Vakantiegeld II

.

Jimmy was ziek afgevoerd met de taxi en hier liep ik nu alleen met honderd euro uit zijn zak door Amsterdam te sloffen zonder doel. Ik dacht dat ik hier kwam om te drinken maar voorlopig zat ik zo vol energie dat ik maar bleef wandelen, zelfs toen het donker werd. De paddo´s draaiden volle toeren in me, de stadslichten knetterden met een intensiteit op mijn netvlies, alsof deze gemasseerd werd met fotonen. De reclamezuilen kregen nu een scherpte waardoor ik ervoor koos de zonnebril weer op te zetten. Op een terras bij de Dam zat ik dan eindelijk neer en bestelde een glas droge witte wijn. En stak een peuk op.
¨Hé mafkees¨, hoorde ik een stem van verderop: ¨waarom draag jij een zonnebril als de nacht al is ingetreden?¨
Daar zat een gozer met kuif en leren jack te pogen zijn blonde vriendin te imponeren. Er schoot me een prachtige qoute te binnen welke ik eens hoorde in een comedy serie en probeerde of deze in huidige situatie wat lol kon sorteren:
¨I use sunglasses because my future looks so bright!¨
De jongen en het meisje schoten in de lach.
¨Wil je wat van ons drinken?¨, riep de jongen.
¨Ik heb net besteld; als jullie erbij willen komen zitten zijn jullie welkom.¨
Ze keken elkaar aan en zonder een woord te zeggen bereikten ze wederzijdse instemming, verscheen er op beide gelaten een glimlach en kwamen ze met hun glazen mijn kant op. Zij dronk rode wijn; hij had een vaasje pils. Ze namen plaats aan het ronde tafeltje, tegenover me. Besloot de zonnebril, nu de zonwering van overdag nog uithing en het stadslicht wat afschermde, af te zetten om intimiteit wat meer kans te geven. Zag nu pas goed haar mooie blauwe ogen. Ze leken me beiden begin twintig; leuk stel bij elkaar.
¨Kom u uit Amsterdam?¨
¨Vousvoyeren is er niet bij jongelui; zeg maar gewoon jij en Joost.¨
Ik stak een hand uit die twee maal werd geaccepteerd waarbij ze hun namen vrijgaven. Fons en Isabelle. Verliefd, dat kon je zo zien. Bij iedere opmerking van een van hen keek de ander de spreker aan met een adoratie die er niet om loog. Fons nam het woord.
¨Wij komen uit Maastricht; zijn hier voor een weekendje.¨
¨Pensionnetje?¨
¨Nee¨, zei Isabelle, ¨een broer van mij bezit hier een enorm grachtenpand waar studenten wonen; er was onlangs een kamertje vrij gekomen en hij had ons uitgenodigd, nu het toch leeg stond, er gratis enkele dagen intrek te nemen en van Amsterdam te genieten. Gisteren zijn we aangekomen, morgen gaan we weer terug.¨
Ik begreep Fons wel; die gozer had smaak! Als zij sprak dan kwam er een lieflijkheid vrij uit haar stem waar je als vanzelf van smolt. Ze had daarbij niet de onprettige eigenschap in haar eigen woorden geïnvolveerd te raken, nee, het oogcontact toonde oprechte hartelijkheid en presentie.
¨Klinkt prima; hoe laat zijn jullie vrijdag aangekomen? Al leuke dingen kunnen doen?¨
Fons schoot in de lach.
¨We waren ´s morgens rond een uur of negen vertrokken en rond het middaguur aangekomen. We hadden beiden niet veel bagage en besloten het centrum in te wandelen en gingen daarbij al snel linksaf. Zonder dat we er erg in hadden liepen we de rode buurt in!¨
Het scheen mij toe dat Isabelle hier lichtelijk bloosde, ze zei:
¨Ik schrok aanvankelijk van wat ik zag en voelde me even knap onwennig. In Maastricht heb je ook sexshops en er is een bordeel die De Zevende Hemel heet, maar de concentratie van seksaanbod hier overviel me enorm.¨
¨Had ik ook ja, een enorme gêne viel over ons; alles zo open en bloot zijn we niet gewend. Maar we liepen gewoon door, lachte af en toe wat ongemakkelijk en al snel werd het minder ongewoon om daar te zijn, nadat we aan elkaar erkend hadden dat dit van alle tijden is en dat prostituees ook gewoon mensen zijn die proberen te overleven.¨
Ik was bepaald onder de indruk van mijn tafelgasten. Mijn wijn werd gebracht en ik bestelde voor ons drieën meteen nog een rondje.
¨Wijze woorden vrienden; mooi gesproken. En daarna, wat hebben jullie daarna gedaan?¨
¨Stedelijk museum!¨ zei Isabelle nu zeer nadrukkelijk. Ze vertelde dat ze kunstgeschiedenis studeerde en in haar vrije tijd bij het Bonnefantenmuseum in de garderobe werkte. Een dom baantje, vond ze ook, maar je moest, was haar credo, gewoon zorgen dat je altijd in de buurt van het onderwerp van je passie bent, dan krijgt die passie vanzelf meer kans in je leven vorm aan te nemen. En moderne kunst was haar grootste hartstocht binnen haar studie. Wijze jongelingen had ik voor me, dat was me wel duidelijk.
