat onderzoek je tot die herkenning heeft teruggebracht en spreken weer veilig is.

Wat is mijn ware motivatie? Om dat te weten hoef ik alleen maar naar mijn gedrag te kijken. Als ik Jezus wil, waarom zit ik dan urenlang mooie plaatjes van heilige vaak ontklede meisjes te verzamelen op een weblog? Je kunt per moment je aandacht maar een keer besteden. Dus zag ik bij iedere foto die ik aan mijn collectie toevoegde tegelijk de ijdelheid van mijn bezigheid. Jezus keek mee en greep niet in. Maar werkte me wel op de zenuwen want ik zat toch te zondigen? Of niet? Het zijn toch echt heilige meisjes, dat zie ik zo! Herinner me het verhaal over Neem Karoli Baba, de spiritueel leraar uit India, die een appartement van een zijner volgelingen bezocht. De volgeling had een pin-upgirl aan de muur hangen en probeerde deze snel weg te grissen voor zijn leraar het zag maar Neem Karoli Baba riep uit: ¨don´t remove Her, it´s Ma!¨

Er is slechts een oorsprong; deze wordt allerlei namen gegeven en iedereen gelooft de eigen gegeven naam het meest. Maar de oorsprong is geen naam, de oorsprong is stil en onbeweeglijk. En tovert tegelijk, dat zien we allemaal. Christenen noem God de Heer, in andere culturen wordt de Godin geëerd als de diepste waarheid. God is dan Licht en de Godin de Duistere Baarmoeder waarin God rust. Allemaal opvattingen, zeg ik. Welke opvatting dan ook beschrijft een tijdruimtelijk concept dat het nimmer haalt bij de stilte die al die verdeeldheden draagt. Als de tranen van verlossing komen is er een oog dat niet anticipeert of manipuleert en smelt van geluk. Alle problemen die ik dan verzinnen kan leg ik erin en ik zie ze smelten. Dan voel ik dankbaarheid en dank ik Jezus. De volgende morgen word ik wakker met het beeld van een vrouw met paardenstaarten, een wit overhemd en strakke jeans.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in De Grote Moeder, Jezus, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s