De stille kracht en het taboe

 

Vond het opmerkelijk: toen ik mijn vorig blog had afgerond was de vrouw waarover ik schreef weer helemaal in mijn donder. Alsof ze de dag ervoor vertrokken was terwijl het een jaar terug heeft plaats gevonden. Merkte dat ik de herinnering ook inzette om mijn laatste relatie, die langer duurde en nog intenser was, te doven. Maar zo werkt dat natuurlijk niet; de wond van liefde is er ook als ik aan haar denk merkte ik weer heel sterk vandaag toen ik per fiets naar Bloemendaal ging om daar op het strand van de late zon te genieten. Onderweg erheen ook komen dan zoveel locaties langs waar ik was met skinny love en ook mijn laatste minnares en dat provoceert pijnscheuten hier en daar. Op mijn oortjes hoorde ik Anthony de Mello uitleggen dat het een vergissing is dat iemand of iets nodig is voor je geluk, maar echt voelen kon ik dit niet. Drank en peuken loslaten oké, dat behoort nog tot de mogelijkheden, maar leven zonder vrouw en erotiek beschouw ik nog altijd als een onhaalbare optie. Terwijl juist de intimiteit van de erotiek zo bindend werkt dat als de vrouw vertrekt de attachment al heel snel heel sterk blijkt te zijn, en je in de goot belandt. Ik wel tenminste. Gevoelig type ja. In mijn jeugd had ik na een vrijpartij dan ook vrijwel altijd het idee dat ik met de vrouw waarmee ik gevreeën had de rest van mijn leven wilde doorbrengen. Niet altijd, soms ging het ontwaken in de ochtend met grote schrik gepaard als ik opeens in alle helderheid zag met wie ik het bed gedeeld had; dan was het ook klaar ook.

.

De stille kracht van de erotiek maakt vele mensen onzeker over hun trouwbeloften. Vreemdgaan komt zo vaak voor dat het eigenlijk raar is dat het nog vreemdgaan wordt genoemd. Het taboe dat sinds het ontstaan van de zelfbewuste mens altijd op seks heeft gerust is niet verdwenen door de seksuele revolutie waarin vrijheid over het onderwerp zo werd gepropageerd dat je wel een oen was als je niet drie keer per week neukte en waarschijnlijk iets mankeerde als je decolleté niet diep genoeg uitgesneden was. Als ik de tv aanzet en in gezelligheidsprogramma´s de grappen over lichaamsdelen publiekelijk gewaardeerd hoor worden, beleef ik niets van het sacrale gevoel dat ik met een vrouw heb. Dan is seksualiteit als buitenkant los gemaakt van de werkelijke beleving en is de openheid eerder een pose die men naar elkaar toe ophoudt en bevestigt dan werkelijkheid. Open getoonde seks noemen we porno; in de slaapkamers heet het intimiteit. Waar het mij om gaat is de verdorvenheid die ontstaat als seks, die universeel en levensvoorwaarde is, als seksualiteit opeens een filosofie lijkt te zijn geworden waar de mens autonoom over kan beschikken. Maar dat is altijd waanzin; de stille kracht is altijd groter dan de mentale controlezucht van het menselijk individu.

.

De erotiek beweegt de mens tot uitersten: van trouwbelofte tot vreemdgaan, van celibaat tot misbruik, van porno tot boerka en er is niemand die weet hoe je deze scheppingen kunt bedwingen, dus de mensheid, ieder mens, past bescheidenheid in deze. De erotische kracht is een sacrale want alles begint ermee; als je deze niet geheel verstaat in jezelf ga je er mensen mee bezeren. Geheel verstaan betekent dat je weet dat het scheppingskracht is en steeds de oorsprong van alles. Het is een prachtige energie maar met onjuist zicht bereid groepsverkrachtingen uit te richten en Jezus van Nazareth te kruisigen. De erotische energie in de mens is naar mijn stellige overtuiging gelijk te schakelen met de transcendente staten waar de mystici over spreken: door die energie niet uit te besteden kun je volslagen uit je bol gaan. Als de energie, dat geldt voor de mens die wel intimiteit in het vlees kent, niet gebruikt wordt zonder dat een ander het vraagt is het goedaardig en probleemloos vrijgegeven. Ongebonden. Totdat je je schatje herinnert.

