De Buitenveldertclub & de vreugde van orde

 

.

Haha, ik voel me zo opgewonden dat ik af en toe verder probeer te zijn dan ik ben en dat werkt natuurlijk niet. Ben zo enthousiast over mijn huidige projecten dat er van de af en toe opspelende doodswens van enige weken geleden niet veel meer over is, integendeel, ik moet minstens honderd worden om al mijn plannetjes waar te maken! Ik barst van de energie. O ja, ik dacht afgelopen dag weer aan wijn maar het bijzondere is dat ik dan meteen ook een gifsensatie in het lijf voel; mijn lijf herinnert me eraan. Dus echt een verleiding wordt het niet; tis het idee dat een wijntje iets toevoegt maar in feite heeft de fles mij bestolen, maar oké, das bekend.

.

Ben zeer enthousiast over mijn laatste twee posts op de fotografieafdeling. Half uurtje terug de laatste restanten van afgelopen tijd gepubliceerd; tis een fraaie verzameling geworden. ¨Al zeg ik het zelf¨ zeg ik zelf niet, want ik vind het gewoon zo en een ander mag er heus anders over denken. Als je op de volgende foto klikt kom je op de laatste post: Cleanse of last month´ archive. Ik had aanvankelijk als titel geschreven: ´Cleanse of last month´s archive´ maar die s moet er af dacht ik later. Ik snel die s van het internet halen om maar geen gezichtsverlies te lijden. Maar toen opeens deed ik het heel rustig aan en dacht: misschien moet het toch met s; zal ik het even opzoeken? Daar schoot ik in de lach, ik zocht niks op en dacht: iedereen mag weten dat ik niet meer dan steenkolenengels beheers.

.

P1110057

.

Met wie ik ook blij ben? Met Birdy. Terwijl ik dit schrijf is het alweer licht aan het worden en hoor ik de eerste vogels zingen. En zelf fladder ik ook weer als ik mijn beste tijden. En dan dus Birdy. Die heeft me nu al weken te pakken. Als ik Birdy hoor dan voel ik J. met wie ik drie etmalen samen was in dit appartement. Ook J. was skinny en heel mooi. Uiterst gevoelig ook, en zeer op haarzelf. Maar hier ging zij, die meestal alleen leeft, open voor mij om haar geheimen prijs te geven. Toen ze weer ging voelde ik een diepe wond die maanden bleef knagen; ook toen kreeg ik te zien waar mijn attachments zaten. En nu, als ik denk aan J., dan siddert dit lijf van vreugde. Hoe is het mogelijk maar het is waar. Toen we elkaar voor het eerst ontmoetten omhelsden we op een perron in Nederland en waren we allebei op slag geheel stil van binnen. Iedere keer daarna was dit zo. Na de breuk was ik dit gevoel kwijt geweest maar nu is het helemaal terug zoals toen. Dat dit kan, dat dit mag! Op een dag zaten J. en ik op het terras van een strandpaviljoen toen we allebei schokten en de energie in het lijf uit mijn hersenkruin de hemel in leek te schieten. Zouden ze dit met kundalini bedoelen? – dacht ik nog. Het was ontzaglijk, al die drie etmalen met wat sneue afloop. Zou haar graag nog eens ontmoeten.

.

Deze nacht gieren precies die energieën regelmatig door dit lijf; fysieke aanwezigheid van een ander is er niet voor nodig. Dat had ik ook met mijn laatste vriendin. Tijdens onze eerste ontmoeting keken we elkaar, op haar verzoek, langdurig in de ogen. Ze kreeg schokken in haar lijf. Die had ik af en toe ook, bijvoorbeeld als ik in bed lag en aan haar dacht. Ze was getrouwd maar kon me later melden dat ze ook geschokt had diezelfde nacht. Nadien is er nog heel wat geschokt hier in huis.

.

Er is geen afstand en daarom is het van belang wat je over iemand denkt en niet zomaar een solitaire bezigheid. Het is geen zware plicht maar een voorrecht om negatieve gedachten over iemand te corrigeren zodat er weer liefde kan stromen. Het voelt als genade dat deze mogelijkheid bestaat. Tis de enige verslaving die ik echt vertrouw: twijfelen aan iedere gedachte. Wel gewoon spontaan spreken natuurlijk; alles is onzin daar past de mijne prima tussen.

.

DSCN1209

.

Mijn schrijvershol. Hier gebeurt het tegenwoordig allemaal. Het kamertje is ingericht toen ik samen woonde; heb nu ik weer alleen woon overwogen de computer terug naar de woonkamer te sjouwen maar daar toch van af gezien. Het werkhok kan geheel ingericht worden in de sfeer van intimiteit met dingen om mij heen die dit gevoel ondersteunen, wat stijlvastheid ondersteunt als ik aan het manuscript werk. Bijvoorbeeld de oude doch nog goed dienstdoende Spaanse gitaar die ik zo een half jaar terug met stiften heb bewerkt. Al even niet meer gebruikt vanwege een gesprongen A-snaar maar ik had nog wat oude setjes en die liggen nu klaar.

.

DSCN1214.

Heb hier ook een radio-cd-speler staan maar die staat zelden aan als ik schrijf. Mijn gedachten ontwikkelen zich meest ongestoord als het stil is, reden waarom ik graag ´s nachts schrijf. Muziek beïnvloedt de stemming en leidt af, dus das alleen maar lastig als ik de geest in taal ontrollen wil. Zo zat ik vannacht, toen ik mijn laatste foto´s had gepubliceerd, het resultaat te bekijken met Birdy op de oren, en ik werd extatisch van wat ik zag. Correctie: ik dacht dat dat kwam door wat ik zag. Toen ik later nog eens keek zonder muziek waren de afbeeldingen toch ietsiepietsie minder kan ik u zeggen. Maar ik klaag niet, nee, ik klaag niet.

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in film, fotografie, muziek, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s