Muziek en nattigheid uit lucht en ogen

.

Mijn avondwandeling had als bestemming de Albert Heijn op de het station, die zou tot 21.00 uur open zijn. Ik wilde een volle melk halen om de instant koffie meer cachet te bezorgen dan met gekookt water en melkpoeder lukken wil. Lekker door de regen. Zou ik voor deze keer de telefoon met radio weer eens meenemen? Dat leek me nou eens een opwekkend en prima idee. Ik viel in het mij onbekende en zeer leuke programma Sara op zondag op radio 2 en was meteen gecharmeerd van Sara’s interviewtechniek die me menigmaal de buiklach bezorgde waardoor mensen in de straat mij een blik van ‘ben jij wel goed snik vogel?’ toonden, maar dat hinderde me geenszins. En het liedje dat mij ter ore kwam was van het jonge bandje Lieve Bertha dat de compositie Sjaak vertolkte.

.

Het programma bleek geheel Nederlandstalig en live te zijn. Is iedere week gratis te bezoeken en Sara bakt zelf muffins voor wie er maar komt; das lief hè?! Ook koffie en thee is er en volgende week komt onder andere Spinvis. Dat is wel iets voor deze armoedzaaier. Ik heb het in mijn agenda genoteerd en al een kaartje besteld; wie wil er met me mee? Via tickets.vara.nl dan effe snel zelf een ticket aanvragen want er moeten wat gegevens ingevuld worden die ik niet beschikbaar heb nu. Tis dus voor nop en erg leuk. Locatie: theater City of Wesopa te Weesp.

De wandeling was vochtig maar dit deerde niet. Henny Vrienten en Herman Brood hoorde ik zingen over vriendschap: als het je goed gaat heb je vrienden maar…ach ja, als je het slecht hebt weet je meer. En op een gegeven moment werd ik erg verrast door Jeroen Kant die mijn hart wist te raken met het lied Liza, een meisje die haar moeder naar haar vader vroeg. Het ontroerde me sterk, met vol koplampenlicht op mijn snuiter vermande ik me maar er rolde al een traan.

.

Het thema hier, waarin dochterlief vader niet of bijna niet ziet, is ook eens prachtig bezongen door Frans Halsema. Ik heb het lied Sandra reeds twee keer, vanaf verschillende websites, op mijn weblog gezet en twee keer was het filmpje later verdwenen; daar steekt ongetwijfeld gedoe rond auteursrechten achter. Tis jammer, want een zeer aangrijpend lied; we moeten het hier doen met de tekst alleen, van Michel van der Plas.

*

Heel de week speelt ze door z’n gedachten
Heel de week mist hij haar stem en haar lach
Zes dagen lang kijkt hij uit naar die ene
Korte, maar zekere zaterdag
Zaterdag is er dan eindelijk die middag
Wat zal ze aan hebben? komt ze te laat?
Zaterdag, klein en nerveus in z’n auto
Wacht hij haar op, op de hoek van de straat
Daar komt ze aan, hip en wel met haar krullen
Weg is die angst van ze komt niet misschien
Zaterdag is het en blij zit hij naast haar
Zaterdag mag hij Sandra zien

Iedere keer moet hij toch even wennen
Wil hij iets lief zeggen, weet niet goed hoe
Aarzelt, wat zullen we en ze zegt vleiend
“Artis weer, papa, en Cineac toe”
Godzijdank lacht ze, praat ze, vertelt ze
De meester is duf en de poes is weer zoek
Ongemerkt rijdt hij harder dan anders
En hij ziet klokken op iedere hoek
Zo heeft de rechter beslist en vier uren
Is ze van hem in een vast stramien
Zaterdag is zijn alimentatie
Zaterdag mag hij Sandra zien

Sandra ronddansend in Artis en daarna
Sandra doodstil in de Cineac
Onder de tekenfilm, veilig in ’t donker
Stopt hij een riks in haar mantelzak
Daarna een ijsje en daarna nog cola
Hij neemt er ook één, maar ’t smaakt hem niet best
’t Laatste half uur, er is niks meer te zeggen
Rijden ze zomaar wat rond door Nieuw West
Zes uur zet hij haar af op het hoekje
Denkt: veel te wijs voor een meisje van tien
Zaterdag laat heeft hij te veel gedronken
Volgende week mag hij Sandra zien

*

Ik was tien minuten voor sluitingstijd bij het station. Nadat ik de winkel betreden had zag ik dat er voor een liter melk wel anderhalf euro gerekend werd en dat ging me toch echt te ver. Dan wacht ik wel tot morgen, bedacht ik me, en koop ik voor hetzelfde geld drie pakken. De bus naar huis genomen en eenmaal thuis heb ik meteen de op mijn installatie aangesloten maar jarenlang ongebruikte radio weer aangezet, van goede antenne bedrading voorzien en nog heerlijk het staartje van Sara op zondag beluisterd. Bakkie koffie erbij, met gekookt water en melkpoeder bereid, die prima smaakte. Besluit dit blog met een lied van Twarres dat mij halverwege mijn voettocht ook weer bijzonder raakte: Wêr Bisto.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in film, muziek, proza en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Muziek en nattigheid uit lucht en ogen

  1. zelfstandigjournalistantwerpen zegt:

    Moet bekennen dat ik al zo’n zeven jaar niet meer naar Nederlandse muziekzenders luister. Alleen nog naar Radio I voor het nieuws.

  2. Joost Lips zegt:

    Radio luisteren was er sowieso ongeveer niet meer bij maar nu viel ik in dit programma Johan en de koorts van enthousiasme erover heeft me te pakken. Er valt ook op dit gebied veel te genieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s