Over liefde, gebondenheid en lang leven

 

.

Gisteren met Erik slechts twee keer kort improvisaties op twee gitaren gespeeld; de overige tijd ging op aan roken en kletsen want we hadden elkaar geruime tijd niet gezien en genoeg te delen. We spraken over relaties, wanneer liefde door gebondenheid versluierd wordt en dat we onze vergissingen op dit gebied, door eerdere ervaringen wijzer geworden, steeds sneller inzien. Maar het voorkomen van vergissingen op dit gebied lukt niet; iedere relatie heeft unieke valkuilen in zich verborgen. Als een relatie eindigt, daar waren we het over eens, is die relatie niet mislukt maar heeft die de nodige spiegelingen opgeleverd die je alleen met die persoon had kunnen hebben en waar je na uiteengaan de wijze lessen uit kunt trekken. Sinds twee etmalen is dit gevoel weer bij me als ik denk aan de vrouw met wie ik hier een week of zeven samen heb geleefd: geen spijt of verwijt valt me nog lastig en ik voel weer louter vertedering. En niet alleen bij haar, ook bij alle andere vrouwen en mannen uit mijn leven met wie ik geen contact meer onderhoud.

.

Als zo vaak kwam ook verslaving als onderwerp aan bod. Na haar vertrek kon ik het drinken niet stoppen en opeens kan ik het dus weer wel, en nu met gemak. Tis net alsof dat deel gebondenheid dat over mijn liefde voor haar gegroeid was met de spiritualiën in een helse intense periode geheel is opgebrand. Nee, ik promoot de drank niet maar bij mij ging het wel zo. Toen zij vertrokken was voelde ik me verlaten en machteloos; dat was mijn gebondenheid. Mijn gestampvoet en gesputter hadden geen enkele zin maar ik moest dagelijks drinken en door malen over de verloren kwestie, hoe zinloos het me ook toescheen. Dat was het opbranden. In het verleden heb ik die strijd na een scheiding jaren gevoeld, later werden dat maanden en nu dus een week of zeven. Ook het stoppen met drinken na een terugval vindt steeds sneller plaats. Als ik de hel andermaal ontvlucht ben versta ik opeens weer de uitspraak: ¨Don worry; nothing is under control¨.

.

Roken doen Erik en ik nog wel. Dat bepaalde sterk ons gesprek. De laatste twee afkickperioden had ik meteen ook de rookwaar gelost maar deze keer niet. Ik wil daar wel weer op inzetten maar was vandaag toch ook erg gecharmeerd van een artikel over een dame die 122 jaar en 164 dagen is geworden. Ze rookte vanaf haar 21ste levensjaar, dronk port en at veel chocola. In het artikel wordt gesteld dat niet genetica, lichaamsbeweging of voedsel verantwoordelijk is voor een lang leven, maar de geest, het denken. De vrouw gaf aan dat ze haar lange leven mogelijk achtte door zich door niets op te laten fokken en veel te lachen. Een van haar uitspraken is: ¨If you can’t do anything about it, don’t worry about it¨.

.

Het streven naar gezond leven is vanzelfsprekend niet verkeerd maar als je chagrijnig wordt omdat je geen sigaretje van jezelf ( of de dokter of wie dan ook ) mag dan kun je je afvragen wat gezonder is: kniezen of een peukie roken. In plaats van met rouwrand omkaderde doemteksten op pakjes sigaretten te plaatsen stel ik voor er met bloemenkransen omgeven oneliners op te zetten, bijvoorbeeld: lachen is gezond. Valt me opeens de grap van Anthony de Mello in die ook niet op een pak tabak zou misstaan: ¨Kijk naar de oude Egyptenaren; geen van hen rookte en ze zijn allemaal dood!¨

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s