Tripje A-status!

.

Ja, ik had dan wel een grote mond dat ik wel even naar Zandvoort zou wandelen na menig glas wijn, gelijk ik enkele weken terug deed zonder te drinken, maar ik ben mooi wel gegaan! Het was zes uur in de ochtend dat ik in mijn dappere wandelschoenen stapte na het besluit dat die loeder van een junk in mij wel wat discipline verdiende. En ik had me meteen een lol! Nee, geen flauwe lol maar echte intense lol, dat ik daar gewoon weer liep te lopen op niks af. Ja, naar de zee, maar wat moet je nou met de zee? Precies, doelloosheid beseffen en wonen in het gevoel dat alles nu goed is. En het was al goed in iedere stap toen luid lachen gemengd was met het plengen van tranen. Deze heerlijke waanzin heb ik lief! Was blij dat het nog zo vroeg was zodat niemand mijn extase kon zien; anders was vast het busje bij me voorgereden. Extase zonder goede reden is erg verdacht in protocollenland, dus pas op voor hulpverleners! Ik kwam een wc-bril plus pleedeksel bij een container tegen, lauwerkranste mijzelf ermee en toen kwam er een fietser langs die ik toeschreeuwde: “ik maak een mooie foto van mezelf!” Ze had bepaald schik en zwaaide me hartelijk toe.

.

Tripje A-status.

Ik draaide de weg langs het Spaarne op. Nu al joggers? Moeten die niet slapen dan? God, daar had ik weer zo een projectie en ik moest lachen terwijl ik zei: “Lips, ga zelf toch slapen!” Maar Lips moest alleen maar lachen en zijn tred ging onverminderd voort. Toen zag ik een jongeman op een klein bootje. Die lag aangemeerd bij een steiger en ik riep hem van verre: “mooi bootje!” Hij had wel zin in een beetje contact zo te zien want hij stapte meteen aan wal om mij te begroeten. Ik gleed bijna uit over het spekgladde bemoste hout van de steiger; scheelde weinig of ik was met camera’s en rugzak in de plomp verdwenen! Hij nodigde me uit aan boord. De volgende vijf uur zou ik het bootje niet meer verlaten. Hij toonde me van alles waaronder een pistool. “Geef hier!”, zei ik, “ik wil een foto maken?” “Tis een neppistool” zei hij terwijl hij de toch reëel aandoende mechanieken bewerkte met de loop op mij gericht. “Als je me toch maar niet neerknalt”, verzocht ik. Hij overhandigde me het tuig en het zelfportret kon worden gemaakt.

Tripje A-status (1).

Ik draaide een sjekkie en kwam alles over hem te weten dat ie me vertellen wilde. En hij, die zich voorstelde als A, wilde me alles wel vertellen, want, zei hij: ik was een toffe gozer. Mooi zo, dat horen we graag. Toen toonde ie me een zakje. “Dat is speed”, zei hij. “Heb ik nooit gebruikt”, zei ik. “Wil je wat?” “Kom maar op!” Ik vroeg hem nog wel of ik het roken,opeten of snuiven moest. “Snuiven”, zei hij. Oké, snuiven it will be. We spraken over verschillende middelen die we in ons leven gebruikt hadden, en wat onze ervaring erbij was. Over LSD kon ik melding maken van die keer dat ik met vrienden aan het strand was en midden in de nacht de hemel boven zee als een spiegel in brokken naar beneden zag vallen! Ik schrok toen zo intens van de verstoorde waarneming dat er geen gewaarzijn meer was om te zien wat daarachter dan zat. Ik zei op een gegeven moment tegen A: “van een blowtje kun je high worden, van alcohol krijg je een roes, maar met dit spul ervaar ik weinig verandering in de gemoedstoestand; op zijn best krijg ik er wat meer energie van”. Hij was het met me eens dat het bijna niet uit te leggen is en zei dat ie de hele week nog niet geslapen had. Ik zei: “je hebt de hele week niet doorgehad dat je geslapen hebt,das wat anders!”  “Nee”, hield hij vol, “ik heb de hele week niet geslapen”. Waarop ik nog eens aandrong met: “na drie nachten slaapdeprivatie wordt de gemiddelde mens knetterpsychotisch en jij bent de hele week wakker?”  “Ja” zei hij. En ik geloofde hem steeds meer, want hij was steeds op zoek naar van alles, flikkerde met regelmaat dingen om of liet iets vallen, deed alsof ie de boot opruimde terwijl de chaos alleen maar groter werd. Er vielen slechts weinig spettertjes toen ie dingen, die heel goed tegen zelfs verdrinking zouden kunnen, droog legde in de kajuit. En wat een leuke vent! Ik had werkelijk meteen diepe sympathie voor hem. Toen zei hij me: “kijk, een boot die het roken verbiedt!” Verrek ja, wat bezielt die mensen?!

