Wat opkomt gaat weer onder

.

Uit niets staat ’s morgens de wereld op,
de ogen open, het licht naar binnen
en bij de herkenning van een stoel met kleren
opeens opnieuw weten dat je bestaat,
plotsklaps in een universum zijn
zo vol raadselen en mysterieus
dat je er weer zin in hebt

Zo loop je je eigen leven binnen
door je eigen bewustzijn heen
en geeft de dingen namen
om sociaal te kunnen bestaan
maar het lekkerst voel je je
als je niets weet en wat staart,
je lieve ademhalen gewaar.

Langzaam slijt de dag
die op vleugels gaat
of door diepe dalen
tot ’s avonds laat
als de slaap
ons komt halen,
weg wereld!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s