Er gebeurde niets vandaag

.

Afgelopen nacht heb ik verzuimd een balkondeur te sluiten en vandaag waren er opvallend veel vliegen in de woonkamer en de hal. Als altijd maken de beestjes dan liefst cirkeltjes waar lampen aan het plafond hangen, alsof ze kicken op de elektromagnetische straling erom heen. Ik heb een schilderwerkje op hardboard gepakt, ook de tweede balkondeur open gezet en de meeste vliegjes naar buiten gewapperd door goed veel wind te maken. Dat deed ik niet onverdienstelijk moet ik zeggen; ik ontdekte na enkele minuten nog slechts vier van die minuscule vliegkunstenaars en, omdat ze mijn intelligentie te slim af waren, mogen ze nog even blijven. De anderen mogen pas weer terug komen als ze mee betalen aan mijn elektriciteitskosten.

Ja, ik weet het; tis nogal een nietszeggende opening waarmee ik vandaag kom. Er zijn mensen die jaren mediteren om een stille geest te krijgen maar mij overkomt deze ongevraagd en ik spreek dan niet van vrede en meditatie maar van writer´s block. Met een stille geest kan een auteur zijn werk natuurlijk niet doen; dan is dat hele toetsenbord nietszeggend. Ja, toen iemand bij mij eens over zijn schrijversblokkade kwam klagen zei ik leuk: schrijf het op! Maar twee keer hetzelfde grapje maken, wat zojuist tot feit is geworden, is natuurlijk alleen maar een zwaktebod.

Is er dan niets interessants te bespreken. Jawel, dat is er wel. Het betreft het onderwerp: afgewezen worden tijdens een verzoeningspoging. Ik kan iemand benaderen, erkennen dat ik in het verleden wat dingen niet goed deed en dan te horen krijgen dat woorden nog geen daden zijn en tot herstel van relatie helaas niet kan worden over gegaan. Dan vraag ik me altijd af: hoe kunnen woorden wel ook daden blijken als de ander vanuit dit verleden blijft redeneren en reconciliatie tot onmogelijkheid maakt zo? Precies, dat kan dan niet ervaren worden en zo loopt de boel al bij voorbaat dood op een blijkbaar vast staand beeld in het hoofd van die ander. In vroeger dagen zou ik hier een punt van maken, nu stel ik dit vast en wens iemand verder het beste.

DSCN1311In de vooravond was er onverwacht bezoek. Een André Hazes-imitator had zijn bestelbusje hier in de straat geparkeerd. Ik heb de naam op internet even nagetrokken en hij wordt beschouwd als een van de beste epigonen van de bierdrinkende volkszanger. Ik heb een kort stukje van zijn optreden beluisterd en dan maakt ie furore met een zaal vol André-aanbidders; je kan aan zijn snuit zien dat ie begrijpt dat het enthousiasme van het publiek niet naar hem uit gaat, maar naar de man wiens herinnering hij op roept. Goede imitatoren zijn niet slecht, toch hangt er altijd iets tragisch aan als je wilt varen op de lauweren van een ander. Maar tis niemand verboden zo een straat in te gaan. Toen ik een betere foto van de bus wou maken was deze opeens vertrokken uit de straat!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s