Bij mezelf te biecht

.

Gisterenavond werd ik overspoeld door zeer extatische buien, gepaard gaande met enorme lachsalvo’s die zich maar bleven vernieuwen dat ik er bijna buiten adem van was. Stond ik in de plee te pissen en kwam er weer zo een golf uit de onderbuik naar boven, whaahaah! met als gevolg dat ik niet goed meer richtte en de toiletdeksel vol zeek. Whaahaah! Het lachen begon steeds met een goede grap die me inviel maar vervolgens was er geen geestelijk impuls meer nodig om het gieren voortgang te laten vinden; het lachen zelf was lachwekkend geworden! Het hield niet meer op; ik dacht dat ik er aan zou gaan overlijden! Maar dat gebeurde niet. Wel was het vlies tussen lachen en huilen flinterdun bleek later, en ook dit huilen was zo volledig dat er geen beeld meer aan te pas kwam; het leven huilde ongeremd en zag dat het goed was.

De hevigheid van beleven was gevoed door een ruime mate van wijninname maar het leek wel of ik magic mushrooms had gegeten, zo krachtig viel het licht van schemerlampen op mijn netvlies en ook mijn knetterende hersenen wezen in die richting. Ramesh Balsekar noemde het geluk van de alcoholgebruiker ‘artificial happiness’ en toen ik vanmorgen ontwaakte met een kater wist ik weer dat ie gelijk had. Ik weet nog dat ik bij het eerste glas wijn dacht: eens zien of ik het vanavond bij twee à drie glazen kan houden, maar voor ik het wist, alsof er geen tijd bestond, zat ik daar met twee geledigde flessen. Sommige dingen veranderen nooit. Wel kan ik bogen op het feit dat ik de laatste maanden na alcoholische uitstapjes ook weer vrij snel kies voor droog staan; het patroon van gebruik is aan verandering onderhevig. Daar ben ik wel blij mee want een terugval in de drank betekende vroeger vele maanden drinken voor ik het glas weer eens liet staan. Als we die tijd als een kaas beschouwen dan kunnen we het huidige tijdperk als gatenkaas aanmerken.

Alcohol kan goede dienst bewijzen om eens flink ‘uit de band’ te schieten. Dat werkt alleen als het af en toe genuttigd wordt want als je dag in dag uit veel drinkt is ‘uit de band’ normaal en de ontspannende werking van het drankje weg. Een feest is pas een feest als er eerst veel feestloze dagen zijn geweest. Zonder contrast is een mens nergens. Dus mijn gatenkaasfase is bepaald bemoedigend te noemen, zeker nu ik de gaten steeds groter zie worden. Ik heb altijd gedacht in twee mogelijkheden: veel drinken of abstinentie; een tussenweg leek voor mij niet weggelegd. Maar nu zie ik iets nieuws gebeuren in de kalender: ik drink vaker niet dan wel. Het idee dat ik nooit meer mag drinken houdt me tegen te stoppen met drinken maar als ik het mezelf wel toesta is de drempel tot droogstaan opeens een stuk verlaagd.

Anthony de Mello sprak ook over verslaving. Hij noemt ‘renunciation’ zelfbedrog want wat je van je wegduwt dat draag je juist met je mee. De enige optie is wakker zijn en helder zien wat bepaald gedrag met kwaliteit van leven doet. De rationele conclusie dat drank slecht is verlost mij er niet van; onmiddellijk inzicht hoe een en ander lijden sorteert is hier gevraagd. In mijn gatenkaasimperium lees ik nu regelmatig het verschil van kwaliteit af tussen dagen van wijngebruik en alcoholloze episoden. Zonder alcohol ben ik een aardiger mens; met alcohol ben ik eerlijker, niet per se wijzer maar wel erg direct. Er is voor allebei wel wat te zeggen maar wat is werkbaar hè, wat is handig gegeven de levensomstandigheden, dat houdt me nog wel eens bezig.

Problemen bestaan in feite niet. Als de fiets een lekke band heeft is dat geen probleem maar ga je die gewoon plakken. De realiteit een probleem noemen is nogal bizar nietwaar? Vind ik wel. Ik zie verslaving steeds minder als een probleem nu ik er niet meer zo tegen vecht. De Mello had gelijk: vechten tegen een neiging houdt die neiging alleen maar in stand. Doorzien, doorvoelen, daar komt het op neer. Ik had allang dood moeten zijn maar de voorzienigheid wilde anders en laat mij dit schrijven. Ik ben een medisch wonder. De een valt al om van een glaasje wijn en mij kun je volstoppen met allerhande rotzooi en ik loop gewoon door. Wel de plomp in misschien maar ik heb een zwemdiploma dus dat geeft niks. Er zijn geen problemen; er zijn alleen omstandigheden.

