Problemen zijn lachwekkend

.

Ik heb ‘een probleem’. Dat zit zo. Op mijn meest briljante momenten zie ik in dat ik niet besta en als ik een terugval heb, en wel meen te bestaan, dan ga ik naar allemaal bestaandokters in die vage droom van overweging. Je brengt een foute gedachte toch niet naar de garage? Je ziet gewoon dat ie niet deugt en daarmee is de kous af. Niets is geboren, niets gaat ergens heen. En er waren weer veel vuurpijlen vannacht. Ik heb helemaal geen probleem gezien vandaag.

Rupert Spira zegt, dat vind ik heel mooi, dat het blasfemie is om van het ‘wakker’ zijn een discipline te maken.

Alles wat God verboden heeft heb ik gedaan en toch voel ik me gezegend. Ik kan niks meer verliezen want wat ik won bleek al niks waard.

Ieder moment is goddelijke aanraking, als er zich tenminste geen mentale tengels mee komen bemoeien. Stil zijn is het wonder ontsloten. Het mysterie is een mysterie voor wie het mysterie zoekt, niet voor wie het is.

Er is geen voorgeschreven gedrag nodig om de huidige natuur der dingen al te zien. Das de omgekeerde wereld: onthouding om verlangen uit te putten. Ik geef toe aan verlangens tot ze op zijn. Ze staan dan weer op en weer geef ik toe. Ik ben een slaaf van toegeven aan verlangens kun je zeggen maar geef maar eens toe en dan zul je merken dat die zonde goddelijker proeft dan je heilige dromen ooit denken konden.

Tis niet op het sterfbed dat de vraag “heb je werkelijk geleefd?” van meest belang is; ik vraag het me meteen al af, voordat ik geboren ben en ik moet zeggen: ik vind het zeer de moeite waard. Maar ja, das wel onder huidige condities want als het flink tegen zit piep je, is de verwachting, wel anders? Jazeker, dan piep ik anders ja maar er is iets anders in dat piepen dat mijn piepen de vorige jaren niet kende. Goed opletten; dan kom je er wel achter.

Die gozer die verlicht wilde worden valt uiteen als een kruimelbroodje. En het gekke is, hij staat er nog bij te lachen ook. Alsof ie het al die tijd al had zien aankomen. Hij is de verhalenmaker en het olifantje dat het verhaaltje uitblaast tegelijk! Een vieze vuile oplichter!  Dit beseft hij als hij zijn tronie weer in een spiegel ontmoet en in een luid bulderen uitbarst.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s