Op gang

Op gang

.

Mooi zo; het manuscript raakt lekker op stoom en de verlegenheid voor de eerste lege bladzijde heeft plaats gemaakt voor een aanzwellende stroom ideeën over wat er allemaal mogelijk is. Naast mij ligt het rode kladboek waarin de aantekeningen elkaar opvolgen. Schitterend te zien hoe dan de intriges zich als vanzelf aanbieden. Ik heb nu een heel simpele werkwijze gevonden die het me mogelijk maakt iedere dag op vaste uren hieraan te werken zonder afhankelijk te zijn van inspiratie; gewoon aan de slag met het vervullen van reeds ontstane doelstellingen. Ik schrijf invallen lukraak op en zie dan of ze zeevaardig zijn en mooi verhalend worden. Later breng ik dit onder in de structuur die langzaam duidelijk wordt. En, prijs de Heer, mijn gecrashte harde schijf heb ik afgelopen week uit de kast gehaald om er eens een ander stroomsnoertje op aan te sluiten en ja hoor: doet het weer! Wat betekent dat vele episoden uit mijn leven die al beschreven staan weer toegankelijk voor me zijn geworden en zo binnen de opzet van het manuscript hun plekje kunnen vinden. Hiermee is de aanvankelijke drempelvrees nog makkelijker overwonnen en voel ik dat de tijdelijk blogstop weer opgeheven kan worden.

Ik zit op een gemiddelde van twee a4-tjes per dag; das niet zo veel maar meer dan genoeg voor iemand die op gang moet komen. Vandaag al rolden er al volledige alinea’s uit met groter gemak dan vanuit de bedremmeldheid waarmee ik het project aanving. En dan is het zo aardig te zien, als ik schrijf over een belevenis als jongeling, ik ook de kijk van toen weer herbeleef als ik deze beschrijf. Een intrigerend proces die niet zelden met verwondering en ontroering gepaard gaat. Alsof ik over mijn eigen schouders mee mag kijken naar wat ik ter plekke verzin! Tis magisch en die magie dwarrelt dan meteen ook door mijn formuleringen heen! Wonderlijk avontuur.

Bloggen is lekker freewheelen na gedane arbeid. En gedichten die ontstaan zal ik vanaf nu ook weer plaatsen. Daarbij is het idee opgekomen, dat ik eerder niet had, afbeeldingen van allerlei aard in het boek te betrekken. Eerst heb je geen ideeën en dan wordt het een stortvloed waar je in verzuipen kan! Mijn kladboek geeft er structuur aan; mijnheertje Lips gaat zowaar planmatig te werk! En iets van discipline valt hem deze dagen ook niet te ontzeggen; is hier een revolutie gaande of zo?

Als ik die twee a4-tjes per dag vol hou moet het boek, het redigeren inbegrepen, binnen vier à vijf maanden klaar kunnen zijn. Maar ik heb ook gemerkt dat zo een doelstelling niet goed werkt, alsof ik een plicht moet plegen. Het moet wel leuk blijven, ook voor de schrijver tijdens het proces. En bovendien: wat ik niet leuk vind om te schrijven is toch ook niet leuk om te lezen? Daarom. De lach van de klant is koning.

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s