De kogel door de kerk; laatste weerstand gebroken

 

.

Weer heb ik proberen te bellen zojuist met de Buitenveldertgroep hier in Haarlem. Woensdag komen ze tezamen maar de contactpersoon had ik morgen al willen spreken. Neemt niet op. Mijn voorbehoud om pas naar die club te gaan als het me morgen niet lukt te stoppen met drinken werd prachtig om zeep geholpen door de opmerking van iemand die al jaren droog staat en me welgezind is en me zei: ¨Ja, lukt het wel ga er dan ook heen. Je helpt er ook iemand anders mee als je gaat…. its not all about you bro¨.

.

Dit is wel hè; zo in de roos! Er zit een notie van onafhankelijkheid in mij die alles wel alleen kan maar niet zonder slijter. Klopt niks van natuurlijk. Mensen die mijn vergissing belagen zag ik dan al gauw als tegenstanders, maar wie de klappen van de alcozweep kennen luisteren wat langer en dringen dieper door in die vreemde weerstand van mij als ik drink. Als ik droog sta hoor ik iedereen; als ik zuip versta ik ongeveer niemand meer. Het zijn juist de exjunks die iets voor mij kunnen betekenen. En mij gemoedelijk doch beslist mogen zeggen dat het niet alleen om mij gaat. Oef, blindheid doet pijn als ie weer ziende is.

.

Als ik zie dan zie ik hoe ik mensen door drank van me heb afgestoten. En hoeveel mensen. En wie nog niet? Iedere dag met drank toegestaan levert een volgende morgen op waarin ik me afvraag wat mijn grote bek nu weer heeft gepresteerd met zijn zogenaamde onafhankelijkheid. Er zit werkelijk niets goeds bij, en dat te zien is dan zo erg dat je er nog maar een flesje achteraan gooit. Tis zelfzuchtig en van iedere intentie naar een ander gespeend. Dan is het wel even lekker te horen dat mijn hel voor een ander wat betekenen kan. Zo had ik het nog niet gezien. Ik was tegen clubjes en groepsvorming vanuit mijn verslaafde onafhankelijkheid.

.

Ik kan zo alle namen noemen van mensen die me niet leuk meer vinden. Die op me gesteld zijn bij de thee maar me een hufter vinden na wijn of wat sterkers. Ook als je niet drinkt kun je het meemaken dat iemand je belazert, dat je in scheiding geraakt, een kind niet meer ziet en vrienden en intimiteiten verliest. Het probleem van de zuipzak is dat ie nooit met zekerheid kan zeggen wat de factoren waren die een scheiding maakten. En dat breekt me nu. Nu pas? Ja, nu pas.

.

Juist met drank op heb ik geen recht van spreken en zet ik de meest grote bek op. De kogel is door de kerk van deze biechtbank. Iedereen mag weten dat ik niet trots ben. Ik voel wel gêne, maar ook weer niet de schaamte om het niet te erkennen. Spijt is essentieel hierin, niet om het verleden terug te draaien maar wel om iedereen te laten weten dat ik in en in ziek was! Een ieder mag zelf weten of ie vergeeft want ik moet het nog verdienen. Maar wat heb ik allemaal, ondanks mooie pogingen de drank te laten, door weer te gaan drinken alsnog kapot gemaakt? Wat niet? Ik leef nog. Wat nog kan kan nog. Ik wil bij de thee tegen iedereen kunnen zeggen dat ik begrijp dat ze in mij een asshole vonden. En niet meteen terugzeggen dat ze zelf ook assholes zijn. Dat is hun zaak als het al zo is; drankzucht heeft zich verspeeld in mij.

.

