Weg? Waarheen zou ik kunnen? Dit is het.

.

Dit is dan zo een dag. Wat voor dag? Een dag van onheilstijdingen. Als ik de berichten noem schend ik drie keer de privacy van mensen dus dat laat ik na, wel kan ik zeggen wat het met mij doet. Ik schreef er al eerder over: de wereld is compleet gestoord. En ieder belang dat je in een gestoorde wereld hebt is zelf geschift. Hieruit komt het verlangen van vrijheidszoekers naar eenvoud en ascetisch bestaan voort. Losbandigheid ook. Er bestaan genoeg spirituele zoekers met vrouw, kinderen en luxe; als hun onderzoek de valsheid daarvan aantoont als dit het geval is, wie stappen dan nog de waarachtigheid in? Ik zei dat nog vandaag tegen een goede vriend tijdens het wandelen in de Kennemerduinen: praten over waarheid vindt iedere zoeker reuze interessant, maar ook zie ik op internet in groepsverband dagelijks uitgesproken worden dat het gaat om alleen zijn en stilte. Als ik dat zo verneem lees ik het er niet aan af.

Het gesprek vandaag ging ook over het feit dat de mens, die iets van een ander wil, manipuleren gaat. En dat de manipulatie de maatschappelijke culturen en wetgevingen altijd weer bepalen. Dit zowel in de profane als zogenaamde spirituele gemeenschappen. En dit ook steeds meer zichtbaar in deze wereld van multimedia. De vrijheid waar spirituele mens over spreekt is een luxeartikel waar weinig van overblijft als de pleuris uitbreekt en de maatschappelijke codes van een welvarend land vervallen door het instorten van de economie en steeds meer lege schappen in de niet meer zo ‘supermarkten’. Joris Luyendijk deed laatst een boekje open over de vrees die hij hierover voelt nadat ie bijna honderd mensen in de financiële wereld indringend had ondervraagd. Waarbij ik moest denken aan Jiddu Krishnamurti die zei de dat computer de mens ging overnemen en dat onze zogenaamde beschaving flinterdun is en we feitelijk nog het ontwikkelingsniveau van een holbewoner hebben. Een vuistslag is alleen de ondergang van de wereld geworden.

De mens suggereert  steeds controle maar ik zie iets heel anders. Mensen, een geschiedschrijving lang, vechten met elkaar. Als ze al samenwerken wordt het later een gevecht. Eerste ontmoetingen met mensen zijn altijd heel verfrissend, totdat, vaak weken later, andere aspecten opeens duidelijk worden, namelijk, de hang naar zekerheid en identiteit. Nou, mijn identiteit wordt sowieso door iedereen gestolen want niemand kent wat ik meemaak. Tis waanzinnig zoiets te willen nastreven: het kennen van de ander. De ander is principieel in de war, net als ik. Soms pikken we er eens een nootje waarheid uit maar het kabaal dat erover wordt gemaakt is onheilsbericht in zichzelf. Mensen sluiten zich graag gezamenlijk op omdat overgave geen identiteit biedt. En als ze dan overgave ontdekken is er altijd dat laatste stemmetje dat hier misbruik van weet te maken. De mens is gek.

Als mensen onrustig zijn en vrede willen vinden kijken ze altijd weer op naar God. Bij mij was dat anders vandaag: ik keek nog even dieper in de hel. Een beter leven is bedrog, een slechter ook; dit is het en vandaag regent het berichten van controle of juist het gebrek eraan en ik stem met beiden in, want ze duren toch niet. Tis mijn zaak niet. Ik voel er walging bij en bedrog in. En wie zich niet bedriegen willen laten zoeken de bedriegers juist op, dat is ook zo, door die idiote vooropgezette focus dat de een de ander of de ander de een iets moet leren voor de algemene vooruitgang van de mensheid. Zo een vooruitgang heeft nooit bestaan, bestaan zelf is een uitwas van de oorspronkelijke natuur waar het menselijk verstand nooit vat op krijgt. Door de mislukking is de mens arrogant geworden? Compleet crazy!

Ik hou feitelijk van ronduit egoïsten want die zijn te bereiken in gesprek. De spirituele mens vergelijkt mijn woorden met opgestapelde boekenkennis. Als ik die boeken weg spreek uit het brein van diegene voor me is er nog meer blijheid gegenereerd en die persoon gaat dan, met die oude boekenwijsheid toch weer, een eigen praktijk beginnen en anderen helpen. Ik heb nog nooit iemand geholpen. Ik ben ook nog nooit egoïstisch geweest. Die verschillen verzinnen is het voorland van dictatuur en ondergaande wereld. Ik ben gewoon een hufter en een sufferd die regelmatig zijn excuses geeft omdat ie van vrede op aarde houdt.

Niks is bestendig dus iedere opmerking over ‘volharden in waarheid’ volstrekt overbodig. Iedereen toont zich, ik heb daar geen verklaring bij nodig. Ik zie wel.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in proza en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Weg? Waarheen zou ik kunnen? Dit is het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s