Brouwerskolkzwanenmeer

.

We reden in de auto naar het Brouwerskolkpark nadat we in de morgen bij de koffie al een stevig gesprek over de toestand van het universum hadden afgewikkeld waarbij het verlangen naar geestelijke verlichting als een achterhaald en juist conflictwekkend streven ontmanteld was en mij een nogal tegenstrijdige uitspraak ontlokt werd namelijk: “met ‘moeten’ moet het maar eens afgelopen wezen!”

Aan het begin van onze wandeling werden we meteen al vriendelijk tegemoet gezwaaid door een kleurrijke kinderhandschoen. Waarschijnlijk verloren en door een goedbedoelende wandelaar opzichtig over een paaltje geschoven voor het geval men er voor terug zou komen. Ik vond het hoe dan ook een fraai gezicht en goed voor een foto.

Brouwerskolkzwanenmeer

.

Beneden aan het pad lag het meer er prachtig bij; het was vrijwel windstil. Evenals vorige keer was het opvallend rustig; een enkele wandelaar kwam voorbij, meer niet. Twee zwanen zwommen rustig en sierlijk op weg naar niets; wij bekeken ze vanaf een bankje en vielen samen met de vrede die ze uitstraalden. Ik vond een plat steentje welke ik over het water liet ketsen met als gevolg dat de zwanen onze richting op zwommen.

Brouwerskolkzwanenmeer (1)

.

Ze waren geheel niet schuw en naderden tot zeer dichtbij. Ze meenden vast dat ik wat te eten voor ze had meegebracht maar dat was niet zo. Even blies de mannetjeszwaan waarop ik beloofde volgende keer wat brood mee te nemen. Als ie kwaad wilde kon ie zo de kant op komen en met zijn krachtige vleugels me een arm uit de kom slaan of zo. Maar nee, deze gedachte vatte maar heel kort post want de sereniteit van het prachtpaar was overweldigend en verjoeg iedere kwaadaardige suggestie.

Brouwerskolkzwanenmeer (2)

.

De tijd werd vergeten. Dat kwam zo: steeds als de zwanen hadden besloten verder te gaan nam ik weer een steentje van de grond om na enige tijd achter hen in het water te werpen waarop de schitterende beesten hun koers 180 graden wijzigden om ons andermaal met hun gezelschap te vereren, dit tot wel drie keer toe. Zo kon ik de foto maken waarvan zij zei dat het wel op een hart lijkt.

Brouwerskolkzwanenmeer (3)

.

Op de heenweg bleek dat de tank bijgevuld moest worden. Zouden we wel op de terugweg, die nu begonnen was, doen. Nu het weer ter sprake kwam dwong ze mijn schaterlach af met de onsterflijke woorden: “nu heel snel naar de benzinepomp voordat de tank leeg is!”

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s