¨Ja¨, lachte Fons, ¨toen ik Isa vroeg of ze mee naar Amsterdam wilde was ze meteen niet te remmen zo enthousiast en zei ze: onder voorwaarde dat we eerst naar het Stedelijk Museum gaan! Natuurlijk had ik daarmee ingestemd ook al begrijp ik van Moderne Kunst vaak geen ene donder.¨
Isabelle gierde van het lachen; de oprechtheid van Fons had haar weer duidelijk in het hart getroffen. Zij hield van kunst maar niet van snobisten; hij hield van haar en door haar nu ook van de kunst. Prachtig geregeld allemaal.
¨En in de avond natuurlijk de stad in gegaan?¨ opperde ik.
¨Nee hoor! Isa en ik wonen beiden, omdat geld voor zelfstandig wonen ontbreekt, nog bij onze ouders in. Onze ouders willen niet dat we bij elkaar slapen in hun huizen; dan hebben ze het over kerkelijke principes die wij niet met hen delen. Dus nu we eigen ruimte tot onze beschikking hebben was niet de eerste gedachte uit te gaan. Uitgaan is voor wie partners zoeken nietwaar?¨ Isabelle had zo een mooi kirrend lachje die verried dat de lol naar haar onderbuik was geschoten. Moest hierbij denken aan een uitspraak van Marilyn Monroe: If you can make a woman laugh, you can make her do anything.
¨En jij Fons, wat doe jij?¨
¨Ik heb papieren om als opticien aan de slag te gaan maar zit momenteel zonder werk. En jij?¨
¨Geen betaalde baan maar genoeg bezigheden.¨
¨Zoals?¨
¨Schrijven, schilderen, fotograferen, musiceren, wandelen, fietsen, mensen ontmoeten.¨
¨Zo hé, creatief!¨ riep Isabelle nu uit. ¨Wat schilder je?¨
¨Heel modern.¨
We keken elkaar aan en ze zag dat ik openbaar zat te bluffen en maakte lachend een wegwerpgebaar.
¨En welk instrument speel je?¨ wilde Fons nu weten.
¨Gitaar.¨
Merkte dat ik met mijn opmerkingen nogal wat verwachtingen had gewekt bij de twee jongelingen dus het leek me tijd de zaak eens wat te temperen:
¨Het woord musiceren klinkt deftig maar geloof me, ik raak regelmatig met mijn vingers tussen de snaren verstrikt!¨
Terwijl mijn vrienden mijn bescheidenheid beloonde door, opmerkelijk genoeg, tegelijkertijd met big smile hun stoeltjes wat naar voren te schuiven, werden onze drankjes gebracht.
¨En wat brengt jou hier Joost? Of ben je een Amsterdammer?¨
¨Nee, ik kom uit Haarlem. Was hier met een vriend maar die voelde zich niet lekker en is weer naar huis gegaan. Heb vervolgens lang gewandeld en ben tenslotte hier op dit stoeltje beland. Geen speciale plannen; ik zie graag hoe de dingen zichzelf ontvouwen en zo heb ik tenslotte ook jullie ontmoet.¨
Ik stak een Lucky Strike op en nam daarmee blijkbaar een drempel weg want opeens verschenen aan de overkant twee pakjes shag en begonnen de twee ieder ook een sigaretje te rollen. Dat vond ik lief: pas roken als je gast blijkt te roken.
¨En blowen, een jointje roken, doen jullie dat ook?¨
¨Hebben we een keer gedaan samen…¨ zei Fons, ¨…en wat waren we er ziek van¨ vulde Isabelle aan.
¨Dus dat was eens en nooit weer?¨
¨Precies¨ zeiden ze tegelijk.
En zoals net met die peuk gebeurde nu iets soortgelijks: ik pakte mijn glas wijn en direct daarop reikten de jongelingen naar hun glazen. Ik nam een flinke slok wijn nu er even een stilte viel die maakte dat de paddo-energie weer heftig werd gevoeld en me sommeerde naar een afscheid toe te werken omdat nu fysieke beweging werd gevraagd.
¨Fons, ik kan je aanraden als opticien naar het Brillenmuseum te gaan; qua vormgeving voor jou ook interessant Isabelle. Voor mij is het tijd weer op pad te gaan.¨
¨Leuke tip, dank je!¨ zei Isabelle terwijl ik mijn glas ledigde om op te staan en hen nogmaals de handen te schudden. Ik zag nu op een klok dat de tijd bestond en dat ik de laatste trein naar Haarlem nog zou kunnen halen. Dat lukte; voldaan en met brede glimlach ging ik weer huiswaarts.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s