.

Tripje A-status (2)

.

A vertelde over zijn verleden zonder de poeha van iemand die met zo een verleden meent recht te hebben op schadevergoeding en begrip. Nee, hij was zijn eigen schadevergoeding en begrip en vertelde me er rijkelijk over. Zaken die ik niet nader benoem om zijn privacy te bewaren. Komt er opeens een roeier op een surfboard langs!

.

Tripje A-status (3)

.

In mijn vizier twee dames op fietsen met krantentassen. “Hebben jullie nog een krant voor me?” riep ik hen toe en onmiddellijk hielden ze, tot mijn verbazing, in. “Godverdee”, zei ik tegen A, “nu moet ik nog betalen ook!” De twee meiden kwamen over het gras naar ons toe gereden waarop ik vroeg wat dat geintje me moest kosten. De linkse mooi mollige jonge vrouw zei: “we hebben de kranten over, die krijg je zo; anders moeten we ze toch maar weggooien”. Ze reikte me de Telegraaf aan en toen viel het katern ‘Vrouw’ eruit op de grond. “Help, de vrouw valt!” zei ik, meteen het succes van mijn grap op de mooie smoeltjes aflezend. Wauw, mooie meiden! “Aha, de krantenwijk zit erop; gaan jullie nu slapen?”, ging ik door. Beide schoonheden knikten nu ja. “Mag ik je een kus geven?” vroeg ik aan de vrouw die me geantwoord had. Ja, dat mocht. Als vanzelf en vriendelijk werden dat er drie. Het andere meisje was er ook nog en toen ik haar aankeek knikte ze al ja met haar oogverblindende glimlach die ik bleef bekijken zolang ik zicht had tijdens deze tweede driekus. A, op de boot, dacht waarschijnlijk iets als: deze vent is gek of juist heel goed bezig! Ik was zelf bijna weer de plomp in gelopen van zoveel genade maar had dan toch de boot bereikt met mijn krantje. Ik schreeuwde ze nog na: “Dank lieve dames!” Ze keken nog eenmaal om en wuifden alsof we elkaar snel weer zouden zien. Heb vervolgens de fotografie nog wat diensten bewezen.

.

Tripje A-status (4)Tripje A-status (5)Tripje A-status (6)Tripje A-status (7)Tripje A-status (8)

.

