De hemel trekt open

 

Kleine aanpassingen gedaan in woon- en werkkamer. Zoals wel vaker gebeurde dit ongepland en was er een duidelijke aanleiding. Een hartelijke e-mail van de beeldend kunstenaar die ik eind mei voor het eerst zal ontmoeten, begeleid door een schitterende foto, maakte het dat ik de printer liet werken en een en ander op de prikborden heb herschikt om met deze toevoeging een mooi geheel te vormen. Tijdens deze activiteit bedacht ik me dat ik nog wat fraaie foto´s had liggen, ik toog naar de woonkamer om deze op te halen en was opeens bezig ook daar wat afbeeldingen van een andere plek te voorzien. De soft-erotische foto´s had ik verwijderd toen hier een vrouw kwam inwonen aan wie ik genoeg had maar nadat ze vertrokken was heb ik haar foto´s verwijderd zonder er iets voor terug te hangen. Nu voelde het prima er wat terug te hangen en dan met name foto´s die me doen smelten, bewondering wekken en mijn verlangen naar een vrouw bevestigen.

1

Deze ogen heb ik eerder geplaatst; zijn ze niet van ongelooflijke schoonheid? Daar wil je als man toch de hele dag inkijken? Das een heerlijker verdrinken dan de fles mij kan bieden; geen twijfel over mogelijk. Foto´s als deze inspireren mij dan ook de non-alcoholische kant van mijn bestaan weer compleet te maken. Ook de foto van mijn dochter met haar warme en wakkere blik heb ik graag opgehangen alsmede twee afbeeldingen van respectievelijk Nisargadatta Maharaj en Ramana Maharshi. Deze mannen herinneren me er ook aan uit dramatische verhalen te blijven zodat ik die hele fles niet nodig heb. Ook niet als een geliefde vertrekt. Ik keek uit frustratie met kokervisie naar mijn droevig lot en bleef zo boos. Maar dat neemt nu zienderogen af; vandaag alweer meer dan gisteren val ik innerlijk stil en is het heden weer volledig voor me beschikbaar.

Als vriendinnen vertrekken ( of ik doe dat ) is er altijd die wond van liefde. Als die wond zo humeurig wordt als ik werd dan duidt dat echter niet op liefde maar op rechten die ik aan een ander meen te ontlenen. Dit is geloof ik wel de belangrijkste en meest eenvoudige les van de afgelopen weken. En als ik de les weer heb verstaan dan valt de hemel weer open en voel ik feitelijk dankbaarheid naar alle vrouwen die ik heb mogen beminnen.

Lang heb ik sterke voorkeur voor tengere vrouwen gehad. Dat was zo sinds ik de vrouw ontmoette die ik sinds ons uiteengaan maar niet kon vergeten. Daar was ik goed kapot van en natuurlijk had ik er een humeurtje erbij. En kenbaar gemaakt! Drinken ook, jazeker, drinken deed ik ook flink. Jarenlang last van gehad. Toen ging het opeens beter, trok ook de hemel wat open en stond ik open voor een nieuwe relatie. Daaruit kwamen drie avonturen die allen eindigden met weer diezelfde pijn en frustratie over het eindigen ervan. De voorlaatste daarvan was een hevige intense ervaring van drie etmalen met een vrouw die, zodra we samen waren, mij spontaan het gevoel gaf dat ik alcohol en rookwaar zo kon laten vallen. Dat bleek ook. Maar toen ze die derde avond opeens ging was mijn eerste gang naar de avondwinkel voor wijn en rookwaar. Altijd diezelfde pissigheid. En vandaag mag ik daar een genuanceerder kijk op ontdekken. Omdat ik geen van die avonturen had willen missen. Ik maakte er achteraf gemis van en stond dan niet meer open voor de rijkdom die altijd al is, zonder specifiek gemist persoon erbij. Dit ziende besef ik dat de wond van liefde zich geen zorgen hoeft te maken; tis prachtig dat in ieder avontuur een specifiek aspect van mij oplichtte door de wijze waarop de partner mij terug spiegelde. Heel veel is dan intens mooi maar de kink in de kabel is ook steeds weer gekomen. Tis zoveel mooier dat meteen te accepteren en gewoon hartelijk dank te zeggen.

