Denkstuf

.

Ik heb al enige weken een nieuwe waterkoker. Maar dat ding is gevaarlijk. Hij slaat niet altijd af als het water kookt. Een keer was ik vergeten dat ik water had opgezet en een tijdje later zag ik die enorme gloeiende spiraal in een bijna lege koker. Dus nu, als ik de deur uitga, steeds eerst effe controleren want een dagje uit gaan met zo’n gloei-element in mijn keuken op drift  is niet zo sympathiek voor de achterblijvers in de flat. Je wilt de verhoudingen, die lauwwarm zich alleen maar in het trappenhuis afspelen, niet oververhit laten worden zodat ik naar Beverwijk moet om allemaal bloemetjes met excuses af te leveren. Voorkomen is beter dan genezen. Dus die waterkoker moet eruit. Het was de goedkoopste natuurlijk en het transactiebonnetje had ik na aanschaf meteen weggegooid ‘want die dingen gaan toch nooit stuk’. Nee, dat kan wel wezen, maar dan moeten ze het om te beginnen wel eerst goed doen natuurlijk. Bonnetjes voortaan bewaren.

Gisteren had ik opeens 89 mails in mijn digitale postvak. Mijn eerste indruk dat mijn populariteit en sociale status een opmars meemaakten werd meteen de kop in gedrukt toen ik zag dat het 89 berichten van Marktplaats betroffen met de vraag om voor wat geld binnenkort verlopende advertenties voor niet verkochte boeken te verlengen. Met vriendelijke groet, dat wel. Maar het gaat mij sociaal best goed hoor want ik zie heel veel mensen die ik niet wil zien ook daadwerkelijk niet. Dus ik mag niet klagen.

Heb de hele nacht doorgehaald en UG Krishnamurti gelezen; gisteravond met het boek begonnen en vanmorgen uitgelezen. En veel gelachen. UG kon heel radicaal zijn en alles dat met spiritualiteit te maken heeft met de grond gelijk maken maar vertoonde toch ook zijn mildere episoden waarin hij wel degelijk zijn toestand kon beschrijven als een ononderbroken samadhi of zeggen dat hij dankbaar is dat het verleden geheel gevallen is. Maar dat was meer uitzondering; veel vaker hield hij zijn bezoekers voor dat ze spoken najoegen en dat er bij hem niks van waarde, in reactie op zijn best alleen maar een vergroting van de al aanwezige kramp in de gast, te vinden was. Hij mocht graag dingen op de spits drijven, ik denk niet uit onwil maar om geen teleurstelling te zaaien door valse beloften toe te staan over wat ten ene male niet overdraagbaar is. Waarom niet? Omdat het geen ‘hoe’ kent.

Alle sprekers over waarheid (min een)  zeggen dat het overdraagbaar is. Zelfs Tony Parsons geeft aan dat er een energetische overdracht mogelijk is die het inzicht in de ware natuur van de mens realiseerbaar kan maken. Tony Parsons zegt tegelijkertijd dat Advaitaleraren in ‘ignorance’ leven als ze de niet bestaande persona van een lijst met adviezen en oefeningen voorzien. Maar UG sprak toch ook? Das waar, maar een organisatie met financiële transacties en groeiende rijkdom is uit zijn koker nooit gekomen. Ik ervaar dit als oprecht maar als iemand hem oprecht noemde zei hij dat hij geen manier had om te weten of ie oprecht was of het tegenovergestelde.

Erg mooi vind ik de consistentie van zijn radicale woorden gezien dat laatste: ook zijn gasten hield ie voor dat ze nog nooit een gedachte hebben waargenomen. Ik liet het boek even op mijn schoot zakken om te kijken en verrek, je kunt denken dat je denkt maar zien kun je een gedachte niet.  Ieder waarnemen van een gedachte is een nieuwe aanname, op zichzelf niet waarneembaar dan als een aanname die weer een nieuwe gedachte nodig heeft om bevestigd te worden, wat een oneindige toekomst en regressie betekent. Alleen maar ingebeeld en zo tijdelijk als een vonk licht. Waarneembaar als suggestie maar feitelijk zonder substantie. Een gedachte is er wel, anders hebben we het er niet over, maar als je naar een specifieke gedachte kijkt blijft onmiddellijk niks van over. Hetzelfde geldt voor het ik, de denker, die denken zou. Onzichtbaar. Daar zat ik dan met mijn fata morgana en mijn neergeslagen boek: had ik nu iets gezien?

