Genadeval

.

Niets meer te hoeven vatten; wat een opluchting! Zo gleed ik op mijn fietsie onder blauwe hemel door de goudverlichte straten en moest onwillekeurig denken aan Krishna Menon die de zintuigen een ode aan zijn bestaan noemde. Er was geen denken en er was geen aandacht die bleef plakken aan mooie schouwtonelen. En zo rolde ik maar door genietend van het feit dat zien zichzelf genoeg was en niet om een ziener of wat gezien werd verlegen zat. Alles geheel vanzelf.

Gisterenavond om half acht, de vierde avond dat ik droog zou staan, wilde ik opeens wijn. Hup, in de schoenen en niet getreurd dat het mijn laatste centen waren, deze ingeruild voor gegist druivensap. Dat gesodemieter met die verslaving kon me niet boeien; zonder spijt, ja, zelfs met uiterst blij gemoed ontwaakte ik deze morgen. Heb sinds lange tijd de creditcard weer aangesproken en wonderlijk genoeg, waar ik gisteren nog geldzorgen had, voel ik vandaag dat er helemaal niks aan de hand is haha!

Maandagavond had ik bijzondere ervaringen toen ik hondsmoe vroeg naar bed ging. Ik heb wel vaker, tijdens de halfslaap, dat het lichaam in de ontspanningsfase af en toe schokt maar deze keer was het wel erg extreem. Het leek verdomme wel epilepsie; enorme myoclonieën waren mijn deel waarbij het vlees zelfs het matras af en toe leek te verlaten. En daarbij had ik ook het onmogelijke gewaar-zijn dat ik steeds het bewustzijn verloor, alsof ik naar mijn eigen absences zat te kijken. Het kan natuurlijk niet: je bewust zijn dat je niet bewust bent maar toch ik weet er zo gauw geen andere woorden voor. De gewaarwordingen waren feitelijk ontwordingen: plof, ik viel zomaar compleet stil. En boem, daar schoten de spieren weer in een explosieve kramp van nog geen seconde; en andermaal zag ik mijn notie van een notie hebben oplossen in niets. Hoe zeg je zoiets? Ik bedacht me dat ik in het verleden bij dit soort belevenissen in minder heftige mate doodsangsten kon ervaren maar daarvan was nu geenszins sprake; ik vond het alleen maar reuze spannend wanneer dit lijf zichzelf de volgende oplazer geven zou! Boem, daar ging ie weer!

Op de fiets vandaag had ik hetzelfde, maar gelukkig zonder de schokken want dat zou vast tot verkeerschaos aanleiding gegeven hebben. Ik zat op die brik en wist dat ik er niet op zat ha! Ja, de vraag ‘wie ben ik?’ kwam op en met enige verbazing keek ik naar die vraag en vroeg me af wie die nou gesteld kon hebben. Het was reuze gezellig zonder dat er iemand aanwezig was. Ik keek naar de mensen en kon niet begrijpen dat bepaalde grimassen erop duidden dat die figuren het leven zo moeilijk vonden terwijl ik er gisteren ook af en toe nog zo over dacht. Maar niet vandaag! Wat een zegen dat ik helemaal niks meer hoefde te begrijpen omdat er niemand was om wat dan ook te begrijpen, alleen die brik, de pedaalslag en de goudverlichte straten vol bijzondere mensen.

Het leven was al zo goed toen ik vanmorgen nogmaals verrast werd door genade. Afgelopen nacht heb ik menig vriendschapsverzoek op Facebook doen uitgaan naar mensen die ik eerder ontvriend heb vanuit een convergerende levensvisie die meende mensen te moeten afstoten om tot mezelf te komen. Vanmorgen werden mijn verzoenende verzoeken tot contactherstel met zeven hartverwarmende bevestigingen beantwoord. Wat een blijheid overvalt me hierbij!

Dankbaarheid heeft altijd een altaar nodig, placht ik te zeggen, maar nu is de dankbaarheid onmiddellijk uitgaande naar wat ik waarneem. Hoe kun je nu een van rotzooi overlopende vuilnisbak liefhebben? Nou, hoe weet ik niet, maar verliefd ben ik wel! En ook al heb ik dan geen altaar toch heb ik gisteren voor Jezus geknield, gewoon, om hem te bedanken. Tis zo makkelijk voor mij om te huilen. Tis zo mooi en heeft niks met verdriet uitstaande. Kan het wel hebben, maar het zijn zelden tranen van jammerklacht. En niet alleen Jezus kwam langs, ook Neem Karoli Baba wist me, via Ram Dass’ boek Miracle of Love, de waterlanders te ontlokken. Ik las in dat boek een citaat die me rechtstreeks in het hart raakte; de spreker heet Ramakrishna:

When the flower blooms, the bees come uninvited.