Hij tekende ook, vertelde ie me. Kon precies vertellen sinds welke datum vorig jaar. Opmerkelijk vond ik dat, dat je zo een datum weet. Ik vroeg hem daarnaar. “Ja, dat weet ik gewoon”, zei ie. “Ik ben gewoon goed in cijfers.” Maar zijn eigen telefoonnummer kon ie niet noemen toen er weer iets uit zijn handen viel. En zijn portemonnaie, sleutels en mobieltje waren bij vrienden. “Jouw vrienden bewaren alles voor je hè, behalve dan deze boot?” “Ja, dat klopt” zei hij, terwijl hij zich af vroeg waar ze bleven. Ik dacht: die liggen voor pampus maar vroeg: “ken je ze al lang?” “Al jaren” “Komen ze hun afspraken goed na?” “Ja, over het algemeen wel.” Het duurde nog twee uur voor de eerste zich zou komen melden. Ik pakte mijn kladboek en houtskool uit mijn rugzakje en zei: “teken wat voor me!” Opeens keek hij onzeker in de lucht. Ik zei: “geen getreuzel en gedenk; gewoon tekenen!” Hij durfde niet. Toen heb ik voorgedaan hoe je zonder talent toch meesterwerken kunt maken.

Tripje A-status (9)Tripje A-status (10)Tripje A-status (11)Tripje A-status (12)

.

“Zal ik een foto van ons maken?” Vond ie een prima idee. Hij heeft een Facebookaccount vertelde ie me, daar kan ik ook zijn tekenwerk bekijken. “Mooi zo A, dan stuur ik deze foto naar je account.”  En niet veel later dook zowaar, het was ondertussen een uur of tien, inderdaad een van zijn vrienden op. Een oudere man die, zoals A me al eerder had verteld, de avond ervoor voor het eerst in zijn leven speed had gebruikt, en niet weinig ook. De man leek me totaal onaangedaan, rookte rustig een peukie met ons en zei dat ie vannacht wel op bed had gelegen en zijn ogen had gesloten maar toen tegen zichzelf had gezegd: “kerel,sta maar op, want je houdt jezelf voor de gek!” Ik moest lachen en hij lachte terug. Maar hij, en ook de twee jongelingen die later kwamen, haalden het niet in hun hoofd zich voor te stellen. Dus ik deed het. Mijn gastheer werd er wat onzeker van. En ik was weer blij middenin de zelfkant van de maatschappij te zitten terwijl ik wat foto’s schoot van joggend Nederland, het vrouwelijk deel, alsof de mannen allemaal nog op bed lagen.

.

Tripje A-status (13)Tripje A-status (15)Tripje A-status (14)

.

Ik ga niet veel meer vertellen behalve dat ik er maar niet weg kwam. De speed was allang op, er was geen enkele reden voor een junk om te blijven maar toen de oudere man weg was en de jongere gasten op de boot waren aanbeland bleef ik me verbazen hoe ze gedrieën maar niet tot een afspraak wisten te komen over de koers die ze die dag zouden varen. En hoe ze zich op het varen zouden voorbereiden was al zo gecompliceerd, terwijl overal dingen zoek leken en op de grond vielen, zodat ik wat men kwijt was op momenten oppakte en aanreikte. Waanzin in een klein bootje en ik hield gewoon van die gasten; de twee vrienden smolten langzaam voor me en een van hen begon steeds actiever het woord tegen mij te richten. Ik was een ouwe lul van 52, met speed in zijn neus die dacht: jullie kunnen zo gek niet wezen maar ik geniet me suf met jullie. Af en toe maakte ik een opmerking om mijn eigen stupiditeit te etaleren maar zelden werd zoiets gehoord; we waren samen en totaal alleen. Ik vond dat wel zo eerlijk, in ieder geval eerlijker dan ‘doen alsof’. Ik voelde me thuis op het bootje.

