Drankorgel trakteert straatorgelman

.

Vanmiddag bij het winkelcentrum stond een man met centenbakkie te schudden voor een klein spelend pierement. Ik liep hem voorbij om wat boodschappen te doen welke ik later in de fietstas deed, toen ik me bedacht dat het wel aardig zou zijn hem een muntje te brengen. Ik pakte vijftig eurocent uit mijn beurs en liep met de fiets aan de hand naar hem en zijn straatorgeltje toe, wenste hem goedemiddag en hoorde het muntstuk in het metalen bakje vallen. Terstond verscheen zijn breedste lach en hij zei:
¨Hartstikke fijn man, heel erg bedankt! Heb nog een hele fijne dag!¨
¨Dank! U ook. Veel plezier!¨
Ik liep hem voorbij maar hij was blijkbaar onder de indruk van mijn geste en riep me na alsof ik hem 50 euro had gegeven:
¨Goed hè, geweldig!¨
Ik keek om en zwaaide; ook hij hief zijn hand. Ik maakte aanstalten op de fiets te stappen toen hij, het kon niet op, nogmaals riep:
¨Fantastisch kerel; geniet!¨
Weer zwaaiden we naar elkaar en ik vroeg me af wat hem had getriggerd zo enorm enthousiast te zijn. Kon hij misschien zien dat ik maar een arme sloeber ben en iedere cent zelf goed kan gebruiken? Of, dacht ik, zijn het vooral bejaarden die hem wat geld brachten en was ik een uitzondering op die regel? Ik liet het vraagstuk vallen en bemerkte ook een brede grijns op mijn gelaat. Die vijftig eurocent had slechter besteed kunnen worden. Geluk bleek te koop.

Op weg naar huis zag ik dat mijn daad, die klein was en zonder enige strategie, spontaan was opgekomen. Misschien toch niet helemaal spontaan en zonder strategie want even daarvoor, herinnerde ik me nu, had ik gedacht dat het egocentrisme dat de laatste tijd flink de kop in me had opgestoken, wel wat anti-vaccin kon gebruiken. Geven is rijker dan nemen, viel me daarbij in. En de beloning voor dit fraaie inzicht was fenomenaal. De man had zo levenslustig op mijn klein gebaar gereageerd dat ik al zin had de volgende keer weer zijn bakkie te laten rinkelen met goedgeefsheid. Wat zat ik nou helemaal te filosoferen over alle kwalijke eigenschappen die ik bezit als goede werken doen meteen geluk sorteert? Karma yoga heet dat geloof ik. Van het leven een probleem maken kan altijd nog; ik wist dat goed doen en aardig zijn feitelijk veel leuker is dan gelijk willen hebben met al mijn waanzin. Ja, opzettelijk goed doen is helemaal niet verkeerd. Dus morgen ga ik naar de geldautomaat, ruil daarna twintig euro in voor kleingeld en ga in Haarlem eens flink de weldoener uithangen. Kom ik misschien toch nog in de hemel.

Ik geef wel eens vaker wat. Maar niet aan junks. En dat is raar want in mijn tas zat weer aardig wat drank. Junks liegen vaak dat ze een broodje willen kopen en daarom bedelen. Maar van mij mogen ze bier of wijn halen hoor; ik zal er geen moreel oordeel meer aan verbinden. Moeten ze zelf weten. Morgen is iedereen mijn vriend. En speciaal denk ik aan de straatmuzikanten. Ik heb vaker met vrienden op straat opgetreden en ieder muntstukje dat gegeven wordt, van hoe weinig waarde ook, is dan een feestje. Belastingvrij, ook dat nog. Bij Haarlem station zit vaak een oudere vrouw met accordeon een beetje te pingelen. Van Roemeense afkomst dacht ik, ik weet niet waarom. Toen ik haar voor het eerst zag en hoorde kon ze er nog niks van. Ze deed maar wat. Maar ze zit er regelmatig en het spel gaat werkelijk vooruit. En ze lacht altijd heel vriendelijk, ook als ik niks geef. En wenst me dan een fijne dag, net als de orgelman. Die dame kan morgen een bezoekje van me verwachten. Maak ik haar stinkend rijk.

In Haarlem zie je junks lopen; je pikt ze er zo uit. Skeletten met een velletje eroverheen en meestal een halve liter bier in een hand. Lijkt me leuk op zo een figuur af te stappen en te vragen of ie misschien een euro voor me heeft omdat ik zo een honger heb. Dan kijkt ie naar mijn dikke pens natuurlijk en gelooft ie me niet. Dan zeg ik oké, en krijgt ie een euro van mij. Volgens mij krijg ik dan een prachtig gehavend gebit van de slappe lach te zien. Daarna ga ik naar een tabakszaak om te vragen of ze ook sigaretten verkopen. Als ik dan ja te horen krijg zeg ik dat ik brood moet hebben en vraag de bediende of ie toevallig een bakker in de buurt weet. Ja, dat weet ie wel. Dan ga ik naar die bakker en vraag een pakje Marlboro. Ik weet wel: het heeft niks met karma yoga meer te maken maar je moet het natuurlijk wel een beetje gezellig voor jezelf maken.