Mijn blik in de straat normaliseert ook weer een beetje. Normaliseren is het woord eigenlijk niet; deze ontspant. Het gretige, die seksuele drive, heeft steeds de focus op vrouwen. Dat kan zo sterk zijn dat ik naar andere mannen kijk of ze vrouwen ook zo opnemen. Dat zie ik dan ook vaak maar tevreden mannen hebben dat niet. Ik had het ook niet meer toen ze hier nog woonde, maar toen ze weg was was dat er ook weer helemaal. Een beluste en tegelijk onrustige staat van zijn. Noem het maar gerust waardeloos want het doet alleen maar pijn. Dat heb ik niet met de foto´s die ik nu opgehangen heb. De foto hieronder vind ik geweldig. De vrouw van de drie etmalen bezocht net als ik graag kerkhoven; ook zij was tenger, maar niet zo bonig als het meisje op de foto.
Toen ik met haar hier een begraafplaats had bezocht ging het diezelfde week fout. Zonder er nu een diepere betekenis aan te willen geven viel het me wel op dat zich dit script herhaalde tijdens mijn laatste relatie.

2

Het beeld van een schriel meisje naakt op een kerkhof spreekt me enorm aan. We zijn allemaal bij onze aankomende dood op bezoek. Als de dood niet mag is ook het leven onmogelijk. Hoe sneller ik de dood, waarmee ik ook afscheid van twee levenden onderling bedoel, accepteer, zoveel meer tijd van leven heb ik. Ja, zo is het wel naar mijn zin gezegd; ik voel er ook de ontspannenheid in die er met iedereen een mooie tijd van kan maken omdat de angst voor verlies er geen rol in speelt. Dat is al erkend.

Het hele idee dat de vrouw specifiek tenger moet zijn klopt niet. Ik dacht dat een aantal jaren vanuit reminiscenties aan die ene schone die ik maar niet vergeten kon maar niet omdat dat zo is want het speelde geen enkele rol in de relaties die volgden of eerder kwamen in alle maten. Het was allemaal prachtig; het afscheid met de een was droevig, die met de ander deed hels pijn. Bezitsdrang alleen? Attachment in plaats van liefde? Tis steeds hetzelfde verhaal maar ik was vooralsnog een beetje eigenwijs. Zie het alweer een stukje beter. Als een soort koan valt me dan binnen: iets gaat niet om mij; iets is zo. En ik heb ze allemaal liefgehad. Heb ik ook al mijn rancunes ingeleverd? Dat denk ik niet; anders zou ik niet steeds weer boos zijn geworden. Mijn laatste minnares vroeg me te gaan naar het gevoel onder die boosheid; niet lang voor haar vertrek had ik toen een enorme huilbui waarbij ik zei waar ik mijn onvermogen voelde. Wat ik nog niet zag op dat moment, dat ik alleen maar hoefde te stoppen een dictator te zijn.

Er zit een waarde in mijn openheid en ook een gevaar. Op dat gevaar ben ik vaker gewezen, ook onlangs, en dan neig ik al snel in verweer te gaan. Ik kan beter luisteren. Ik was altijd de beste luisteraar maar toen ik iets meende te weten werd dat gehoor van mij wel een stukje minder. Een heel stukje minder tot ik geen fatsoenlijke relatie meer over had tijdens de tochtjes naar de glasbak. De openheid komt grotendeels uit de fles, dat is vaak waar. Ik sprak er gisteren nog met mijn broer over: ik wil er mijn hufterigheid mee vergroten tot ik er zelf strontziek van ben. ( Kleine lapsus in mijn verschrijving die ik verbeterde: hufterugheid ) Dus vooruit met de blik want omkijken is dodelijk! En mijn hufterigheid is allemaal terug te lezen; ik doe mijn excuses aan wie ik daar geen recht mee deed. De openheid toont hoe ik mijn weg vind en ik moest dit doen om mijn weg steeds ook te herkennen; als ik aanwijsbaar privacy schaad wil ik daar graag op gewezen worden. Dank ook aan wie mij daar al op wezen.

Er is een gedachte graag nog eens terug haal en nader uitwerk. Het idee dat ik eerder uitte: in een boek mag je veel publiceren en digitaal is het al snel privacy schaden. Als Gerard Reve in boeken naar jonge jongetjes kijkt terwijl hij zichzelf beroert dan wordt ie Volksschrijver en zegt dat God een ezel is die ie van achter neemt of zo, en mag ie de koningin een hand geven. Probeer dat niet op je weblog want je bent meteen een viezerik en men zal het aantonen ook. Nou ja, doe dat dan maar. Ik ben weer blij dat ik door het te incasseren weer wat heb mogen zien. De hemel trekt open.

3
( afbeelding van internet geplukt; artiest mij onbekend )

.

