Elpees

.

Als ik in Haarlem centrum kringloopwinkel Rataplan binnenstap ga ik altijd meteen linksaf, naar waar de elpees en de boeken staan. Een platenspeler heb ik niet maar toch vind ik het op momenten interessant door die bakken te bladeren en associaties te krijgen met andere tijden, en te dromen over de tijd dat ik mijn eerste elpee kocht. Tubular Bells van Mike Oldfield. Misschien was ik een jaar of zestien, ik weet het niet meer, toen op een avond op de teevee een klein clubje mensen stond te musiceren. Het was een lang en zeer intrigerend muziekstuk. Ik besloot dat dit de volgende dag tot de aankoop van mijn eerste elpee zou leiden.

.

.

Wat mijn tweede elpee was weet ik ook nog, maar dan ben ik de volgorde wel kwijt. De tweede was The Captain and Me van de Doobie Brothers. Lekker pittige muziek, veel naar geluisterd. Een vriendin van mijn oudste broer kwam er eens mee in het ouderlijk huis aanzetten; ik hoorde het en was eigenlijk meteen om: kopen! Toen mijn broer´s vriendin hier achter kwam zei ze dat ik deze gekocht had om indruk op mijn broer te maken. Vreemd mens was dat.

.

.

Ja, te gek om weer te horen! Recht toe recht aan, geen moeilijk gedoe en revitaliserend als ik even niet lekker in mijn vel zat en de naald over het vinyl liet glijden. Déjà Vu van Crosby, Stills , Nash & Young kwam ook vroeg in mijn verzameling. Grijs gedraaid.

.

.

Muziek van alle sferen had ik al gauw, niet een bijzondere stijl die mijn voorkeur kende. Ik ging in razend tempo elpees aanschaffen met ook oog voor koopjes. Omdat ik niet aan een stijl gebonden was en binnen de klassieke muziek en de jazz ontelbare goede goedkope platen te koop waren, groeide mijn collectie zienderogen. Binnen de jazz ging mijn oor uit naar velen waaronder John Coltrane een van mijn grote helden was. Hier volgt het album Blue Train dat in een dunne wat gebochelde persing tot mijn bezit behoorde en op mijn platenspeler de naald vrolijk op en neer liet dansen zonder dat het luisterplezier er onder leed.

.

.

Thelonious Monk, de eigenzinnige toetsenist. Ik hoorde hem voor het eerst bij een jeugdvriend thuis in Hillegom. Een familie vol eigenzinnige interessante figuren en toen werd Thelonious Monk opgezet. Ik wist niet wat ik hoorde. Viel hier de muziek uit elkaar? Was dit een kar met rinkelende potten en pannen? Ik probeerde te vatten wat me zo intrigeerde aan dat unieke spel dat ik te horen kreeg. Hoor hem hier aan het werk met John Coltrane.

.

.

Ik hoefde natuurlijk niet heel veel platen te kopen want had genoeg broers en zusters dus er was van alles in huis! Wat er nog aan ontbrak kocht ik. Mijn zussen waren van de Cats en de Moody Blues, dat soort dingen. Mijn oudste broer had een pittige verzameling met geweldige namen waaronder snarenartiesten als Rory Gallagher en Jimmy Hendrix. Op een dag kwam hij met een fraaie serie foto´s van Gallagher thuis na een concert maar toen Jimmy naar Nederland zou komen en hij er heen zou gaan ging Jimmy dood! Hier volgt een album van Rory die mij zeer beviel. Kan me niet heugen dat Gallagher ooit met de pet naar muziek gegooid heeft; altijd energiek!

.

.

Mijn moeder had niet veel met muziek. Ze had liefst stilte. Maar op verjaardagen, als er gedanst werd, deed ze graag mee op Sloop John B van de Beach Boys. En ze had een serie elpees van Jim Reeves. Maar geen ervan zette ze zelf op toen er zeven kinderen rondliepen die al herrie genoeg maakten. En mijn vader, mijn vader sprak naar mijn gevoel graag zijn waardering uit voor vrouwen die niet zo met hun seks te koop liepen zoals Nana Mouskouri. En hij had een elpee van Astrud Gilberto.

.

.

