Wederopstanding en de pas erin!

 

.

Zo, baard eraf, wasje gedraaid, schone kleren aan, vuile vaat gedaan, fornuis geschoond, naar de stad gewandeld en wat boodschappen ingeslagen. Terug met de bus want al dat spul sjouwen gedurende zo een vijfenveertig minuten leek me geen goed idee. Maar er zit weer beweging in dit lijf en dat zal voortgang vinden; morgen wandelen met een goede vriend in de Kennemerduinen. Er staan nog meer wandelingen op stapel plus een fietstocht heen en weer naar Lisse binnenkort als ik met een broer weer gitaarmuziek ga maken. Verheffender zaken dus dan het leven verzakend getreur van de afgelopen tijd.

.

De natuur is altijd goed om rust te hervinden na woelige tijden. Ben met haar in vele gebieden in de buurt geweest. Dat zal mij ongetwijfeld in de hartstreek raken tijdens de wandeling morgen; ook in de Kennemerduinen wandelden we samen. Een effectieve manier om volstrekt te doorvoelen hoe hier de pijn in elkaar steekt en het te verwerken tot een zinvolle visie om mee verder te gaan. Een gesprek met een goede vriend, die mijn reflecties vaker in verrassend nieuw licht kan zetten, helpt daar zeker bij. We spreken af bij station Overveen en wandelen bijna altijd, via zwemmeer ´t Wed, naar Parnassia, de hooggelegen strandtent bij Bloemendaal. Daar gebruiken we dan wat om vervolgens langs de zee naar Zandvoort te lopen, waar we op de trein huiswaarts stappen. Het belooft goed weer te worden.

.

Tis sowieso een goed idee voor de komende tijd regelmatig en uitgebreid mensen te ontmoeten. Hier in het appartement herinnert zoveel aan de intense tijd met haar en dit geeft steeds de suggestie van eenzaamheid. In goed gezelschap verkeren is dan helpend en ook het wandelen alleen, zoals vandaag. Stap voor stap zien hoe de aandacht wordt verleid het actuele te verlaten om het stampvoetende denken in te gaan. Tis pure zelfkwelling maar niet zomaar even uit te zetten blijkbaar. Het wil gezien en volledig gevoeld worden. Doorvoeld worden. Opdat de teleurstelling weer geheel plaats maakt voor liefde. Liefde voor haar en liefde voor het actuele. Want dat tonen mijn tochtjes te voet toch steeds weer: in het actuele ontbreekt niets tenzij ik een gemis verzin. Vrede ligt feitelijk altijd al in deze stap.

.

Ik mijd de woonkamer heb ik gemerkt. Zit steeds het liefst op de werkkamer. De woonkamer voelt als te groot aan. Daar voel me er eerder verloren want we hebben er veel tijd samen doorgebracht. Maar ja, hier zit ik tegen behang aan te kijken dat we er samen op hebben geplakt; er is weinig dat niet aan haar doet denken. Moet dat ook niet willen vermijden. Achter de pijn leeft de liefde voor haar; heb ik haar ook laten weten. En ik ga die woonkamer weer innemen. Ik heb grote gipsplaten die om een uitbundig schilderwerk vragen. Plus twee linnen doeken en genoeg werken die nog om afronding schreeuwen. Als ik hiermee bezig ben zal ik de twee cd´s die Erik me gaf, vol opnamen van onze muziek samen door de jaren heen, beluisteren. Heb al verrassende improvisaties van ons gehoord die mijn geheugen waren ontschoten.

.

Zag ook de hardloopschoenen weer staan. Goeie schoenen; middels analyse van video-opnamen van mijn renpatroon passend aangemeten. Moet dan altijd aan psychiater Bram Bakker denken die stelt: eerst hardlopen, dan pas pillen. Ik weet hoe weldadig het werkt vanuit de perioden dat ik het met regelmaat deed. Zeker geen grote afstanden maar genoeg om me er sterk door verkwikt te voelen steeds. Hier een vaste routine van maken kan helemaal geen kwaad. Ben altijd een beetje jaloers als ik bijvoorbeeld iemand vanuit Overveen langs de Zeeweg eventjes naar het grote water zie rennen en terug; dan wil ik dat ook wel kunnen. Maar goed leren lopen daar staat, volgens een boek van een Tibetaans leraar die de voordelen van deze sport beschrijft, toch al gauw een jaar of twee voor. Ben even zijn naam kwijt; tis een boek dat ik nog wil lezen. In ieder geval weer rustig opbouwen.

.

Zocht met haar gedichten uit. We struinden mijn weblog daarvoor af. Ik vond het mooi hoe teksten haar raakten. Het selecteren is nu weer mijn eigen klus. Maar er was al een hoop uitgezocht en als ik nu eenvoudig een eerste bundeltje samenstel dan komt het met het vervolg ook wel goed. Gewoon beginnen.

.

Wat betreft de fotografie heb ik ook ideeën. Ik wil mijn mooiste foto´s uitzoeken en inlijsten. Zie dan op zichzelf staande afbeeldingen voor me maar ook series, in een lijst samen gebracht. Als bijvoorbeeld een horizontale reeks of ook daarbij in de hoogtediepte in aantrekkelijke verhoudingen geschikt. Ik denk altijd dat het veel geld kost maar onderzocht heb ik dit niet. Het tonen zelf vind ik belangrijker dan dure uitvoeringen. Als de foto´s maar kleurvast blijven, dan vind ik het goed. En als grote afbeeldingen duur zijn houden we het gewoon klein. Ook hier geldt: een investering in een eerste werk schept het momentum waaruit vanzelf meer zal volgen.

.

Merk dat ik nogal prescriptief formuleer en het heb over wat ik zal gaan doen. Ik heb de startmotor vandaag een flinke zwaai gegeven maar geheel op gang blijven wil ie nog niet. Oké, tis Goede Vrijdag, het wonder is aanstaande. Morgen weer een flink tandje erbij en zondag loopt die hele trein wel weer. Op rolletjes.

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s