Ja, dan heb je altijd weer mensen die geschokt zijn. Denk dan aan Braziliaanse schone waarmee ik hier woonde, die wekelijks naakt stond te poseren voor de tekenclub, maar een schilderij met naakt dat hier hing ging haar dus reuze tever. Haar familie zou dat wel eens kunnen zien, zei ze. Wat is dat; mag je niet op de tekenclub schilderen wat je zelf ziet? Die dubbele moraal altijd; daar struikel ik nogal eens over. Ik kan er ook gewoon overheen stappen natuurlijk en mijn vrije gang vervolgen. De hier getoonde foto´s vind ik mooi omdat het de erotiek een dienst doet zonder vulgair te zijn. Ja, dat is precies waarvan ik smelt: de onschuld. Zei ik tegen mijn broer gisteren nog als we weer herten zagen: de natuur vertolkt wat me doet smelten, dat kan ik niet verzinnen. Hoe dan ook, mensen die vinden dat Moeder Maria a-seksueel is evenals God zullen bovenstaand beeld aanstootgevend vinden; ik vind het juist mooi want tis wat de man het meest aanbidt.

Een hemel die altijd open staat dat gaat natuurlijk niet. Dus ik wil een stabiele relatie zodat ie zo vaak mogelijk voor me open gaat. De leliën des velds. Daarvoor zal ik de fles laten staan, dat is het me zeker waard. Natuurlijk kijk ik in je ogen, en bij de leliën wil ik komen. Alleen als jij het ook leuk vindt natuurlijk want ik wil niet voor jaren de bak in. Dus je mag het zeggen. Zag gisteren nog een documentaire over Pablo Picasso, zijn minnaressen en zijn pijn. Dat enorm talent, net als iedere gezonde man, gewoon naar de klote als ze vertrekt. Blauwe periodegedoe. Ik heb het weer mogen meemaken en ben er wel weer effe klaar mee ook. Dat gebeurde bij Picasso ook en dan kwam er weer kleur. Volgend filmpje in zwart wit.

.

.

Welnee, ik ga geen foto´s bijsnijden en van tint veranderen zodat het er allemaal weer strak uit ziet. Misschien komt dat weer als ik er zelf strak uit zie. En das nu bepaald niet zo. Een pens van hier tot ginder. Door de jaren heen bekeken lijk ik wel een blaasbalg: als ik uitzet gaat het niet goed met me.
Hoe heet die uitgezette schrijver ook? Nee, hij is zelf uitgezet. Ach maakt niet uit, die heeft een ziekte door alcohol veroorzaakt en drinkt door. Is hij dan gek? Dat bedacht ik me echt. Ik zat eens met een goede vriend in Café de Zwart op het Spui in Amsterdam en toen kwam ie ook binnen. Zag er nog fit uit maar ik dacht dat ik gehoord had dat ie gestopt was. Dat bleek niet toen hij gisteren in beeld kwam: een groot oedeem. A freak of nature of een echt mens met oprechtheid over hoe het eruit ziet? Wat ga ik benadrukken? Ik was blij dat ik hem zag. Ik voelde me tegelijk gewaarschuwd en zag ook dat ik mijn koers niet corrigeer vooralsnog. Daar zink ik helemaal in en de volgende dag is iedereen gewoon aardig voor me. Als ik mij niet wil verbeteren ben ik precies goed. Dus als vrouwen mij verlieten lag dat al dan niet aan mij maar ze vertrokken wel. En ik maar steeds de verkeerde conclusie maken. Daar ben ik al die jaren zeer getalenteerd mee bezig geweest. Ik snijd niks meer bij, kom en kop op zeg! Deze drie hangen boven het computerscherm; de twee aan de buitenkant refereren voor mij nog aan iemand; de middelste foto is aan niemand verbonden voor mij en van eigen schoonheid. Dan heb ik dus toch beelden als altaar nodig; anders verdwaal ik gewoon. Als ik niet duid kan ik me niet vinden. Of ik me moet vinden is een andere kwestie.

4

Of ik me moet vinden is een andere kwestie. Vraagt om een nuance. Ja, ik moet me hervinden want de verhalen die ik vertel vertonen gebreken waar ik op gewezen word en dan voel ik ook echt pijn. De lekken van mijn verhalen komen overheen met de wrok die ik vertonen kan. Ik heel geen wonden, ik denk dat iedereen van mij moet weten hoe dat moet! Echt!!! Tis een gekkenhuis hier!

Ik heb nog een laatste foto tot besluit. Die heb ik lang benut om de pijn te voelen van het vertrek van een vrouw. Ik zag gelijkenissen. Gezicht, fysiek en de sierlijkheid. Ik was verliefd op die sierlijkheid. Nog steeds. Ik ging kapot toen die sierlijkheid mij niet zo sierlijk meer vond. En zo gaat het nou iedere keer. Wie weet heb ik mijn lesje nog eens geleerd.

5

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in film, kunst, proza en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s