Niets gevonden en nu zie ik

 

.

Tis alweer middernacht geweest en ik voel me andermaal vervuld door de ontwikkelingen die er gaande zijn. Vannacht weer veel geschilderd en radicale ingrepen op een paneel gedaan tot grote tevredenheid; een hele andere koers binnen dat staande rechthoek. Ik had twee nachten overgeslagen en ging vanmorgen rond 07.00 uur liggen; niet gek dat ik om 18.00 uur pas wakker werd. Ik stond op, zette koffie, liep de woonkamer in en was begeesterd toen ik de nachtelijke inspanningen bij daglicht bekeek. ¨Goed bezig Lips!¨ hoorde ik mezelf zeggen. Heb drie schilderingen, waarvan een op pak- en de twee andere op behangpapier, in mijn schrijfkamer aan de muur gehangen en ook op deze site in de widgetruimte onder gebracht. De onderste van de drie in de widgets is met medewerking van mijn laatste vriendin ontstaan. Rechts van de schilderingen kijk ik aan tegen vooral wit behang; ook hier heb ik drie werkjes opgehangen waaronder de waterverfschildering van de vrouw die hier bijna twee maanden woonde uit de tijd dat ze hier nog niet woonde. De afbeelding stond, zonder eerst een schets met potlood te hebben gemaakt, binnen enkele minuten op het papier. Had ik de laatste tijd juist spullen van haar uit het zicht gehaald, de afgelopen dagen heelt mijn hart zo snel dat ik weer met blijheid aan haar en onze tijd samen kan denken, dus de schildering mocht weer aan de muur.

.

In my Heart

Mijn fotografie-afdeling is lang stil komen te liggen maar ook daar heb ik vandaag werk van gemaakt. Alle foto´s die kandidaat voor publicatie zijn heb ik eerstens in een map verzameld om tot een nadere selectie te komen, vervolgens volgde een strengere selectieprocedure. Tijdens dit werk kwam ik ook foto´s van haar tegen en dan schoot dit constateren direct door naar de hartstreek; typisch momenten om wakker te schrikken en te verwerken door de bijgaande gedachten goed op werkelijkheid te onderzoeken. Dat ging prima. Heb foto´s van het Rijksmuseum bewerkt en reeds geplaatst op het fotografieblog. De resterende afbeeldingen, 46 stuks op dit moment, moeten nog bewerkt worden en zal ik, na eventueel nog een laatste schifting, binnen een publicatie presenteren. Ze vertegenwoordigen niet een thema dus ik zal een passende titel kiezen, bijvoorbeeld: Cleanse of last month´ archive. Wel ja, zo voelt dit ordenen innerlijk ook; dit wordt ´m. Daar ga ik vannacht, die ik met de komende dag erbij wakend zal doorbrengen, mee aan de slag. Als je op de volgende foto klikt zie je meer van het Rijksmuseum.

.

DSCN0780.

Komende avond voor de tweede keer naar de Buitenveldertgroep hier in Haarlem, een afkickclubje voor mensen met een verslaving waar ze van af willen. Er zijn geen professionals bij betrokken; tis dus geen therapie maar werkt wel therapeutisch. Er heerst openheid over de domme dingen die men zoal onder invloed deed; dat schept al snel een vertrouwensband. Moet hierbij denken aan een uitspraak van Anthony de Mello: ¨I´m an ass, your an ass, so what´s the problem?¨ Er zijn mooie regels opgesteld voor de samenkomst die ik waardeer en waarvan er een mij deze week heel goed geholpen heeft. Dat zal ik zo, aan de hand van laatstgenoemde regel, uitleggen. De eerste regel die me te binnen schiet is: op tijd komen. Kwestie van respect voor elkaar; hoeft niet meer over gezegd te worden. Prachtig voorschrift vind ik ook: niemand in de rede vallen. Geweldig is die; wordt het geen kippenhok. Ook heel mooi is: geen adviezen geven. Geweldig toch? De bedoeling is om je eigen verhaal te vertellen en het daarbij te houden. Als de ander een terugval heeft gehad, ik zeg maar wat, dan zeg ik dus niet wat ie volgens mij moet doen maar kan ik wel verhalen over wat ik deed toen ik er een had. En nu kom ik op de laatste regel: als je een terugval hebt gehad word je geacht op de volgende bijeenkomst je mond te houden. Dit lijkt stigmatiserend maar dat nadeel is al klein binnen het clubje van zichzelf erkennende asses en geheel weggehaald door de woorden van de voorzitter: ¨Maar dat betekent niet dat als iemand verkiest te zwijgen die persoon die week iets gebruikt heeft!¨ Dus het is een milde regel en toch doeltreffend want gisteren had ik een opmerkelijk sterke en aanhoudende overweging wijn te gaan kopen. Voelde heel sterk deze regel en het belang van de Buitenveldertgroep voor mij op dit moment; ik wilde niemand teleurstellen en zag van het drinken af. Zonder deze connectie had ik wellicht wel wat gekocht; blij met mijn clubje!

.

Er is weer een aardige to-do-list ontstaan. Iedere keer als ik er wat van afhandel voel ik me weer een stukje lichter. De minder leuke klusjes neig in naar de toekomst te verschuiven maar dat kost me geld; het betreft administratieve zaken die ik regelen moet. Das dus gewoon verspilling en deze klus heb ik om die reden deze nacht bovenaan de lijst gezet. Ben financieel net weer gezond geworden en dat wou ik eigenlijk wel zo houden. Dat is niet meer rood sta is ook te danken aan haar. Toen zij hier nog woonde zag ze dat er van het geld, dat ik in 2013 en 2014 aan zorgpremie heb betaald, een deel was terug te vragen. Ze regelde dat door enkele uren inspanning achter de computer en toen ze weg was werd het uitbetaald. Dat was in de tijd dat ik nog boos was en mijn geld nog naar de slijter bracht. Ik was zo boos omdat zij zo goed was en niet weg had mogen gaan. Maar ze is ook goed als ze weg is gegaan voel ik al dagen, en dat heeft zeker niet met materiële waarde van doen. Haar lieflijkheid draag ik nu in me als de lerares die ze toen al voor me was. Zij leerde ook veel van mij zei ze vaak. Zij wilde onafhankelijker worden, ik socialer. Tis allebei gebeurd en toen was ze weg. Maar ze kan helemaal niet weg! Ze is hier, in mijn hart. Daar draag ik iedereen. En ik begrijp nu dat ze haar gezin verlaten moest, de onafhankelijkheid kwam leren en vanuit die onafhankelijkheid, en na vele weken van een afstand van haar gezin geleefd te hebben waardoor ze tot een herwaardering kwam, ervoor koos terug naar het gezin te gaan. Ik dook toen even het kluizenaarschap en de drank in, kon het niet bevatten, zoop me in de rondte en provoceerde de diepste eenzaamheid om te zien of er op de bodem van mijn hel nog iets van waarde was te vinden. Ik heb niets gevonden. Toen ben ik terug gegaan. Toen was ik er klaar mee en naderde ik de zon in dankbaarheid om wat mij getoond is; weer klaar voor de wereld.

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza, schilderij en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s