Van het leven snap ik ondertussen nog steeds niks. Ik heb wel eens de indruk dat ik iets begrijp maar dat blijkt dan altijd weer niet te kloppen. Zo tobt de mens wat af. Ik wel tenminste. Dat ik zo stom kan zijn! Je zal het maar hebben. Nou, ik heb het. En niet zuinig ook. Ik zie heel veel woorden zonder oog te hebben voor het alfabet. Een vreemde bijziendheid, daar lijd ik aan. Mijn hele leven op zoek naar mezelf geweest terwijl ik er allang al was. Moet niet gekker worden. Dat geïnvesteer in mezelf en mijn lever zet kwaad bloed heb ik vernomen. Had je nog wat op je lever? Ja, breek me de bek niet open!

Gewoon een beetje plezier maken, is dat nou zo moeilijk? Blijkbaar. Ik weet de boel goed in het honderd te laten lopen. Speciale aanleg; word je mee geboren. Ik geef het je te doen. Maar mij hoor je niet klagen hoor; tis al erg genoeg. Leuke dingen doen en een flinke saus karma yoga, daar zal ik van opknappen. En dan op straat gewoon een politieagent aanhouden en naar zijn identiteitsbewijs vragen. Moet kunnen. Als ie moeilijk doet pak ik hem op. Met zwaailichten.

Geen enkele reden om de dingen zo serieus te nemen. Ook al ben ik een asshole, ik ben er toch maar dus ik mag er wezen. Daar het beste van maken, het onderste uit de kan halen. De kan is alweer bijna leeg. Houdt het dan nooit op? Moet ik weer nieuwe halen zeker? Nou, mij niet gezien!

Karma yoga betekent in mijn geval dat ik naar de hel moet. Maar daar ben ik allang geweest en het was er gewoon niet gezellig, dus ik ben weer gegaan. De AA, vond ik ook niks aan. Ik ben niet zo van de clubjes. Dat verenigt zich maar; wat heb ik daar aan? Je verenigt je altijd van anderen af is mijn indruk. Daar krijg je heisa van.

Mij is wel eens gevraagd wat de bron van leven is. Ik dacht: kut. Maar dat mag niet want dat is niet heilig, bovendien sluit het de penis buiten. Maar al die seksbuitensluiters verkrachten elkaar in het geheim dus dat schiet ook niet op. Wat mij op het idee bracht dat de bron van leven zelf een idee is. Een alfabet dat zich als woorden gedraagt maar niks betekent.

Ach ja, met een vrouw is het leuker, vind ik ook. Maar dan moeten ze niet weglopen anders vind ik er ook niks meer aan. Tis al een geschiedschrijving lang dezelfde geschiedschrijving, daar helpen geen nieuwe delen ervan aan. Tis sukkelen geblazen. En blijven lachen alsof er niks aan de hand is. Ik word er steeds beter in. Het komt nergens op aan.

Ik was er bepaald goed in: conflicten analyseren en de liefde overhouden. Maar het heeft zich op een gekke manier omgedraaid. Dat kun je complex noemen maar ik noem het absurd. De kip is het ei, hoe je het ook wendt of keert. Er is niets aan te doen. Maar ik ga het wel proberen. Ik ben een beetje eigenwijs. Ik ga de oorzaak zonder gevolg maken.

Hoe, dat weet niemand, ook ik niet. Maar ik twijfel niet aan mijn missie. Tis het opbranden van je geboorte tot je erbij neer valt. Spreekt dat aan? Maak er een club van zou ik zeggen! Zoek veiligheid met medebroeders en -zusters in the dungeon van de kloosters of je huwelijk. Vreet je eigen betekenis op in de valkuilen van anderen die je verzon. Be free to bind yourself.

De orgelman en de drankorgel beleefden iets wat nooit heeft bestaan of zal bestaan en nu tot herinnering verworden is. Ik kan niet terug naar de orgelman. Het woord rivier staat ogenschijnlijk vast maar het water stroomt. Verhalen zijn mooi; het alfabet is uitgeteld.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Drankorgel trakteert straatorgelman

  1. Corline zegt:

    Je laatste alinea vind ik prachtig; die vat alles samen!

  2. Joost Lips zegt:

    Dank Corline. Bij aanvang van dit schrijven broeide er iets betreffende de verhouding alfabet en woorden als metafoor; dat het deze afronding kreeg stemde ook mij goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s