Een fictieve schets

.

Gisterenavond heel wat filmpjes bekeken over de financiële crisis en hoe die in elkaar steekt, wat de ingrediënten ervoor zijn geweest ( en nog zijn! ) en wie zoal de betrokkenen waren om het zover te doen komen. Ik begrijp het een klein beetje beter maar als het gaat over derivaten als swaps dan wordt hij mij al gauw te abstract, raak ik toch behoorlijk de weg kwijt en moet ik met een algemene indruk tevreden zijn. Voelde me niet zo dom want begreep dat de hoge heren die het spelletje speelden ook blind waren voor de intrinsieke onmogelijkheid van het spel dat ze speelden, het mondiaal casinospel dat op louter zelfbelang, korte termijn policy en graaizucht duidde. Maar oké, ik ben niet in de positie een gave analyse in samenvatting te geven; het gaat me allemaal boven de pet. Wel blijft de verborgen dynamiek achter de crisis intrigeren en leidde dit vandaag tot het bekijken van weer een reeks films over de Illumunati, het occult genootschap dat achter de schermen werkt aan een Nieuwe Wereld Orde. Vooral George Bush senior kon er indertijd zijn mond maar niet over houden, maar de taal was vanzelfsprekend verhullend ( de Illuminati werden nooit genoemd ) en ingebed in mildheid van toon. Het woord ‘occult’ wijst op verborgenheid en geheimen en de Illuminati willen dat ook zo houden en zouden zich, als infiltranten, in alle geledingen van de maatschappij begeven. Ik geloof het direct. De goddeloze graaiers raken op de toppunt van hun macht verveeld en zoeken naar een nog groter spel, nieuwe brandstof voor hun ongeneeslijke zelfzucht. Het occulte.

Nu kun je je afvragen wat er van waar is. Ik heb zowel fantastische theorieën als sterke bewijsvoeringen gezien en gehoord; ik ben pas sinds kort in de materie gedoken  Wat 9/11 en The Twin Towers betreft buitengemeen krasse feiten vernomen waarom die rampdag door Amerika zelf in scene gezet zou zijn. Sterk verhaal? Een van de films die ik zag waarschuwde van tevoren niet te kijken als je liever leeft met een geloof dat als comfortabel voelt. Tis een bekend feit dat mensen vaak niet geneigd zijn een kwaad te zien als toch zeker verschijnselen de aanwezigheid ervan overduidelijk aantonen, omdat men het simpel niet wil geloven. Ich habe es nicht gewusst, we kennen dat soort uitspraken achteraf wel. Ik zag het wel, maar het drong niet tot me door, dat soort uitvluchten. En de jonge Bush valt Irak binnen en vind geen massadestructiewapens en grapt daarover achteraf op een duur diner voor de camera, alsof er geen doden zijn gevallen als gevolg van de invasie op valse gronden: “waar zouden die wapens nou toch zijn?” Daar komt ie mee weg; de zaal lacht! En een zeer gerenommeerd demolition-expert vertelt haarfijn alle nuances en stuk voor stuk geldende argumenten die erop wijzen dat het kaarsrecht ineenstorten van The Twin Towers zonder nauwkeurig geplande en uitgevoerde demolition techniek nooit had kunnen plaats vinden.

Samenzwering bestaat overal, het verbaast me helemaal niets als bovenstaande theorieën grotendeels juist zijn. Na het zien van de filmpjes, zo gaat dat als je je uren ergens in verdiept, dacht ik aan alleen al Facebook en Google; die gasten weten nogal wat van me en ik heb er alles zelf ingestopt. Is dat erg? Op Facebook vertoon ik wijze en domme momenten; die liggen verzameld in de database van Mark Zuckerberg ondertussen, die vervolgens het platform en de privacyregelementen wil aanpassen stukje bij beetje. De Illuminati plegen geen invasies maar infiltreren. Google ziet het surfgedrag van iedereen; het afpersen van een afzonderlijke surfer door bedenkelijke elementen van de surfer in het licht te zetten is niet zo moeilijk meer. Als je echter teveel hecht aan privacy dan kun je tegenwoordig nergens meer aan meedoen en een hutje op de hei komt mij niet erg realistisch over. Wat mogen ze niet van me weten? Daar dacht ik over na vandaag. Mijn tweede vraag was: waarom willen ze het weten en de derde: hoe kunnen ze het? Waarom is er geen huiszoekingsbevel aan vooraf gegaan? ‘Legaal’ is een woord met weinig betekenis tegenwoordig. De feiten zijn sneller dan blinde vrouwe Justitia.

Een hutje op de hei is weggaan van de machtspraktijken van zelfzuchtigen en graaiers. Zit wat lafhartigs in zou je kunnen zeggen hoewel het voor bepaalde oprechte naturen stellig de beste oplossing is. Maar de Illuminati weg mediteren is niet het eerste dat in me opkomt en tegelijk zie ik ook dat iedere club uit louter personen bestaat en dus nooit werkelijk is: ik heb de waarheid voor me in de ogen van een individu en mij wordt moed gevraagd de waarheid te zeggen. Dan mag ik me zelfs vergissen, het gaat me om de moed die dialoog open houdt en niet het occulte induikt. Deze opstelling heeft tevens het voordeel dat je niet denkt dat de hele wereld achter je aan zit omdat je al rechtop staat en op zo een hele wereld niet te wachten zit. Als je aan macht proeft en er zelf wat van wilt, dan val je in de speling van de slangenkuil, dat heb ik ook niet verzonnen. Maar zien kan ik het wel. Ik hoef niet op de hei te zitten om vrij te staan van de waanzin om me heen. Ik maak er geen zaak van om te bevechten; tis eenvoudig de kwestie die ik wil herkennen om er ver van te blijven, het meteen te bemerken als iemand met die valse macht speelt en dan gewoon die persoon recht in de ogen aan te spreken en te vragen of ie even wil kappen met die onzin.

En privacy zelf, wat betekent dat? Ik zou zeggen: tis recht op je eigen ruimte van beleven altijd. Het wordt een veel lastiger begrip als een enkele stad al meer dan een miljoen bewoners kan hebben en iedere letter van mij op internet meteen globaal bereikbaar is. Privacy is een menselijke behoefte die gaandeweg wordt weggezogen door toenemende aanspraken op je bestaan die je vervult als je niet goed oplet. Iedere smartphone wordt verkocht onder het mom dat je vrijheid vergroot; in werkelijkheid heb je je eeuwig traceerbaar gemaakt als die chip op de oor van koe Bertha. Opletten is voor mij: stil zijn en weten dat geen enkel conspiracyverhaal waar is voordat ie vervuld is en de leemte in de conspiracybeliever benutten om je hartswater door de gaten over de dorre akkers van de machtsdenker, of ie zich nu slaaf of bevelhebber voelt, te laten spoelen. Vrij staan van alle fictieve verhalen; tis het meest simpel en krachtig antwoord en vraagt louter mijn trouw.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in non-dualisme, politiek, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s