Scheiden kan bevrijden

.

Zat laatst met twee vrienden aan tafel; ons gesprek ging over echtscheiding en hoe pijnlijk dat voor de kinderen kan zijn. Dat kan het inderdaad zijn, zeker als de ex-partners onderling overhoop liggen. Over dat laatste kan ik meepraten als ‘schuldige’. Maar er is een andere kant aan de zaak, die ik ook graag vermeld wil hebben. Een halve eeuw terug in de tijd was scheiding een vrij zeldzaam verschijnsel waar vaak schande over gesproken werd; er lag daardoor veel meer negatief gewicht op dan in deze dagen. Een kind van gescheiden ouders was een bijzonderheid in de schoolklas en zal dat ook gevoeld hebben; tegenwoordig is dat volslagen anders. In 2012 lag het echtscheidingspercentage rond de 37%; daaruit kan afgeleid worden dat in een tegenwoordige schoolklas heel wat kinderen niet meer bij beide ouders wonen. Het is niet meer zo bijzonder en dat maakt dat deze kinderen makkelijk lotgenootjes vinden, het een vrij alledaags gespreksonderwerp is geworden. Dat er pijn in betrokken is poets ik er niet mee weg, maar de kans dat een scheiding door het kind als traumatisch wordt beleefd is er wel door geslonken.

Uit bovenstaande blijkt heel goed dat we bepaalde verschijnselen in de cultuur per tijdsperiode anders beoordelen. Vroeger deden mensen hun best uit de zon te blijven want blank was de kleur van het schoonheidsideaal; nu gaat men zelfs als de zon niet doorbreekt nog onder de kunstmatige lampen liggen om een kleurtje te verwerven. Het een is niet goed en het ander niet fout, maar de waardering van zaken verandert dus met de tijd. Binnen de huidige maatschappij zien we dat het individualisme en de snelheid van leven enorm toeneemt; in dit haastig accelererend klimaat is het wellicht ook niet redelijk meer te veronderstellen dat het huwelijksmodel nog op de werkelijkheid is toegesneden. Door de enorme toename van menselijke contacten, omdat we ons sneller verplaatsen fysiek en digitaal, is het gericht zijn op ‘de ene Ware’ minder voor de hand liggend geworden. Is dit dan toch schadelijk voor de kinderen?

Er bestaan communes die het idee van biologisch ouderschap niet verbinden aan opvoedingsrecht; de kinderen worden door de gemeenschap opgevoed. Ik zeg dit niet om dit te promoten maar leg een link met de ontwikkeling hier in het westen. Dat ouders de kinderen opvoeden is deels waar maar lang niet helemaal. We brengen de kinderen naar school waar we ze ruim acht uur per etmaal aan anderen zijn overgeleverd. Omdat pappie en mammie werken is er dan vaak nog de crèche, de naschoolse opvang en de oppas thuis. De kinderen zijn na school ook niet altijd thuis natuurlijk, ze waaieren uit om her en der allerlei invloeden te ondergaan. En als ze wel thuis zijn dwalen ze via internet vaak de wereld rond. Als je goed beschouwt hoeveel tijd op een dag het kind onder ouderlijk gezag valt is dat opmerkelijk weinig. En als de ouders het dan te druk hebben, als je ze wat wil tonen, zeggen of vragen, om je  even aan te kijken, vluchtig in de wandel hun antwoord geven, dan blijft er nog minder van over. “Nu even niet Schat; vanavond vinden we wel een gaatje!” roept moeder dan terwijl ze struikelend over haar pumps in haar jas poogt te schieten. Maar nu dwaal ik af.

Wat ik wil aantonen is dat scheiding niet langer als symptoom van mislukking gezien hoeft te worden; tis een teken des tijds die goed te verklaren is. Mensen die er mislukte liefde in zien vergeten dat liefde niet vast zit aan personen, hoewel de oude stempel nog wel zo leerde. Scheiding is niet langer een fiasco toe te schrijven aan persoonlijke tekortkomingen maar een fenomeen dat meer en meer tot de normale gebruiken van onze cultuur is gaan behoren en dat zal alleen maar versterken. Dus pijnlijk, ja dat kan, maar het traumatisch gevolg minimaliseert naar de mate waarin we niet negatief over het verschijnsel oordelen en er mee leven als met het weer van de dag.

Heb mezelf verrast met bovenstaand betoog; had er geen idee van dat dit in het vat zat vandaag. Eigenlijk wou ik gewoon vertellen dat ik weer zo verheugd was met de mail die ik van mijn dochter ontving deze dag. Door omstandigheden hebben elkaar jaren niet goed weten te bereiken maar hierin is een heerlijke verandering opgetreden en al enige tijd terug is er een heel helder zonnetje gaan en blijven schijnen. Waar in eerdere jaren bepaalde gevoeligheden ons contact bemoeilijkten heerst nu een opgeruimdheid alsof er nooit iets mis is gegaan. Zo ben ik vanavond, besef ik nu pas goed, in bovenstaand betoog geraakt omdat mijn dochter me hiertoe inspireerde, immers, uit onze toenadering blijkt dat de liefde groter is dan ideeën over het verleden. Dan smelt ik dat de pijn geen trauma heeft geworpen en geniet ik met vadertrots van de prachtige zinnen die ze me met steeds uitgebreider mails zendt. Ja, vadertrots, alsof ze mijn genen heeft door mijn toedoen, maar ik heb ze ook maar gekregen, waardoor ik geen verdienste of schuld meer geloof. En toch ben ik stiekem heel erg trots want jeetje wat schrijft ze mooi!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Scheiden kan bevrijden

  1. Heb je toch nog iets goeds aan je kind door gegeven hé, na alles wat je fout gedaan hebt of anders en beter had kunnen doen. En dat bedoel ik niet lullig, maar ervaar ik zelf ook zo. Enorm genieten van wat ener mijn kinderen schrijft, hóe hij het schrijft. Wat knáp van dat kind, hij kan het nog beter dan ik toen ik zo oud was als hij!

    Het maakt wel enige frustratie goed… Toch?!

  2. Verbetering: En met dat ‘zou oud als hij’ bedoel ik dan eigenlijk ‘zo jong’… 😉

  3. Joost Lips zegt:

    Forever young inderdaad, Tot op ons sterfbed, En dit is niet cynisch bedoeld maar de enig interessante optie in het leven. Ieder moment als geboorte zien in plaats van een kalender aftellen.

  4. solidiann zegt:

    Wat heerlijk van dat zonnetje dat zo mooi schrijft!

  5. Joost Lips zegt:

    Haha, ja, mooi hè Dianne!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s