The Kinks, natuurlijk, the Kinks! Mijn jongste broer had elpees die wat meer undergroundgevoel hadden, en deze dagen is ie helemaal into the Kinks! Dat was ik ook in het verleden, toen ik op de HAVO een vriendinnetje kreeg. Bloedmooi meisje maar verder dan zoenen kwamen we nooit. Ze was verliefd op John Travolta. En ook op the Kinks. Ben met haar en haar broer naar een concert van de band geweest en het was fantastisch maar de gillende belangstelling van mijn vriendin viel iets minder. Tis dat ik Ray Davies een aardige vent vond, daarom liep alles nog goed af. En de muziek heeft klassiek geluid, ontegenzeggelijk. Die vriendin bleek eigenlijk verliefd te zijn op de broer die net iets ouder dan ik is. Die constatering paste wel in het rijtje, scheen mij zo toe. Ik kreeg eens een vakantiekaartje van haar uit Salou in Spanje dat de jongens er prachtig waren. Ik vond dat rijkelijk ongevoelige informatie. Toen ze terug was heb ik voorgoed gedag gezegd. En een tijdje the Kinks niet meer gedraaid. Totdat het echt over was; the Kinks blijven geweldig.

.

.

De broer waar dat mooie meisje verliefd op was speelde gitaar en had zijn geheel eigen muzieksmaak. Ik vond Barry White altijd maar een blaaskaak en toen liet hij me eens een elpee van deze man horen en was mijn vooroordeel voorgoed vertrokken. In de platenverzameling van deze broer viel een naam wel erg op: Steely Dan. Hij kocht alles van de groep; in een huis vol kinderen wordt er veel vernomen zonder dat je nog een cent hebt uitgegeven.

.

.

Besef dat dit blog wel lang wordt als de lezer ook alles luistert maar ja, wat heb ik met de lezer te maken? Niks, dus ik ga nog even door. Want de klassieke muziek is nog niet aan bod gekomen en het is bepaald van belang dat ik de orde in deze herstel. Ik had bijvoorbeeld een box met vijf elpees gekocht voor niet teveel geld en daarin zaten vijf zwarte schijven van respectievelijk Bach, Vivaldi, Grieg, Bizet en Händel. Wat me opeens doet denken aan een elpee die mijn ouders hadden van Waldo de los Rios, die heel vaak werd gedraaid, ook door mijn jongste broer die de kaft wel herkennen zal. Volledig album heb ik niet kunnen vinden maar wel deze take van Dvorak.

.

.

Ik wil eindigen met mij favoriete componist maar weet nu al dat het niet lukken gaat, want ik heb net een ontdekking gedaan betreffende Amy, en die ontdekking zal, ook al is het geen elpee, dit blog besluiten. Maar dan nu toch Johan Sebastiaan Bach. Zijn muziek is geniaal en van zulk een orde dat mensen hun leven eraan geven zijn werk te spelen. Julian Bream is Maestro op gitaar en roert me altijd weer als ik hem beluister. Glenn Gould op piano, opmerkelijk genoeg, doet me in zijn stijl opeens denken aan Thelonious Monk bij hoe het volgende opent.

.

.

De afronding van dit bericht komt van Amy Winehouse. Meer specifiek geduid heeft iemand het album Frank herschapen met louter live-opnamen. Ik hoorde vanavond, terwijl ik bezig was dit blog te maken, een minuut van de audio en de rillingen gingen door me heen. Als dit alles gepubliceerd is luister ik de rest.

.

Be well!
Dank van Uw DeeJay!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in muziek, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Elpees

  1. basstarter zegt:

    Ja, Tubular Bells, hoorde ik op een verjaardagsfeestje, moest ik ook hebben. Mijn eerste twee cassettebandjes (kreeg geen pickup) waren Bridge over troubled water Simon and Garfunkel en guess what Jesus Christ Superstar. Verder ken ik heel veel namen terug in je lijst zelf Thelonious Monk die ik zowaar deze week begon te luisteren. Maar heel erg jazz zal ik misschien nooit worden. Bach Agnus Dei staat op mijn telefoon. etc etc. Amy moet ik dit weekend wat van doen (Valerie ofcourse). Leuk artikel.

  2. Joost Lips zegt:

    Ken je het programma Audacity? Een klein studiootje voor op de computer, gratis te downloaden. Ik nam er eens Valerie mee op en zond het naar mijn broer; die speelde een en ander bij middels hetzelfde programma en zond het terug. Het resultaat kun je achter de volgende link horen: http://audiofarm.org/audiofiles/9243.
    Met hetzelfde programma zou je hier een baslijn aan toe kunnen voegen.

  3. Johan zegt:

    Mijn eerste lp was van de Stray Cats.

  4. Joost Lips zegt:

    Moest ik even opzoeken Johan; ik kende de naam maar dat was ook alles. Tis prachtig; goed dat je de band noemde. Geniet momenteel van dit concert:

  5. basstarter zegt:

    leuke valerie versie, de stijl doet me meer denken aan mijn eigen band. Misschien moet ik daar de baslijn maar in maken. Lekker rustig aan de oren. Vroeger had ik audacity maar niet aan gedacht dat je dat er ook nog mee kan. Bedankt voor de tip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s