Of ze het nu aanvaard of niet, of ze me nu begrijpt of niet, maar mijn eerste excuus gaat naar de moeder van mijn dochter. Toen ik haar trof was ik ook al een zuipzak in ruime mate en toen ze zwanger werd vond ze een fles wijn van mij al teveel. Drankzucht en erotiek zijn nooit een goede combinatie gebleken. De liefde ging er via de achterdeur uit. Ondertussen werd ik wel vader. Dat was inderdaad niet goed. Mijn dochter had ik op de eerste plaats kunnen zetten maar ik hoorde haar moeder goed de laatste keer dat ik haar belde na vodka en ze zei dat ze haar leven heeft opgeofferd voor haar dochter. Mijn dochter, die ik bijgevolg niet zag, heeft niet meest zalige e-mails ontvangen als ik haar niet te zien kreeg. Ik was in een voortdurende staat van geïrriteerd zijn over onrecht terwijl ik niemand recht deed. Ik gaf niet het beste van mij. Sorry dochter, diep sorry.

.

Er zijn er meer, veel meer, die over hetzelfde in mij gestruikeld zijn. Familie, vrienden, en ook mensen op social media, alsook een spiritueel leraar waar ik de laatste tijd weer veel aan denk. Die had het bepaald niet makkelijk met mij als ik met een slok op onze mooie relatie naar de kloten hielp. Kritiek naar mensen oké; maar dan liever bij de thee.

.

Dus ik heb gebeld naar de Buitenveldertkroeg eh groep omdat ik inderdaad een onafhankelijk stuk onvreetbaar vreten ben. Mijn onafhankelijkheid kent hele mooie eigenschappen in beeltenissen maar in werkelijk leven komt niemand ermee uit. Dat is zonder drank ook vast vaak waar, maar zoals gezegd, de zelfhaat die drank genereert is goed voor niemand.

.

Ik wilde nooit naar de AA. Want daar bevestigen ze dat je een junk en niet vrij bent. En ik dacht dat dat een verkeerde affirmatie was. Kwam ook vrij van drank lange tijden. Maar na liefdesverdriet schoot ik altijd weer in de fles. Alsof ik de enige met dat verdriet ben. De onafhankelijke hooggevoelige hufter. Nee, ik ga mezelf niet naar beneden halen maar zo ziet het er wel uit. Ik snap iedereen die kritiek op dit punt op mij heeft geuit. Zelfs als de grootste arrogante bal gehakt dat deed versta ik deze nu.

.

Alcohol maakt verdacht. Het was de alcohol, niet jij, dat weet ik ook wel, zeggen dan de mensen die het wat langer met mij volhouden. Nou, ze vertrekken stuk voor stuk, op een paar na. Er is geen geluk in te zien; ze verdragen me nog even. En ik weet van al mijn tijden zonder drank en andere drugs: dat was gewoon hartelijk en zoals ik het wil. Het domste uit mijn leven is weer voor middelen tot geluk te kiezen. Altijd geweest. Ik wil mijn domheid inleveren. Willen? Willen wisselt zelf en is zelf verslaafd en niet overgegeven aan het leven.

.

Doet iemand dat met opzet? Gaat iemand expres zijn eigen glazen ingooien? Een drinker niet nee, leuke geste lezer…ik bedoel, wie dan ook? Nee, dus iedereen mag zo dom zijn als ie maar kan en kan ik dan toch van die persoon houden? Ja, dat kan ik. Geen hoe. Geen drank, geen hoe, das beter gezegd.

.

En als ze je dan martelen, is dan nog steeds alles liefde? Nou, nee, tenzij ik aan de beul denk die zichzelf wil bevredigen. Gebruik maken van is liefdeloos heb ik ontdekt en daarom los ik het. Dat ik het los is al fout gezegd want pijn heeft me tot dit zicht gedwongen. Niemand wil pijn, ik wil de pijn van niemand. Ik stop met pijn en vier de liefde voor me. Martin Buber heeft eens gezegd dat hij God in het gelaat van de ander herkent. Dit is de liefde die nergens aan vast zit en altijd al vrij is. Aanvaard mijn excuses, vergeef me mijn domheid en laat me U zo beschouwen.

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De kogel door de kerk; laatste weerstand gebroken

  1. goodknight zegt:

    …de gouden tip…
    …drink enkel vandaag en morgen niets…
    …dat herhaal je dagelijks…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s