Vredig bezoek

.

Er kwam vanmiddag een duif op bezoek.
Door het open balkondeur kwam ie met veel kabaal binnen
en landde op het klavier van mijn elektronisch toetsenbord.
“Hé duif; was dit echt je bedoeling?”
Ik stond rustig op van mijn stoel aan de werktafel
toen de duif opsteeg om tegen een raam te vliegen
en bedeesd doch ongedeerd op de grond te eindigen.
We keken elkaar rustig aan.
Langzaam liep ik langs de vogel, opende een tweede deur.
Maar duiflief dacht wat anders en verdween in de hal,
ging door naar de keuken, eindigde in de doucheruimte.
Keukenraam opengezet maar ook die weg vond ie niet
en weldra bezocht ie mijn slaapkamer!
Vloog ook daar, hoog boven het gordijn, tegen een ruit.
Oké, nieuwe tactiek: slaapkamer uit en die deur dicht,
de hal uit en ook die deur dicht.
Nu waren we weer samen in de woonkamer.
Langzaam liep ik op het beestje toe zodat zijn vluchtweg
naar de open deur aan de straatkant voor de hand lag
en ja hoor, daar ging het gevleugeld wonder vrijuit
mij zwaaiend achter latend.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in poëzie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Vredig bezoek

  1. Het zijn sukkels. Je snapt werkelijk niet dat ze nog overleven… 😉

  2. Joost Lips zegt:

    Als ik wat brood van het balkon werp komen de duiven, in hun gretigheid, naar boven en mollen ze hier plantjes. En als ze brood eten verliezen ze kopschuddend steeds weer het meeste; ze delen onderling dus wel, das dan toch sympathiek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s