Waarom ik nu in godsnaam de titel ‘Bij mezelf te biecht’ heb gekozen is mij een raadsel; Joost mag het weten. Ik denk dat het bedoeld is als publiekstrekker, anders zou ik het ook niet weten.

Dat was het natuurlijk, op die plee toen ik de pleedeksel onder zeek: ik zag dat niemand zag. Er was niemand die daar stond te lachen en de boel onder zeek. Het was een film. Een goede film op dat moment. Heel vaak ook een lousy movie, maar daar is niets aan te doen; dan kun je alleen nog maar je denken uitzetten. Ik weet eindelijk hoe dat moet. Waar de knop zit. Er is geen knop en toch druk ik deze dan in en stil is het. Er is niets dat niet de knop kan zijn; dat is het openbare geheim.

De Mello zei nog iets moois: je moet bereid zijn de demonen in jezelf te ontmoeten. Aangezien ik toch geen ander gezelschap heb vond ik het zeer treffend wat ie daar zei. Ik deug dus wel after all! Ik hou van mijn demonen, zonder hen zou ik in een New Agewinkel wonen en ik haat dat. Liever bridge spelen in de hel dan harp in de hemel. Dat laatste heb ik gejat van Wolter Keers en waar hij het gejat heeft dat weet ik niet. Maar alles is gejat, dat zei Picasso al, en waar hij dat gejat heeft dat moet je maar aan Joost vragen.

Ik ben niet goed bij mijn hoofd en ik kan het iedereen aanbevelen. Dat hoofd is handig als je tanden wilt poetsen maar verder heb je er niet zoveel aan. Zit eigenlijk alleen maar in de weg. Maar ja, zie maar eens van je hoofd af te komen! Das nog niet zo makkelijk! Er zijn heel veel mensen met goede adviezen in deze maar ik vertrouw ze voor geen cent. Al hun berichten reactiveren dit hoofd dus ze liegen!

Denk wel eens dat ieder wijntje een stuk wereldleed is dat ik op me neem. Dat ik dat schurftige lijden van anderen, waar ik met rationele blik niet bij kan, me zo indrink om het verwerken toch mogelijk te maken. Maar het maakt natuurlijk geen ene reet uit hoe ik de feiten beschouw want de feiten zijn gewoon de feiten en mijn visie moet het altijd hiertegenover afleggen als afwijking. Eigenlijk is alles dat bestaat een afwijking van de bron. Dus ik hoef me niet meer schuldig te voelen. God zoekt het zelf maar uit met mij.

Ja, das mooi hè, ik kan mijn ogen aan Jezus geven. Probeer zelf maar eens: geef je ogen aan Jezus in de omstandigheid waarin je nu zit en vraag je af wat Jezus zou zien. Ik vind dit een eye-opener van jewelste; ik maak er graag gebruik van als mijn brein weer eens lijdt aan verkeersopstoppingen. Verkeersopstopping is kaas; Jezus is het gat erin.

Ik heb wallen onder mijn ogen. Die houden mijn ogen op hun plek zal ik maar zeggen. Ik moet zo vaak lachen als ik in de spiegel kijk: wat een flauwekul! Heeft die spiegel niks beters te doen of zo?

En dan ga ik weer mijn weg door heg en steg zonder doel dan te zien wat vergankelijk is. Leuk aanbod, maar allemaal aan bederf onderhevig. Zit niks voor me bij, dank voor de vriendelijke glimlach. Tis allemaal handel. Overal. Geen probleem. Werkelijkheid.

De extase is te zien dat zien al zien is voor je je er mee bemoeit. Al die wegen naar vrede doen moeilijk, in ieder regio van leven. Waar je de oplossing van lijden ook zoekt, je zal door het zoeken je lijden bevestigen. Tis een onbegonnen zaak. A mission impossible. Een uitstervend ras.

“Jij bent zo geboren; anderen niet”, zei ze tegen mij. Ja, dank je de koekoek!

Mensen bewijzen zich, als ik het voor het zeggen had, een geweldige dienst als ze eerlijk zijn en niet liegen. Verlichting en hiernamaals kan me gestolen worden maar een stukje eerlijkheid maakt het leven zoveel aangenamer! Zie dit, en begin bij jezelf. Dat ik lieg is jouw probleem niet, wees gewoon oprecht.

Biecht bij mezelf omdat ik niets anders dan mezelf zie, ik snap ‘m nu pas.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s