.

Omdat de erotiek mensen tot uitersten brengt, en dit al sinds mensenheugenis, ga ik hier niet een nieuwe manier van kijken introduceren. Ik benoem enkele wijzen van beschouwen die al rondgang doen en relativeer ze aan de oorspronkelijke energie waar ik hier over spreek om mijn punt te maken: seks is geen taboe omdat het niet mag, seks is terecht een taboe omdat het in de slaapkamers van liefde sacraal is en als gespreksonderwerp op nationale tv en daarbuiten feitelijk tot mentale porno verworden is. Tis nog netjes maar iedereen weet wat er bedoeld wordt. Als je intellectuele dingen zegt mag je ook zeggen dat je iedere vrouw wilt neuken en niks anders. Dat heeft niks met seks te maken, dat is mentale seksualiteit in de hoofden van wie dat dan weer leuk vinden. En dat zijn er niet weinigen.

.

Een evident feit wordt naar mijn smaak zelden door individuen onderkend. Dat is het feit dat de erotiek verantwoordelijk is voor alle dodelijke slachtoffers. Geboorte is een feestje in het Westen als alles goed gaat, dood is altijd, hoe voorspelbaar, verdriet en dan gaan we hier zwart gekleed. Maar er zijn culturen die dan wit gekleed gaan en vieren dat de mens uit de aardse modder verheven is tot oorsprong. Daar wordt gerouwd als er iemand geboren wordt want die heeft heel wat ellende te ondergaan. Dat is geen Hollywood en wel zo goed gezien.

.

Oké, seks is in iedereen en seksualiteit is een idee waarover je kunt praten zonder dat het ooit is wat het zou moeten zijn, omdat een idee nooit intiem kan worden. Seks als taboe vind ik een zeer mooi feit. Het is de bescherming van een ieders lichamelijke eigenheid in de vorm waarin hij of zij geboren is. Het eerste mensenrecht is wat mij betreft dat een ieder met zijn poten van ieder ander moet afblijven als het niet gewenst is; de daarop volgende mensenrechten zorgt de natuur al perfect voor. Als dit eerste mensenrecht wordt geheiligd breekt daaruit vanzelf vrij dat we helpen wie tekort komen als we zelf meer dan genoeg hebben. Dat is dan geen georganiseerde politiek maar de intentie die iedereen die dit begrepen heeft draagt. Dan staar je je niet blind op systemen maar op mensen zelf en is ook kapitalisme een prima maatschappelijke vorm om die weldaad in te delen. Dan gaat het niet meer om systemen.

.

Ik zat te kijken naar de ondergaande zon aan zee en wist niks of ik wist gemis. Ik wil weten waar dat gemis van gemaakt is en ik probeer dat te beschrijven. Als ik aan mezelf denk wil ik wel ondergaan als die zon. Wat doe ik hier? Ik groette de zon, ging naar huis om dit op te schrijven. En ik ben er nog als na zoveel wijn. Wat ik ook probeer, altijd blijf ik.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De stille kracht en het taboe

  1. Johan zegt:

    Seks en binding is een gevaarlijke combinatie. Probeer er maar weer eens vanaf te komen, wanneer het moet. Helaas moet het bij mij nu, want de persoon met wie ik die binding had, is weg. Er valt mee te leven, maar ik voel me soms zwaar kut.

  2. Joost Lips zegt:

    Ja Johan, je treft precies het punt waar ik op doel; ik las erover bij je. Fijne seks hebben en geen verlangen naar herhaling ervaren is erg zeldzaam lijkt me. Bij mij duurt de dreun altijd wel even. Sterkte man!

  3. Johan zegt:

    Wel verlangen naar herhaling, maar als het niet meer bij dezelfde persoon kan, pas ik voorlopig even. Het afscheid is emotioneel te ingrijpend.

  4. Joost Lips zegt:

    Snap ik helemaal Johan; dat moet helen.

  5. Johan zegt:

    Zo is het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s