Ik moest op weg naar huis want kreeg poepdrang. “Zandvoort gaat het vandaag niet meer worden”, zei ik.  A had me gezegd dat als ik ga lopen de speed weer zou opvallen omdat je er zo makkelijk van voortbeweegt. “O ja”, had ik gezegd, “dat ken ik ook van paddenstoelen: denk je dat ze uitgewerkt zijn en kom je in een sociale situatie en dan O! O! O!, wat is Dit?!!!” Hij viel bijkans in het water van het lachen. Na een trip met vrienden ooit, toen we uren door de duinen geslenterd hadden op psilo ( paddo’s bevatten de werkzame hallucinogene  stof psilocibine en worden kortweg ook wel ‘psilo’ genoemd), dacht ik ook dat ze uitgewerkt waren en we waren wat hongerig geworden. Komen we een snackbar binnen, zag ik al die gehaktballen en kroketten in de vitrine liggen en toen scheen me dit alles zo absurd toe dat er een ontzaglijke lachkick in mij ontstak! Mijn vrienden hadden meer trek dan lol maar voor mij was het ondoenlijk daar langer te verblijven zonder het gevaar te lopen te worden opgepakt! En toen ik buiten stond leek alles weer gewoon en normaal.

Ik rookte nog een sjekkie terwijl A me alles over zijn boot uitlegde, waar de lekken zaten, wat de motorproblemen konden zijn en ik had er schik in, als technisch niet onderlegde, steeds weer door te vragen wat ie nou over die motor beweerde en al mijn onwetendheid bereikte zijn welwilligheid zodat ik nu precies weet waar de ontsteking zit, hoeveel drijfkracht ( niet opwaarts maar voorwaarts ) zo een bootje nodig heeft, terwijl hij nog altijd dingen omschopte, zich telkenmale verexcuseerde, weer van alles kwijt was dat ie helemaal niet nodig had en rommel niet opruimde maar verplaatste binnen zijn vaartuig, zichzelf als ‘chaoot’ typerend. De foto die we van ons samen maakten behoort tot ons privédomein want A heeft me zo hartelijk ontvangen en de ins en outs van de boevenkliek in Haarlem en omstreken getoond, dat ik hem koester als een goede vriend van begin twintig. En ik heb hem het adres van dit blog gegeven, dus hij komt hier kijken en kan hopelijk lachen om mijn beschrijvingen. In ieder geval hartelijk dank voor je gastvrijheid, vrijgevigheid en ruimhartigheid. Toen ik wegging zei je dat je je boot ging opruimen en je was er al 5 uur mee bezig geweest! De boot is perfect! Was erg gezellig. Dank vriend! En terwijl ik naar huis liep ging mijn mobieltje. Zij was het! Another perfect day!

.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in fotografie, proza, tekening en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Tripje A-status!

  1. ‘Niet het doel is belangrijk, maar de weg die er heen leidt’, wie zei dat ook al weer. In ieder geval, ik snap dat leven gevaarlijk is, maar om nou een volstrekt onbekende en afgedankte wc-bril om je nek te hangen is wel erg het lot tarten. Maar nu even serieus; de mooiste mensen kom je tegen als je je er voor openstelt. Gewoon. Zomaar onderweg naar nergens. Ik ben even plezierig door je verhaal heen gewandeld. 😉

  2. Joost Lips zegt:

    Fijn Mokums meisje; das lief. Openstellen vind ik altijd een lastige term, alsof het hele univsersum bij mij naar binnen moet tegen de verdrukking in. Ik zie dat alles open is, verdrukking en zogenaamde vrijheid. Ik wil niet pedant klinken en ik wil ook niet liegen. Hoop dat ik beide gevaren hiermede heb weten te vermijden. Heb vooralsnog niet bij je gelezen en vandaag ontdekt dat Speed mij nog beter maakte dan ik me al droomde hahaha! Tis gewoon troep en zonder drugs is stellig een mooier leven. Ik zet er weer voor in zonder weerzin tegen terugval en zonde. Dank je wel; het was een lap tekst en je las het; je reageerde ook nog eens. Blij mee.

  3. tineke zegt:

    Wat een positief verhaal!
    zo leuk kunnen onverwachte ontmoetingen dus zijn.
    Je nam me mee in het verhaal…..alsof ik erbij was.
    mooi!

  4. Joost Lips zegt:

    Dat is het mooiste Tineke, als je het echt voor je ziet en er bij bent; fijn om terug te horen, dank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s