Nieuw licht

DSCN1355

Geinig lampje niet? Vond ik vandaag. Was aan de straatkant gezet maar omdat alleen het lampje in het armatuur stuk was, een breuk tussen het glas en metaaldeel, vermoedde ik dat onwetendheid het kleinood verder als verloren aan zag en mij daarmee de kans gaf het zaakje mee te nemen en weer in orde te maken. Toen me dit gelukt was heb ik deze op een tafeltje gezet en heb er uren naast verkeerd; het enige lampje dat brandde in de woonkamer. Ik moest denken aan het kleine meisje dat ik niet ken die het nu zonder dit mooie lampje moest doen; als ik wist wie het was zou ik haar er stellig morgen mee verrassen.

Er is meer nieuw licht. Mijn wild geschilder bijvoorbeeld, dat kwam na het vele tekenen van vrouwelijk naakten, heeft nu plaats gemaakt voor het maken van portretten. Op Joost Lips – Paintings & Drawings heb ik hiervan twee voorbeelden geplaatst vanavond. Twee werkjes die ieder binnen tien minuten ontstonden maar me feitelijk de ambitie leveren hier verder in te ontwikkelen. Want een gelaat met teken- of schildershand reproduceren is een voorrecht, je dringt er in door als in een diepe meditatie waarbij je verdeeldheid overstijgt. Ik ben zeker geen groot tekentalent maar ik zie wel als een tekening of schildering essentie raakt. De rest gooi ik eenvoudig weg.

DSCN1354

Deze tekening begon met potlood en ergens bleef ik steken. Zeker een half jaar is de tekening blijven liggen. En vorige week was het moment er blijkbaar rijp voor en pakte ik een stukje houtskool om binnen een minuut enkele stevige streken toe te voegen en zo vond ik het goed. Iemand van mijn kaliber is nogal eens bang, als iets gelukt lijkt, er op door te gaan en het alsnog te verpesten. Nee, ik beschouw deze tekening liever als geslaagd en kan altijd een andere versie proberen te schetsen.

Ben blogmoe. Het levert me nog erg weinig op. Dan maar liever werken aan een manuscript waarin ik de beter uitgevallen schrijfsels van mijn hand zal verzamelen. Een collega van mij geeft zo een twintig boeken per jaar uit en ik dacht: waarom zou ik dat niet doen? Maar laat ik eenvoudig beginnen met eentje om de startmotor aan de praat te krijgen en momentum voor meer een kans te geven.

De beste actie van mij de afgelopen weken is het wegnemen van vele nogal abstracte schilderijen uit de woonkamer. De vrijgekomen ruimte geeft mij weer gevoel voor kleine bescheiden tekeningen waar het op precisie aan komt. Portretten, dat is mijn nieuwe ontdekking. Er ligt ook een eerste schets van Skinny love zoals ik haar ben gaan noemen. Drie etmalen met haar trekt sporen van jaren in mij. Tis heel goed om haar te tekenen. Tis ook alsof ik daarmee gevoelens die in taal dualistisch uitkomen met het potlood tot eenheid breng. Niet omdat ik zoveel talent heb en ook niet omdat ik haar teken; ik teken het beeld dat ik van haar heb en werk daarmee valse ideeën en oude pijn naar buiten. Ik ga portretten maken van mensen die me aanspreken om welke reden dan ook en zal hiervan de resultaten gaandeweg tonen op mijn afdeling beeldende vorm. En ik knip zo het nieuwe licht uit om in het donker te vallen.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza, tekening en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s