De zenuwen

.

God zeg, wat is die geest toch een oneindig taai stuk vreten! Zit me een beetje druk te maken over het optreden komende woensdag. Als ik het besef word ik weer rustig maar telkens ook word ik er weer ingezogen. Komt met name omdat ik de stukken nog niet goed beheers. De teksten willen bijvoorbeeld niet goed beklijven. Dat maakt me onrustig; het is nog zo kort dag. Maar zenuwen werken hier natuurlijk geheel averechts; zo wordt het repeteren een vervelende aangelegenheid en dat kan niet de bedoeling zijn. Dus voor deze waakronde hou ik het oefenen even voor gezien, als ik na weken weer luister naar Adele, om er morgen vroeg weer fris tegenaan te gaan. Erik komt in de middag of avond voor nog een repetitie; dan moet het erin zitten, anders wordt het wel erg spannend.

Vijftien etmalen zonder alcohol; dat is een fijne gedachte. Dacht vandaag ook dat een wijntje me wellicht losser zou kunnen maken zodat ik de muziek wat makkelijker tot me nam, maar dat vond ik geen oplossing natuurlijk. Cannabis heb ik wel gebruikt maar dat werkt niet ontspannend maar fnuikend, op de zenuwen die al opspelen. Mooi moment om ook uit het assortiment genotsartikelen te gooien. Wat me doet denken aan de laatste keer dat ik me weer een zak heerlijk zoete Harlekijndropjes toestond: die ging dus helemaal leeg. In de nacht, in bed, vrat ik alles op. Het blowtje heeft de vreetkick stellig extra kracht bijgezet. Niets had de volgende morgen nog zin in ontbijt, dat is wel voorstelbaar dan. Heb dus geen drop of chocola meer in huis gehaald. Verstandige jongen.

Koffie, dat is nu een item. Hoeveel ik daar niet van drink! Overschakelen naar thee is een goed idee; ik weet dat ik daar ook van genieten kan. Van veel koffie sta je op een gegeven moment ook strak; dat helpt allemaal niet voor een fijne levensbalans. ‘s Morgens een of twee bakkies koffie oké, dan voor de rest van de dag over op thee en water. Wat moet het toch lekker zijn al die middelen niet meer te behoeven; voelt als ik eraan denk al zo lekker vrij! Het is goed die vrijheid nu al te voelen, erop te mediteren dat het al zo is en het niet een flauw toekomstverhaaltje te laten zijn. Ramana Maharshi heeft eens gezegd dat het enige dat je verlichting in de weg staat het idee is dat je niet verlicht bent. In deze stap bepalen we wat onze identiteit is: gebonden aan de loop der gebeurtenissen of er de onpartijdige waarnemer van. Het is stellig van belang voor mij dat ik de slierten gedachten die hierover gaan ter plekke en onmiddellijk coupeer en inruil voor het zijn zelf, zonder woorden. Dat die momenten steeds vaker zullen voorkomen omdat het mijn warme aandacht heeft. Zo stel ik het me voor. Dat alles vanuit die stilte gebeurt in plaats van dat ik nog naar stilte streef.

Liefde is het mooiste dat er is. Het is bewondering en niet-grijpen. Als twee mensen hierin tot intimiteit komen gaat de hemel open tot in alle kieren verlicht. Ik kan er hevig naar verlangen. En vind het maar lastig dit verlangen te lossen voor de liefde om wat al het geval is. Toch is dit wat me gevraagd wordt tenzij ik een arme bedelaar wil blijven. Ik vind volwassen worden al hartstikke moeilijk, dus hoezo verlichting? Leven wat nu is, daar gaat het nu compleet om en om niks anders. Geen filosofisch gegoochel meer van node. Tis klaar.

Valeriaan, ja, das een goed idee. Ik heb tabletjes en druppels van dat spul. Rustgevertje; milde werking die zeker geen kwaad kan doen. Nou, zo heb ik hier toch wat geruststellende ideetjes verzameld waarmee ik weer vooruit kan. Als ik weer aan Ramana denk combineer ik nu op zijn uitspraak: het enige dat een succesvol optreden in de weg staat is het idee dat het geen succesvol optreden zal zijn. Zo is dat! Dus mijn beeltenis is aangepast and we will rock the place! Maar ja, met affirmaties kom je niet ver als je je materiaal niet goed beheerst. Het had geholpen als ik eerder was gaan oefenen. Maar aan die gedachte heb ik op zijn best een volgende keer wat, nu niets. Om 08.00 uur gaat de wekker af en ga ik vol aan de bak; in de avond zal ik weten of we de boel beheersen. Ben erg benieuwd.

Tijdens het oefenen merk ik het verschil tussen goed en onzeker zingen. Als ik onzeker klink reik in naar de toon, alsof die hoog boven me is. Er is een andere manier, waarbij ik mijn lijf volledig voel en met volle borst doch beheerst die noot veel eenvoudiger pak. Het eerst is krap en bekneld, het tweede is voluit en oprecht.

Vernam dat Maarten van Roozendaal maandag op 51-jarige leeftijd is overleden. Dat is mijn leeftijd nu ook. Maarten is een prachtig voorbeeld van iemand die met zijn hele hebben en houwen naar buiten kwam tijdens zijn optredens. In dank en met bewondering een lied van hem tot besluit.

Advertenties

Over Joost Lips

https://bodemlozebeeldentuin.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in muziek, proza en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op De zenuwen

  1. Karin zegt:

    Geen advies hoor, maar ikzelf kan genieten van mijn zenuwen en van het feit dat ik niet verlicht ben maar gewoon een mens, niet alles weet, niet alles kan, alleen een vaag vermoeden heb van de enorme samenhang van alles. Perfekt geschapen, dat wel. Je best doen is waar het voor mij om gaat, het resultaat is van later “zorg”.

  2. elips2012 zegt:

    Het is geweldig dat ik dit ga meemaken,
    Samen op een podium
    Spelen..en genieten..
    Zoals altijd met jou!
    Onze liedjes…zo verlang ik..
    Spontane expressie
    Zonder druk
    Zin in!

    Hugerik

  3. Joost Lips zegt:

    Karin, mooi gesproken!

    Erik, ik ga de liedjes heel wat keren spelen voor je komt; het gaat alweer beter dan gisteren en vanavond repeteren we nogmaals samen. Morgen dan ook nog een hele dag; komt goed! Als we opgetreden hebben wil ik graag een handtekening van je. ( Wel op de kleine lettertje letten hoor! )

  4. solidiann zegt:

    En als het zover is, gaat het gewoon hartstikke goed. Zeker weten.

  5. Joost Lips zegt:

    Das lekker om te horen Dianne; ik heb er ondertussen wat meer vertrouwen in gekregen hoewel ik nog geregeld de kriebels krijg van het idee daar vanavond op dat bescheiden podium te staan. Maar ik sta er niet alleen; als ik even de draad kwijt ben sleept Erik me er wel doorheen.

  6. arilex zegt:

    Trucje: Luister naar de klank van je stem, hoe die resoneert in je lichaam. Dus naar de klank, niet naar de woorden, die redden zich wel Tevens de enige meditatie die ik ken in conversatie.

    En ervaringstip van oude straatartiest: Als jij geniet en het naar je zin hebt, dan slaat dat vanzelf over op het publiek. Wat je doet en hoe doet er dan minder toe.

  7. Joost Lips zegt:

    Lex, je formuleert precies wat ik me steeds voor houd en wat me rust geeft: zelf plezier hebben en zo de zorgen over wat het publiek er van vindt voor zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s