Er wordt gezegd dat Bewustzijn Zichzelf genoeg is en geen vorm nodig heeft; andersom is het net effe anders want vorm zonder Bewustzijn is onbestaanbaar. Dat kan ik allemaal goed volgen. Maar beweren dat Bewustzijn intrinsiek zichzelf, zonder vorm, kent is in mijn ogen klinkklare onzin en UG laat die fabel ook geheel varen. Als je er niet bent ben je er niet, klaar uit. Als je er even later wel weer bent en je herinnert dat je er net even niet was, dan ben je er daardoor, wat vele leraren beweren, zeker van dat je er net ook was? Dit is pure oplichting en afgeleid redeneren! Ik ben bewust in de droomloze slaap? Onzin, als ik slaap slaap ik niet, dan besta ik niet. Geen redenatie achteraf helpt hier iets aan. Dus ik besta alleen als er het kennen van bestaan is. En zonder dat bestaat er geen probleem dus dat is geen onderwerp.

Het gaat hierbij om verwisseling van niveaus die je in het spirituele koninkrijk rijkelijk uitgestald kunt vinden, ook ver na de Kersttijd. Versta me wel, ik bedoel geen niveaus van bewustzijn maar de niveaus van denken waarin de vergissingen en fata morgana’s zich afspelen. Wat dat betreft heeft iedereen een thuisbioscoop en vraag ik me af waarom er eigenlijk videotheken bestaan.

Een opvallend voorbeeld van deze vorm van bedrog vind ik in mensen die zeggen dat alles een is en dat willen bewijzen door eerst de dingen te verdelen. Van mij hoeft niemand mijn kaas te snijden om uit te leggen dat het zojuist nog een hele kaas was. Bewijsvoering is twijfel aan jezelf, zoveel staat wel vast. En bewijzen dat de Big Bang ooit gebeurde gelooft iedereen tegenwoordig terwijl Jezus uit zicht verdwijnt. Mentale volksverhuizingen op grote schaal als je zes miljard mensen telt. Diegene die telt kan nooit verhuizen, daarom doet ie waarschijnlijk zo moeilijk. Machteloos moeilijk. Verliest getallen. Zelfs Nisargadatta zei op het eind van zijn leven dat hij eenzaam was zonder zijn vrienden.

Er is trouwens nog iets vreemds aan de hand met de mensheid die meent steeds dichter bij het raadsel van de oorsprong der dingen te komen. Er wordt beweerd door knappe afgespleten hoofden dat we steeds dichter naderen aan het moment dat we de Grote Knal begrijpen, dat we het mysterie tot op een fractie van een seconde genaderd hebben. Het idiote hiervan is natuurlijk dat voordat er tijd bestaat, er niets kan gebeuren, ook niet de ontdekking van tijd en ruimte of het eerste begin daarvan. Die constatering bestaat louter en alleen vanuit de illusie van tijd en ruimte en het vinden van begin of eind is pure oplichting. Je kunt niet zien hoe je in slaap valt, alleen maar denken dat je wakker wordt en dan vergis je je.

UG kreeg wel eens de vraag waarom, als zoveel leraren zeggen dit en dat, hij afstand van al die leraren neemt. Hij noemde ze stuk voor stuk ‘con man’ om aan te geven dat er in alle gevallen een truc in het spel was. Ik moest zo hard lachen toen ie een vraag kreeg over Sai Baba die horloges materialiseerde voor de ogen van zijn leerlingen. Zijn response was dat het hier om goochelen ging en dat het hem opgevallen was dat er eerst Zwitserse horloges verschenen, maar toen de regering van India de belasting op dat importproduct had verhoogd, verschenen er alleen nog horloges van Indiase makelei uit de mouw van de grote Guru.

Ik moet eerlijk zeggen: als ik UG lees word ik zo oprecht dat ik de lezer betwijfel en zo kon het gebeuren dat ik de hele nacht door las en niet vermoeid raakte. Ik ben helemaal geen lezer namelijk. Zeer fraai, binnen hetzelfde boek, vond ik de vraag van een oprechte seksverslaafde die naar UG’s neigingen op dat gebied informeerde. UG gaf wel de notie weer van het ontstaan van erotiek maar het verlangen was zo snel dat het niet tot vorm kon worden. Zo verstond ik het. Het zien zo dominant ten opzichte van speciale behoeften dat hij er geen tijd voor vond. UG sprak zelfs, iets wat hij zelden deed, van walging in deze context omdat hij zag dat genotzucht gebruikt en seks is een mens gebruiken; hij kon het niet meer. Ondertussen veroordeelde hij niemand, noch zei hij dat iemand in een andere staat dan de huidige moet zijn.

Tja, men kan denken dat aan dit betoog een bereik vast zit maar dat is dus ook niet zo. Ik vind UG nadoen wel grappig want als ik hem heel lang gelezen heb zie ik opeens imitatiegedrag in mij verschijnen., in heel korte momenten, als ik zonder boek even koffie zet of een plas doe.  Ik ben de geconditioneerde aap die de mensheid wel even zal leren hoe de vork in de steel zit? Nee, ik ben ook een papagaai en zelfs Picasso zei al dat ie alles gestolen had. Werkelijke kunstenaars erkennen de oorsprong en sterven aan iedere schepping. Toen het me speet afscheid te nemen van wie of wat dan ook deed ik gewelddadig; nu het mag is er vrede.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s