Betweters en oplichters vind je overal

 

Wat is dat toch met die lui die zo goed weten hoe een ander moet leven terwijl ze zelf in de kreukels liggen? Ongevraagd geven ze hun adviezen omdat ze zoveel van je houden maar ondertussen valt afkeuring je ten deel. Als dat liefde is mag men van mij thuisblijven en de eigen wijsheid daar in praktijk brengen. Hoor ik in mijn appartement mijn gast klachten over het oordeel van een ander uiten dan wijs ik altijd graag naar mijn telefoon en zeg: “waarom denk je dat die zo weinig rinkelt?” Dat is omdat ik misplaatste bemoeizucht beantwoord met afwijzing en daar zijn maar weinigen van gediend. Ik krijg dan vaker de wedervraag of ik mij dan niet met anderen bemoei. Jazeker doe ik dat, als mij een vraag wordt gesteld of een verzoek gedaan, dan geef ik altijd netjes antwoord. Maar zonder zulk een verzoek een ander vertellen dat ie zijn of haar leven beter anders ( namelijk naar mijn inzicht ) kan inrichten, acht ik dan niet mijn taak.

.

Ik ben niet bepaald gemaakt van het harmoniemodel volgens welke je iedereen te vriend moet houden. Waarom zou ik iemand te vriend houden die mij niet accepteert maar hervormen wil? De mensen die het zo goed met me voor hebben dat ze me willen veranderen hebben het goed met hun eigen wensen voor, niet met mij. Ik verwijs ze dan ook heel snel door naar henzelf en wens hen succes met het in praktijk brengen van hun geweldige inzichten.

.

Ik hoorde eens in de trein iemand spreken, in de tijd dat daarvoor bestemde coupés nog blauw van de rook stonden, tegen wie ie maar tegen kwam dat niet-roken het beste was. Wat ik al snel vermoedde bleek waar: die gozer was net enkele weken gestopt met roken en de missionaris aan het uithangen. Wat deed ie dan in de rookcoupé? Een ding was zeker: hij was niet zijn wijsheid in de praktijk aan het brengen maar anderen de les aan het lezen. Hij was gewoon verslaafd maar was van middel gewisseld.

.

Liep vele jaren geleden eens door de straten van Haarlem met een mooie vriendin van me toen ze een man tegemoet liep die ze, wist ik, kende, maar niet opmerkte en voorbij liep. Die man kwam verhaal halen: “waarom groet je me niet?!” Ik hoorde aan hoe ze onzeker excuses maakte en mijnheer accepteerde dat. Meteen daarna vroeg ik haar waarom ze excuses gemaakt had. Ze had hem toch niet opgemerkt? Nee, daar had ik gelijk in. Maar, zei ik, het is nog erger: hij had jou blijkbaar wel opgemerkt en heeft dus zelf niet gegroet! Ze was verbijsterd. Zo gemeen zijn mensen vaak, zei ik. Het deed me denken aan de automobilist die boos uitstapte nadat een botsing met een tegenligger had plaatsgevonden zodat van beide auto’s de achteruitkijkspiegeltjes waren afgevallen. Hij zei: “hoe haal je het in je harses mijn spiegeltje eraf te rijden?” Waarop de terechte response klonk: “hé vriend, jij hebt mijn spiegeltje er ook afgereden!”

.

Zo heb je mensen die tegen heroïnegebruik zijn en dit openlijk uiten maar zelf teveel alcohol zuipen of gasten die schelden als iemands hond ergens poep achterlaat terwijl ze net zelf een opgebrande filterpeuk, die nota bene onnatuurlijk is, weggeschoten hebben. Het lijkt erop dat een ingebouwd schuldgevoel mensen gevoelig maakt de eerste de beste mentale aanval als een serieus feit te nemen om gebukt onder te gaan. Anderen zeggen dat het geen schuldbesef is maar de angst om alleen te zijn om met de betichtingen in te stemmen voor de lieve vrede. Maar ik kan er geen vrede in zien. Ik walg van die praktijken.

.

Mij is gezegd, wat op zich geen gek idee is, dat ik mezelf geen dienst doe met die afkeer en walging. Mijn boosheid neigt wel eens naar zelfdestructieve trekjes en dat moet toch beter kunnen. Ik sta open voor die suggestie maar niet omdat ik niet zou deugen. Ik ben geen goed mens zonder zelfdestructie en slecht met; ik ben liever heel met alle zonden van dien. Wie dat niet kan accepteren serveert zichzelf wel af. Ik ga graag om met mensen die mijn zicht in deze niet aanvechten door een of ander heilig moeten dat uit de eerste de beste New Age winkel stamt. Rot op. Echtheid zonder pose is mij altijd alles waard, en dit onmiddellijk. Niets mis met boosheid; dit onderdrukken maakt georganiseerde misdaad.

.

Angst voor liefdesverlies is al liefdeloos; zo zie ik het. Ik heb geen liefde nodig die vanuit een pose wordt gegenereerd en helemaal geen liefde is. Die is slechts behaagzucht en vertoont behoeftigheid die corrupt maakt. Dan maar geen liefde; ik vermaak me wel. Als ik mijn ware hart moet inleveren en op mijn knieën moet gaan voor vieze strategieën dan bedank ik daarvoor, wie het ook betreft. Dat ik daarmee geen leuk leven heb is de angst voor wie deze angst in zichzelf voeden; ik heb er geen last van. Het leven is leuk als er geen goed en kwaad aan mijn deurbel hangt om me een beter ‘morgen’ te verkopen. Er is geen angst waar het verlies van goed en kwaad al geleden is.

.

Er zijn mensen die beweren dat de waarheid vrij maakt en dat ze om die reden de waarheid zoeken. Ik hou ervan ze te vragen of ze die waarheid al kennen, want zo niet, hoe kan je er dan naar zoeken? En zo wel, waarom zou je dan nog zoeken? Dus waarheid is of niet. Mentaal gezien is de waarheid echter nooit, alleen leugens zijn bekend. Daarom stel ik altijd de eenvoud: maak je niet druk om de waarheid en zie gewoon wanneer de leugen zich aandient. Je lichaam vertelt je dit altijd onmiddellijk. Geniet van deze vrijheid.

.

 

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in oplichting, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s