Had deze week een heerlijk gesprek met een dierbare vriendin en ons onderwerp was, als zo vaak, de spirituele weg. Ze was op de hoogte van mijn gedoe op advaitasites omdat ik me zo kon irriteren aan hoe diepe waarheden als verbaal ruilgoed daar binnen oppervlakkige en ongevoelige dialogen over de toonbank gingen, althans, volgens mijn oordeel. Zij wees me erop dat ik wat ik zie door anderen niet zo makkelijk gezien wordt. Ik zei dat ze het niet willen zien. Zij hield vol dat ze het mogelijk niet kunnen zien. Hierdoor kreeg ik weer eens mijn ongeduld in zicht. Maar ik hield vol en zei haar:
“Tis zo simpel!”
Waarop ze respondeerde:
“Voor jou ja, maar niet voor iedereen!”
“Ja, wel voor iedereen!”
Hier vielen we allebei stil. Ze had zelf na binnenkomst gezegd dat de mens maar een keuze heeft: wel of niet je gedachten geloven en volgen. Ik was het daar volstrekt mee eens. Diezelfde dag kwam ik een citaat van Robert Adams tegen die aan hetzelfde en ook mijn hart diep raakte:

To be yourself you just have to stop the thinking process.

Always remember it is your thoughts that keep you from yourself. Every thought that comes to you is your enemy. Even the good thoughts, for the good thoughts are just leading you on. It is your mind playing tricks on you. The good thoughts are trying to make you feel that this world is real, and you should strive after certain things, you should enjoy the world, and take it for what it’s worth. But then you have to come under the law of change, and you become disillusioned because the things in your life are no longer the same, after a while.

Then you have to jump back into yourself and take refuge in your Self. When you take refuge in your Self you become happy. When you take refuge in your Self you have peace. When you take refuge in your Self you have harmony, you have joy. It’s a mystery to me why people would take refuge in the outside world, in person, place or thing, when you know the outside world is subject to the law of change, and is never the same continuously. So whatever you take refuge in becomes a disappointment, whether it’s a person, place or thing.

Ik kende Robert Adams niet behalve dat ik zijn naam wel eens eerder gehoord had maar dit citaat vertegenwoordigt de eenvoud die mij voor ogen stond maar die ik compliceerde toen ik veel Facebookvrienden van de hand deed in mijn arrogante meestal alcoholische buien. En deze man zegt wat het euvel bij mij daarin was precies. Je zit in je denken of je zit niet in je denken, dat is alles. Eckhart Tolle kreeg eens de vraag wat hij nou bereikt had. Zijn antwoord was heel simpel: niet meer dwangmatig te hoeven denken, alleen nog maar als het handig is. Die eenvoud is zo eenvoudig dat het niet te pruimen is voor filosofen haha!

En dan heb ik gisterenavond de inval te gaan luisteren naar David Godman die geïnterviewd wordt door Rick Archer. Godman vertelt over Ramana Maharshi met zulk een innemende eenvoud dat ook verstilt wat ik nog meende te denken . Dan spreekt ie over Poonjaji, verlichting en verslaving en laat ie mijn oren spitsen. Poonjaji was verslaafd aan suiker en nam het toch ook al had ie een hoge bloeddruk en diabetes. Nisargadatta, de tijger uit Bombay, rookte beedees van een sterkte waar je een olifant mee kan omleggen. “It is the body”, zei Godman, en ik verstond dit zo goed dat ik meteen wijn ben gaan halen. Gurdjieff was een van mijn favoriete leraren want bij hem mocht je Calvados drinken en je de kanker roken! Verlichting heeft niets met heiligheid te maken; oude gewoontepatronen kunnen aanhouden terwijl je helemaal in je toestand ontwaakt bent. Gurdjieff kon veel roken en dan stopte hij ermee en gebruikte de zin in een sigaret als alarmbel om nog dieper in het wezen der dingen te kijken.

Op een gegeven moment was het gesprek tussen Archer en Godman een mokerslag van dons voor me. Die precies past bij wat ik hiervoor zoal beschreven heb. Ik zal het vertellen, niet zo ongeduldig please! Archer, die ik vaak als een zelfingenomen klootzak beschouw, zei dat verlichting natuurlijk gradaties kent. Nee, zei Godman zonder enige weifeling, verlichting is voor iedereen hetzelfde: je zit in de mind of je zit niet in de mind, alleen de mind ziet verschillen. Ik vond dat te gek om te horen want het had me eerder gestoord dat de door mij zeer gewaardeerde leraar Adyashanti over gradaties van ontwaken begon te spreken. Rot op met die bogus!

Het mooiste van alles, op mijn fietsie vandaag, is dat ik van niemand wat nodig heb. Als ik in de mind zit heb ik wel een creditcard nodig ja, daar heeft de lezer weer gelijk in. Maar het is wel mijn creditcard ja! Nu u weer.

In mei dit jaar heb ik een vrouw ontmoet die zit in mijn botten. Dat is weer iets dat niet uit te leggen valt dus ik dacht ik doe het, ik ga het uitleggen. Ik hou van dat mens alsof ik haar ken van vele vele levens terug en ik weet zeker dat ik haar weer vinden zal en hoef nooit meer op de buitenkant te letten. We waren drie etmalen samen en daarna heb ik haar nooit meer gezien. Ze is zuiver en gaaf en vertrouwde me volledig zodat we intiem werden en toen ging er iets vreselijk mis. In haar hoofd of de mijne? In beide hoofden? Ik had alleen mijn hoofd over om dit op te lossen en zie wat het euvel was. Dat was bezitsdrang. Dat was recht ontlenen aan iets. Dat was attachment, willen vasthouden en begrijpen en bewaren voor de eeuwigheid. Zoiets kan niet. Ik moest haar loslaten om haar te vinden. Niet aan de buitenkant maar als mijzelf. Dit is gebeurd. Ik heb haar niet meer nodig. Wat een leugen is want zonder haar kan ik niet bestaan. Ik ben haar.

En dat vond ik ook fantastisch aan het interview van Archer met Godman toen David sprak over het zoeken van Poonjaji. Poonjaji had ik zijn vroege jeugd een opening als totaalbewustzijn beleefd maar was door zijn Krishnadevote moeder erop gewezen dat die ervaring alleen bestendigd kon worden door Krishna te realiseren. Dus iemand die het al gezien had ging zoeken naar Krishna. En na veertig jaar zoeken komt Poonjaji bij Ramana Maharshi en krijgt van Ramana te horen: rust maar, je hebt geen Krishna nodig om te zien, je ziet het al. Wauw! Ik heb geen altaar nodig, dit is al goddelijk zicht! Je bent niet met zijn tweeën, je bent alleen. Ik val op mijn knieën en roep Tukaram aan!

All blest are they whose heart with pity grows.
Who left Vaikuntha, their home, to serve mankind;
Who slight their person’s needs ( it is not myth)
Whose hearts are broad ; Whose lips with honey flow .

De samenvatting van alles dat ik heb onderzocht is: tis heel simpel. Het enige dat van belang is, is dat niets van belang is. Of druk ik me nu verkeerd uit? Kan best hoor, doe ik wel vaker. Mijn God vindt dat helemaal niet erg, de jouwe wel? Jammer voor jouw God dan. Daar kan jouw God trouwens niks aan doen omdat je die zelf verzonnen hebt.

Ken je de term ‘buiten jezelf zijn’? Nou, als je buiten jezelf bent dan ben je pas jezelf, de rest is waanzin! Knoop dat maar in je oren. Tis te simpel voor woorden dus doe die oren dan ook maar nooit meer open en gooi toch alle boeken weg! Ik durf te wedden voor nog meer krediet op mijn bankrekening dat als je van non-dualisten hun zoekboeken en video’s afpakt, ze binnen een maand verlicht zijn. Maar ze willen niet hè. Niet echt. Dit is mijn laatste leugen, echt!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in non-dualisme, poëzie, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Genadeval

  1. fredvanderwal zegt:

    Genadeval, zou een titel kunnen zijn voor een boek

  2. Joost Lips zegt:

    Fred, al je suggesties zijn steeds waardevol, dank je hartelijk.

  3. fredvanderwal zegt:

    Joost, omdat je een talent bent

  4. Joost Lips zegt:

    Voelt heel goed dit van een taalartiest als jij te mogen vernemen Fred. En je suggestie Genadeval als titel voor een boek te kiezen is me bijgebleven en me nog meer aan gaan spreken. Tof!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s